Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας αποπομπής

Οπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων και σύμφωνα με μαρτυρίες και δηλώσεις τοπικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ από την Ξάνθη και τη Ροδόπη, δεν υπήρξε προσυνεννόηση με τον Αλέξη Τσίπρα για το πρόσωπο από τη μειονότητα που πιθανώς θα μπορούσε να περιληφθεί στο ευρωψηφοδέλτιο του κόμματος. Και όσο οι ημέρες περνούσαν τόσο η αγωνία μεγάλωνε για την εξεύρεση κατάλληλης υποψηφιότητας οδηγώντας τα πράγματα σε αδιέξοδο μετά και τις αλλεπάλληλες αρνήσεις κορυφαίων μειονοτικών στελεχών όλων των κομμάτων να εκτεθούν ως υποψήφιοι.

Στην πραγματικότητα, βαρύνουσας πολιτικής σημασίας εξέλιξη για τις ευρωεκλογές και τη στάση της μειονότητας στη Θράκη ήταν η ανακοίνωση καθόδου σε αυτές αυτόνομου μειονοτικού ψηφοδελτίου υπό την ομπρέλα του Κόμματος Ισότητας Ειρήνης Φιλίας (ΚΙΕΦ), δηλαδή του πολιτικού σχηματισμού που είχε ιδρύσει στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ο τότε ανεξάρτητος βουλευτής Ροδόπης Αχμέτ Σαδίκ. Μετά τον θάνατο του Σαδίκ σε αυτοκινητικό δυστύχημα το 1995, το κόμμα αυτό πέρασε στα χέρια του Αχμέτ Χατζηοσμάν, σημερινού βουλευτή του ΠαΣοΚ και σταδιακά απενεργοποιήθηκε πολιτικά.

Εδώ και λίγα χρόνια όμως έχει εκδηλωθεί προσπάθεια πολιτικής ανασυγκρότησης του ΚΙΕΦ. Τα πρώτα ψήγματα αυτής της νέας πολιτικής κατεύθυνσης φάνηκαν το 2006 και το 2010 όταν συγκροτήθηκαν ανεξάρτητοι μειονοτικοί συνδυασμοί που έλαβαν μέρος στις εκλογές στους δήμους Ξάνθης και Κομοτηνής με σχετικά χαμηλές εκλογικές επιδόσεις.

Η οριστικοποίηση της απόφασης για δημιουργία αμιγούς μειονοτικού ψηφοδελτίου που θα λάβει μέρος στις ευρωεκλογές του Μαΐου με στόχο την ανάδειξη των μειονοτικών προβλημάτων όπως αυτά ιεραρχούνται από τους τοπικούς μειονοτικούς παράγοντες στη Θράκη πάγωσε το ενδιαφέρον επώνυμων μειονοτικών υποψηφιοτήτων στα ευρωψηφοδέλτια των κομμάτων.

Η ανακοίνωση της υποψηφιότητας της κ. Σαμπιχά Σουλεϊμάν έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία στις τοπικές οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ σε Ξάνθη και Κομοτηνή. Και αυτό γιατί η κυρία Σουλεϊμάν από τους περισσότερους μειονοτικούς στη Θράκη δεν αναγνωρίζεται ως εκπρόσωπός τους. Η μεγάλη πλειονότητα των Μουσουλμάνων στη Θράκη αυτοπροσδιορίζονται ως «έλληνες πολίτες τουρκικής καταγωγής και μουσουλμανικού θρησκεύματος». Αυτή η πολιτική συνθήκη διαμορφώνει τις κοινωνικές ισορροπίες στη μειονότητα και καθορίζει και την πολιτική συμπεριφορά της.

Κάθε κίνηση που εκδηλώθηκε μετά το 1991 (οπότε και εξαγγέλθηκε η πολιτική άρσης των διακρίσεων εις βάρος της μειονότητας από την κυβέρνηση Μητσοτάκη) ώστε η μουσουλμανική μειονότητα να αντιμετωπιστεί από το πολιτικό σύστημα ως τρισυπόστατη, διαχωριζόμενη ανάμεσα σε τουρκογενείς, Πομάκους και Ρομά, αντιμετωπίστηκε από την ίδια τη μειονότητα ως προσπάθεια διαμελισμού και κοινωνικής της αφομοίωσης. Σε αυτό το πλαίσιο ήταν ξεκάθαρο από την αρχή ότι η Σαμπιχά Σουλεϊμάν θα μπορούσε να είναι η αποδεκτή υποψηφιότητα μιας ακτιβίστριας Ρομά εφόσον προερχόταν από οποιαδήποτε περιοχή της Ελλάδας αλλά όχι ως εκπρόσωπος της μειονότητας στη Θράκη.