[Iστορίες] Η ντροπή του προέδρου

Μία άδεια καρέκλα κάτω από το ικρίωμα. Το συγκεντρωμένο πλήθος πίσω από το κιγκλίδωμα. Η θηλιά στην άκρη του σκοινιού. Οι αστυνομικοί που περιφρουρούν την τάξη και πίσω ένα μικρό παιδί που παρακολουθεί σοβαρό. Ενα πορτρέτο της μητέρας τού θανατοποινίτη – έχει καταρρεύσει. Ενα πορτρέτο του πατέρα του θανατοποινίτη – μοιάζει να έχει αποδεχθεί την κατάσταση. Ο 24χρονος Μπαλάλ Αμπντουλάχ μεταφέρεται στην αγχόνη με τα χέρια δεμένα πισώπλατα και τα μάτια δεμένα με ένα κομμάτι ύφασμα. Εχει καταδικαστεί σε θάνατο για τον φόνο του Αμπντολάχ Χοσεϊνζαντέχ, πάνω σε έναν καβγά στον δρόμο, στην πόλη Ρογιάν, πριν από επτά χρόνια, όταν ήταν και οι δύο 17 χρόνων. Βάσει της σαρία, οι γονείς του θύματος θα συμμετέχουν στην τιμωρία του, θα σπρώξουν την καρέκλα όταν έρθει η ώρα.

Οι αστυνομικοί ανεβάζουν τον Αμπντουλάχ στην καρέκλα, ο φακός κάνει ζουμ στο πρόσωπό του, ουρλιάζει. Περνούν τη θηλιά στον λαιμό του. Ενα πορτρέτο των συντετριμμένων γονιών του θύματος. Η μαυροφορεμένη μάνα δίνει ένα χαστούκι στον δολοφόνο του γιου της. Κάτι φωνάζει, οι γύρω κοιτάζουν σαν έκπληκτοι. Οι αστυνομικοί κατεβάζουν τον Αμπντουλάχ από το ικρίωμα, τα μάτια του παραμένουν δεμένα, μοιάζει να τα έχει χαμένα. Τον μεταφέρουν πίσω στη φυλακή. Η μάνα του αγκαλιάζει τη μάνα του θύματός του. Οι δύο γυναίκες κλαίνε αγκαλιασμένες. Το πλήθος, το ίδιο πλήθος που θα χειροκροτούσε αν δεν αποφάσιζε την τελευταία στιγμή η μητέρα του θύματος, η μόνη που έχει αυτή τη δύναμη, να συγχωρήσει τον δολοφόνο του, χειροκροτεί και τώρα. Αργότερα θα αποκαλυφθεί πως οι γονείς του Αμπντολάχ Χοσεϊνζαντέχ είχαν καθυστερήσει πολλές φορές την εκτέλεση. Και αποφάσισαν να τη ματαιώσουν οριστικά χάρη σε ένα όνειρο που είδε η μητέρα του – τον δολοφονημένο γιο της να της λέει ότι βρίσκεται κάπου όμορφα και δεν θέλει να εκδικηθεί τον χαμό του.

Τις φωτογραφίες τις τράβηξε ο Αράς Χαμουσί, ανέβηκαν στο Ιντερνετ από το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Isna, και καταγράφουν καρέ-καρέ τα όσα εκτυλίχθηκαν την Τρίτη στο Ιράν. Η Διεθνής Αμνηστία εκτιμά πως στη χώρα γίνονται από τις αρχές της χρονιάς δύο εκτελέσεις την ημέρα, οι περισσότερες με απαγχονισμό, αρκετές από αυτές δημόσια, ακόμα και μπροστά σε μικρά παιδιά. Ο ρυθμός των εκτελέσεων δεν μειώθηκε μετά την εκλογή στην προεδρία του «μετριοπαθούς» Χασάν Ροχανί – αντιθέτως, έχει αυξηθεί.