[Ιστορίες] Ας τους ακούσει ο κόσμος

2 λεπτά
Τετάρτη απόγευμα, ώρα αιχμής, στην Πλατεία Φατεμί, στο κέντρο της Τεχεράνης. Επικρατεί κυκλοφοριακό κομφούζιο. Οι οδηγοί των ακινητοποιημένων αυτοκινήτων κορνάρουν μανιωδώς. Αλλά η πλατεία έχει περιέλθει αμετάκλητα στον έλεγχο των διαδηλωτών. Είναι πολλοί, άνδρες και γυναίκες, όλες τους μαυροντυμένες, όλες με τσαντόρ. Υψώνουν τις γροθιές τους στον αέρα, φωνάζουν. Απαιτούν να συλλάβει η κυβέρνηση όλες τις Ιρανές που δεν καλύπτονται «σωστά», που κυκλοφορούν δημοσίως φορώντας στενά μαντό και διάφανα χιτζάμπ, ή χιτζάμπ σε έντονα χρώματα, και επαρκώς μικρά ή χαλαρά δεμένα ώστε να δραπετεύουν κάποιες τούφες από τα μαλλιά. «Η διαφθορά και η ανηθικότητα έχουν καταλάβει το έθνος. Είμαστε αναγκασμένες να δράσουμε» δηλώνει οργισμένη μια διαδηλώτρια, η Σαλά Μουσαβί, σε έναν πρόθυμο ρεπόρτερ της κρατικής τηλεόρασης. Πίσω από τη διαδήλωση βρίσκεται ένα σιιτικό ιεροδιδασκαλείο της πόλης Κομ. Δεν κατάφερε να εξασφαλίσει άδεια από τις Αρχές για την πραγματοποίησή της. Αλλά οι αστυνομικοί δεν παρεμβαίνουν, απλώς παρακολουθούν, κάπως νευρικοί. «Κάθε καλοκαίρι τα ίδια, εμφανίζονται οι “κακές μαντιλοφορούσες”. Είναι φριχτό» δηλώνει μια άλλη διαδηλώτρια, η Μασουμέ. Προσφάτως, εμφανίστηκαν στην Τεχεράνη αφίσες που δείχνουν έναν αγαπημένο καρπό του Ιράν, το κελυφωτό φιστίκι, μαζί με ένα κείμενο που διακηρύττει ότι όλα τα καλά φέρουν κάποιας μορφής κέλυφος, ένα περικάλυμμα. «Αλλά δεν αρκούν αυτά» θυμώνει η Μασουμέ. «Η λύση, δυστυχώς, είναι να δώσουμε λευκή επιταγή στην αστυνομία των ηθών». Ενόσω συνεχίζει να αγορεύει περί Ιράν, Ισλάμ και παραδοσιακών αξιών, την πλησιάζει ένας φαλακρός κύριος. «Να μας αφήσετε ήσυχους. Ντρέπομαι που είστε Ιρανές» της λέει και απομακρύνεται. «Μακάρι να μείνεις για πάντα φαλακρός» του απαντάει εκείνη και οι φίλες της σκάνε στα γέλια πίσω από τα τσαντόρ τους.
Υπάρχει το σκοτάδι. Υπάρχει όμως και το φως. Εκείνη η σελίδα στο facebook, για παράδειγμα, οι Κλεφτές Ελευθερίες Ιρανών Γυναικών∙ δημιουργήθηκε μόλις πρόσφατα και αναρτά καθημερινά φωτογραφίες Ιρανών που βγάζουν, δημοσίως, τα χιτζάμπ τους. «Είμαστε μόνο ο εαυτός μας» γράφει η φωτογραφία στο εξώφυλλο. Ή εκείνο το βίντεο που ανέβηκε στο YouTube τέλη Απριλίου και δείχνει έξι νέους Ιρανούς και Ιρανές, ακάλυπτες φυσικά, να χορεύουν από την Τεχεράνη στους ρυθμούς του «Happy», του παγκόσμιου σουξέ του Φάρελ Ουίλιαμς. «Οι άνθρωποι της Τεχεράνης είναι χαρούμενοι» έχουν γράψει στην περιγραφή. «Ας μας ακούσει ο κόσμος!».














