[Αγιογραφίες] Γύροι

ΤΟ ερώτημα, έτσι όπως διαμορφώνονται οι δημοσκοπήσεις, δεν είναι αν ο Γιώργος Καμίνης θα είναι στον δεύτερο γύρο. Ο νυν δήμαρχος Αθηναίων δείχνει να αντέχει, μπαίνοντας πρώτος στην πιο σκληρή φάση των αυτοδιοικητικών εκλογών. Το ερώτημα είναι ποιος θα είναι ο αντίπαλός του. Είναι κάτι που διαβάζεται και ανάποδα: ποιον θα ήθελε/προτιμούσε ο Καμίνης ως αντίπαλο;

Η αλήθεια είναι ότι Αρης Σπηλιωτόπουλος και Γαβριήλ Σακελλαρίδης είναι τόσο κοντά που δεν είναι ασφαλές να προβλέψει κανείς ποιος θα είναι δεύτερος. Πρόκειται για δύο πολύ διαφορετικές καμπάνιες – που όμως κινούνται από την ίδια παραδοχή. Οτι οι Αθηναίοι θα σε ακούσουν μόνο αν μιλήσεις για την πόλη τους.

Ο Σακελλαρίδης μπήκε πρώτος, νωρίς νωρίς, στην καμπάνια και πρώτος την πάτησε. Το ξεκίνημα – με την αναγωγή των εκλογών στην Αθήνα σε περίπου δημοψήφισμα για το Μνημόνιο, αλλά και την πολύ επιθετική ρητορική – ήταν άσφαιρο. Και αδίκησε τον υποψήφιο του ΣΥΡΙΖΑ που έχει πολλά και πολύ θετικά στοιχεία σαν προφίλ. Ουδέν κακόν, όμως, αμιγές καλού. Καθώς θεωρήθηκε ότι δεν κέρδιζε, εντύπωση που ενισχύθηκε και από την έλλειψη αναγνωρισιμότητας, ο Σακελλαρίδης δεν ενεπλάκη στον ακήρυχτο εμφύλιο του ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή στη μάχη των λαφαζαναίων με τους τσιπραίους. Οι πρώτοι επικέντρωσαν τις προσπάθειές τους στο να ελέγξουν/αλώσουν το ψηφοδέλτιο της Ρένας Δούρου, στη λογική «να έχουμε μερίδιο στη διακυβέρνηση της Περιφέρειας Αττικής». Αναμενόμενο, αφού είναι η μεγαλύτερη αυτοδιοικητική επικράτεια της χώρας. Ετσι ο Γαβριήλ αφέθηκε ήσυχος, έκανε ένα πολύ συμπαθητικό δημοτικό ψηφοδέλτιο και γύρισε σταθερά την καμπάνια του προς ένα μήνυμα κοινωνικής προστασίας για τους δημότες. Σωστό – και απέδωσε. Μένει να φανεί έως πού θα φτάσει – αλλά δεν θα χρωστάει σε κανέναν.

Ο Σπηλιωτόπουλος είναι, ως συνήθως, μια ιστορία μόνος του. Πολιτική πάντα καταλάβαινε αυτό το παιδί. Αναστολές δεν είχε. Ο Αρης γύρισε εξίσου αποφασιστικά την καμπάνια του προς τα Ακρα Δεξιά με αιχμή το θέμα του τζαμιού. Η λογική ήταν ότι τους μετανάστες από την Ευρασία με τα μούσια και τις σαγιονάρες τούς εχθρεύονται πολύ περισσότεροι από όσους ψηφίζουν Χρυσή Αυγή. Αρα, βουρ προς τα εκεί. Από τον Νικήτα Κακλαμάνη ο Αρης ξεκόλλησε. Παραμένει όμως ιδρωμένος δεύτερος στην επικίνδυνη ζώνη. Γιατί; Διότι ο Νικήτας υπάρχει ακόμη. Και διότι η Ακρα Δεξιά υπερεκπροσωπείται στην κούρσα της Αθήνας. Στη φάση του πρώτου γύρου υπάρχει προσφορά μεγάλη για ψηφοφόρους που τους αρέσουν αυτά. Μια άλλη εξήγηση είναι ότι ο Σπηλιωτόπουλος – κακά τα ψέματα – δεν είχε αυτό το προφίλ έως τώρα. Αρα δεν είναι πειστικός σε αυτόν τον ρόλο.

ΚΑΙ τι θα γίνει τη δεύτερη Κυριακή; Ο Αρης θα έχει δεξαμενές από τις οποίες θα αντλήσει, αφού όλοι αυτοί που ψηφίζουν στο δεξιό άκρο δεν θα έχουν άλλη επιλογή. Με άλλα λόγια, η στρατηγική του Σπηλιωτόπουλου είναι καθαρά στρατηγική δεύτερου γύρου, με ρίσκο όμως στον πρώτο. Αντιθέτως, ο Γαβριήλ δεν έχει εφεδρείες για τον δεύτερο γύρο. Αν και το να είναι υποψήφιος και στις 25 Μαΐου θα αποτελεί ανέλπιστη βοήθεια για τον ΣΥΡΙΖΑ το δύσκολο βράδυ της 18ης Μαΐου, αφού, ας μην κοροϊδευόμαστε, η Κουμουνδούρου δεν έχει πολλά να περιμένει στον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών.

Η ανάλυση αυτή εξηγεί και ποιος θα ήταν καλύτερος αντίπαλος για τον Καμίνη.