[Προβολείς] Το κάμα σούτρα και η Δημοκρατία

Παλιά δεν τους ρίχναμε ούτε δεύτερη ματιά. Σήμερα τα ευρωψηφοδέλτια έχουν σπάσει ρεκόρ αναγνωσιμότητας. Περιμένω τον εκδότη που θα του κόψει να τα  βγάλει σε συλλεκτικό τομίδιο να ‘χουμε να θυμόμαστε τι ωραία φρούτα βγάζει η ανάγκη, η σφίξη πες καλύτερα. Απορώ μάλιστα πού βρήκαν τα κόμματα τόσα λόγια, τόσα παινέματα και τα κατάφεραν να τουμπάρουν ορισμένες, επιφυλακτικές μέχρι πρότινος, προσωπικότητες.

Εστησ’ ο έρωτας χορό, γέμισε γύρη η ατμόσφαιρα αλλά η χοντρή επικονίαση πέφτει αλλού και συγκεκριμένα στη βάση της πολιτικής πυραμίδας, εκεί που συνωστιζόμαστε εμείς και οι όμοιοί μας. Σε προηγούμενες εκλογές τρώγαμε τα μουστάκια μας για ψύλλου πήδημα. Σήμερα οι πάντες «φασώνονται» με τους πάντες κι αυτό το πρωτοφανές προεκλογικό κάμα σούτρα δεν συμβαίνει μόνο στις συνιστώσες της Κεντροαριστεράς για τη θρυλούμενη μετεκλογική τους υποβοηθούμενη κύηση. Ανεμογκάστρια συμβαίνουν κι αλλού, εκεί που δεν πιάνει μελάνι. Στα πρανή φερ’ ειπείν της δεξιοδεξιάς, στη γράνα του Πολύδωρα, στα φυτώρια του Μπαλτάκου, στον αχυρώνα του Πανίκα. Από την ορμονική έκρηξη των ημερών δεν τη γλιτώνει κανείς, ούτε καν τα ξερικά της έξω Αριστεράς. Βλέπω τον Λαφαζάνη έξω από την αίθουσα νεογνών να πιάνεται στα χέρια με τον Κουτσούμπα. Τίνος είναι βρε γυναίκα τα παιδιά; Οποιανού και να είναι, εμείς θα τα αναθρέψουμε σαν να είναι δικά μας.