[Στίγμα] «Αν θέλεις τα λεφτά, βγες από το ψηφοδέλτιο»

Η ιστορία που θα περιγράψω στη συνέχεια εξελίχθηκε πρόσφατα σε σοβαρό δήμο της χώρας και είναι περιληπτικά η εξής: υποψήφιος δήμαρχος ανακοινώνει με τα σχετικά «ταρατατζούμ» ότι στο ψηφοδέλτιό του θα ενταχθεί και ο τάδε διάσημος ο οποίος είναι, ας πούμε, κάτι από τις γνωστές  κατηγορίες αυτών που «κοσμούν» τα ψηφοδέλτια – ηθοποιός, πρωταγωνιστής της τηλεόρασης,  ποδοσφαιριστής, δημοσιογράφος, με δυο λόγια αναγνωρίσιμος…

Το πανηγύρι της ένταξης του διασήμου κρατάει όσο και τα θαύματα: τρεις ημέρες. Το βράδυ της τρίτης ημέρας, ο «διάσημος» ανακοινώνει στον υποψήφιο δήμαρχο ότι αποχωρεί από τον συνδυασμό του, άνευ περαιτέρω εξηγήσεων. Ο υποψήφιος δήμαρχος του ζητάει εξηγήσεις, ο άλλος είναι διστακτικός, πες πες κάποια στιγμή του «σκάει» το μυστικό: παράγων του αντίπαλου ψηφοδελτίου, με τον οποίο είχε κατά το παρελθόν οικονομικές δοσοληψίες, άγνωστες σε μένα (αλλά μπορώ να υποθέσω σε τι συνίστανται), τον ειδοποίησε μέσω τρίτων ότι «αν θέλεις τα λεφτά, φύγε τώρα από το ψηφοδέλτιο του άλλου».

Στους καιρούς που ζούμε, όπου οι άνθρωποι για να τα φέρουν βόλτα αναγκάζονται να πουλούν βέρες και χρυσά δόντια σε διάφορους επιτήδειους, και δεδομένου ότι οι «εκκρεμότητες» μεταξύ του «διασήμου» και του «παράγοντα» ανέρχονταν κατά  δήλωση του πρώτου σε 180.000 ευρώ τελευταίας κοπής, ο διάσημος που λέγαμε δεν είχε πολλές επιλογές. Ούτε καν το σκέφθηκε. Αποχώρησε.

Αλλά φευ, τίποτε δεν είναι όπως φαίνεται, και τίποτε δεν είναι στατικό: όπως με ενημέρωσε ο άνθρωπος που μου διηγήθηκε την όλη ιστορία, με πολλές άλλες λεπτομέρειες τις οποίες αποφεύγω να μεταφέρω εδώ, όταν ο πρωταγωνιστής της πήγε να εισπράξει τα ζεστά ευρώπουλα, έλαβε μόνο 20.000 και την επισήμανση «πάρε δρόμο τώρα, και πολλά σου είναι». Ο άλλος αποτόλμησε, λέει, να αντιτείνει κάτι του είδους «μα μου χρωστάς 180, τι να τα κάνω τα 20», αλλά ο «παράγοντας» δεν του άφησε κανένα περιθώριο: «Πάρε τα 20, και κάν’ την τώρα». Και την «έκανε» φυσικά…

Ελλάδα 2014, εκλογές στον καιρό της κρίσης!

Η Κόκκινη Μηλιά

Αλλοι πάλι, έχουν άλλα προβλήματα. Στη ΔΗΜΑΡ ας πούμε, όπου τα ποσοστά του κόμματος φλερτάρουν ζωηρά με το 2, σκέτο, μπροστά, και στην καλύτερη, στις κάλπες, άντε να έχουν το 3, έχει πέσει μεγάλη γκρίνια για την, στα όρια του σκανδάλου, προτίμηση που δείχνει ο πρόεδρος Φώτης με την εκ μεταγραφής κατευθείαν από το περιβάλλον του global «ήμουν είμαι και θα είμαι ΠαΣοΚ» Γιώργου, Μαριλένα Κοππά. Την έβαλε ομιλήτρια σε δύο κεντρικές εκδηλώσεις σε Αθήνα – Θεσσαλονίκη, της παρουσίασε το βιβλίο μαζί με τον Γιώργο, στον Ιανό, πήγε πέντε ημέρες περιοδεία μαζί της στη Θράκη και την Ανατολική Μακεδονία, πόσο να αντέξουν τα νεύρα του φίλου μου Δημήτρη Χατζησωκράτη και του επίσης φίλου μου Θόδωρου Μαργαρίτη, οι οποίοι διεκδικούσαν με αξιώσεις τη μία – με το ζόρι – έδρα που θα έπαιρνε (ή θα πάρει, δεν ξέρω) η ΔΗΜΑΡ;

Ειδικά για τον Χατζησωκράτη, μου μετέφεραν ότι είναι στα όρια να την κάνει τη δήλωση, διότι έλεος πια με αυτούς τους εισοδιστές από το ΠαΣοΚ.

