Ο (Σιδηρό)δρομος του Μεταξιού

Ο Δρόμος του Μεταξιού αποτέλεσε για χιλιάδες χρόνια έναν από τους πιο σημαντικούς και συνάμα συναρπαστικούς διαύλους επικοινωνίας μεταξύ Ανατολής και Δύσης καθώς συνέβαλε σε μια άνευ προηγουμένου ανάπτυξη του εμπορίου και στην ανταλλαγή ιδεών – πολιτικών, πολιτιστικών, θρησκευτικών και επιστημονικών – ανάμεσα σε δεκάδες έθνη.

Σήμερα, ένας νέος Δρόμος του Μεταξιού, όπως χαρακτηριστικά τον αποκαλούν  στην Κίνα, διασχίζει τις αχανείς εκτάσεις της Ασίας και συνδέει τη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου με τη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης. Στην πραγματικότητα όμως δεν πρόκειται για δρόμο αλλά για σιδηρόδρομο.

Κίνα και Γερμανία συνεργάστηκαν για να κατασκευάσουν τη μακρύτερη σιδηροδρομική γραμμή του κόσμου με στόχο να φθάνουν ταχύτερα στις ευρωπαϊκές αγορές τα περιζήτητα, πλέον, εμπορικά αγαθά που κατασκευάζονται στη Χώρα του Δράκου. Ο νέος αυτός (σιδηρό)δρομος του Μεταξιού ονομάζεται Γιουξινού – Yuxinou -, ακρωνύμιο το οποίο στα μανδαρίνικα σημαίνει Νέος Σιδηρόδρομος για την Ευρώπη.

Το μήκος του ξεπερνά τα 11.000 χιλιόμετρα ενώ η αφετηρία του βρίσκεται στον υπερσύγχρονο εμπορικό σταθμό της Τσονγκτσίνγκ, μιας βιομηχανικής μητρόπολης στη Δυτική Κίνα, στην οποία κατοικούν περισσότεροι από 30 εκατομμύρια άνθρωποι. Η πανίσχυρη ηλεκτροκίνητη ντίζελ μηχανή την οποία κατασκεύασαν από κοινού οι Κινέζοι και οι Γερμανοί της Siemens ονομάζεται «Ντονγκ Φενγκ», «Μεγάλη Πορεία», ενώ τα 50 βαγόνια – κοντέινερ που έλκει, συνήθως είναι γεμάτα με iPhones, υπολογιστές και άλλα ηλεκτρονικά προϊόντα που παράγονται στα κινεζικά εργοστάσια της Hewlett Packard, μπαταρίες made in China για τα ευρωπαϊκά υβριδικά και ηλεκτροκίνητα αυτοκίνητα, κινεζικά εξαρτήματα για τα τζετ της AirBus και τα ελικόπτερα made in EU.  

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του προέδρου Σι Τζινπίνγκ στο Βερολίνο πριν από μερικές εβδομάδες, η γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ μίλησε για πρώτη φορά για «στρατηγική συμμαχία» με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Πρόκειται για μια συμμαχία, σύμβολα της οποίας αποτελούν η συνεργασία της Lufthansa και της Air China στην πανίσχυρη Star Alliance, οι κινεζικές επενδύσεις στη Γερμανία, τα δεκάδες εργοστάσια της BMW, της Volkswagen, της Siemens και της Mercedes που άνοιξαν στην Κίνα και, εσχάτως, ο νέος (σιδηρό)δρομος του Mεταξιού. Εκείνες τις ημέρες, όταν μια αμαξοστοιχία της γραμμής έφθασε στον τερματικό σταθμό της «Μεγάλης Πορείας» στη Γερμανία, ο Σι βρισκόταν ήδη εκεί για να την υποδεχθεί. Το ταξίδι είναι μακρύ και επικίνδυνο, όπως ήταν και πριν από χιλιάδες χρόνια. Γι’ αυτόν τον λόγο, όταν το τρένο κινείται στην Κίνα, η πορεία του επιτηρείται από βομβαρδιστικά J-10 της κινεζικής πολεμικής αεροπορίας, την ώρα που επίλεκτες μονάδες του κινεζικού στρατού βρίσκονται σε ετοιμότητα για να επέμβουν σε περίπτωση ανάγκης. Σε κάποιο σημείο όμως η αχανής κινεζική επικράτεια τελειώνει αλλά το τρένο συνεχίζει την πορεία του διασχίζοντας στέπες και βουνά, αραιοκατοικημένες κοιλάδες, ερήμους και δάση.

Αφότου εγκαταλείψει την Κίνα, εισέρχεται στο Καζακστάν. Περνάει από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία πριν καταλήξει στην Πολωνία, επίσης σημαντικό εμπορικό εταίρο της Κίνας. Τελικός προορισμός η Γερμανία, και συγκεκριμένα το Ντούισμπουργκ, σημαντικό βιομηχανικό κέντρο από τον 18ο αιώνα έως και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ένας από τους μεγαλύτερους εμπορικούς κόμβους της Ευρώπης σήμερα, χάρη στο Ντούισπορτ, το μεγαλύτερο εσωτερικό λιμάνι της Γηραιάς Ηπείρου.    

Ωστόσο, ο νέος αυτός Δρόμος του Μεταξιού δεν είναι μόνον ο ταχύτερος τρόπος με τον οποίο μπορούν να φθάσουν τα κινεζικά προϊόντα στη Γερμανία και από εκεί σε ολόκληρη την Ευρώπη, αλλά και μια αξιόπιστη και οικονομική λύση για όλους τους Ευρωπαίους που επιθυμούν να εξάγουν τα προϊόντα τους στην Κίνα.

Το ταξίδι διαρκεί 16 ημέρες, την ώρα που με τα εμπορικά πλοία χρειάζονται 40, ενώ το κόστος είναι πολύ χαμηλότερο από το κόστος των αερομεταφορών. Παρόλο που, όταν το τρένο εγκαταλείπει τη Γερμανία, τα βαγόνια του δεν είναι όλα γεμάτα, εκπονούνται ήδη σχέδια για επέκταση της γραμμής, τουλάχιστον έως την Αμβέρσα, το μεγάλο λιμάνι του Βελγίου.