Από την άλλη όμως πρέπει να καταλάβουν και τον πρόεδρο Φώτη: από πού να περιμένει ότι θα πάρει ψήφους στις ευρωεκλογές, αν όχι από τρελαμένους  πασόκους του Γιώργου που είναι σε φάση «Κόκκινης Μηλιάς» – να καταλάβει πάλι ο Εκλεκτός του Θεού την εξουσία (όπου Κόκκινη Μηλιά, λέμε τώρα, το ΠαΣοΚ); Και πώς θα το πετύχει αυτό, αν δεν πάρει την Κοππά από το χέρι να οργώσουν την αδάμαστη ελληνική επαρχία;

«Αν να κρατάς καλά μπορείς το λογικό σου…»

Στο μεταξύ, συγκλονισμένος από τη χθεσινή δήλωση του προέδρου Βαγγέλη στους πρωινούς του Mega ότι η πορεία της χώρας θα ήταν διαφορετική ΑΝ το 2007 είχε νικήσει εκείνος στις εσωκομματικές εκλογές, και όχι ο Γιώργος (Παπανδρέου), ανέτρεξα στον Ράντγιαρντ Κίπλινγκ, τον μεγάλο βρετανό  συγγραφέα και ποιητή, του οποίου το αριστουργηματικό ποίημα «ΑΝ» «χάραξε» γενιές και γενιές ανθρώπων. Λέει λοιπόν ο ποιητής:

Ο υποφαινόμενος, «ποιητής» επίσης κατά μίαν έννοια, από την πλευρά του έχει να σημειώσει μόνο τούτο: ότι η ιστορία δεν γράφεται με «αν», γράφεται με πράξεις ή παραλείψεις του καθενός…

Το μυστήριο των πασόκων του ΣΥΡΙΖΑ

Από την άλλη πλευρά, αξεδιάλυτο μυστήριο παραμένει ποιοι πασόκοι έχουν ενταχθεί στον ΣΥΡΙΖΑ, ποιοι έχουν απευθείας σχέση με τον πρόεδρο Αλέξη, ποιοι θα ήθελαν αλλά δεν τους θέλει εκείνος, και ποιους θέλει εκείνος, αλλά δεν τους θέλουν οι υπόλοιποι. Χθες, ο συνάδελφος «ΒΗΜΑτοδότης» αναφέρθηκε στην περίπτωση του Γιάννη Ρουμπάτη, εκ των στενών συνεργατών το πάλαι του Γιώργου, γράφοντας ότι είναι πια στον ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα ότι είναι ο άνθρωπος του προέδρου Αλέξη για τα θέματα της τηλεόρασης.

Μίλησα με τον Ρουμπάτη, με τον οποίο μας ενώνει η κοινή καταγωγή και διάφορα άλλα, πολλά, πράγματα από το παρελθόν. Μου ξεκαθάρισε ότι «δεν έχει ενταχθεί» στον ΣΥΡΙΖΑ, ούτε έχει κάποια οργανική σχέση με τον νέο επικοινωνιολόγο του Τσίπρα Δημήτρη Τζιώτη, πρώην πασόκο επίσης.

– Μα λέγονται συγκεκριμένα πράγματα για σένα και τη σχέση σου με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, του επισήμανα.

– Δεν έχω ενταχθεί στον ΣΥΡΙΖΑ, πώς το λένε. Η μόνη μου σχέση είναι ότι πού και πού ο Αλέξης ζητάει τις απόψεις μου για τις ευρωπαϊκές εξελίξεις  (ο Ρουμπάτης έχει διατελέσει για πολλά χρόνια ευρωβουλευτής). Μιλάμε και στο τηλέφωνο καμιά φορά επί των συγκεκριμένων θεμάτων. Κακό είναι αυτό; Για να ξέρω. Μιλάω με τον Τσίπρα, όπως μιλάω και με πολλούς άλλους ανθρώπους. Πού είναι το πρόβλημα και γιατί πρέπει να ενοχοποιείται αυτή  μου η λειτουργία;

Αυτά μου είπε, αυτά λέω…

Ομιλίες, προοπτικές και επενδύσεις

Δεν ξέρω τι θα κάνει τελικά με τον Γιώργο Προβόπουλο, τον διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, ο πρόεδρος Αντώνης. Γνωρίζω όμως ότι ο Προβόπουλος συνεχίζει κανονικά τις επαφές του, και μάλιστα μεσοβδόμαδα ήταν ο κύριος ομιλητής στο Λονδίνο σε εκδήλωση που οργάνωσε η Goldman Sachs International, παρούσης όλης της ιεραρχίας του παγκόσμιου χρηματοοικονομικού κολοσσού, και με ακροατήριο τραπεζίτες από το City του Λονδίνου. Οπως μου ανέφερε συνεργάτης του Προβόπουλου «ήταν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για τον διοικητή να παρουσιάσει τις προοπτικές της σημερινής ελληνικής οικονομίας». Επενδύσεις θα δούμε όμως; Ιδού η απορία…