Δεν φιμώνεται η ελευθερία του Τύπου

Η Πολιτεία δεν εκβιάζεται: αυτή είναι η πιο προφανής ερμηνεία για την παραγγελία της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου. Αναφέρεται στη βία ή την απειλή της κατά εκλεγμένων οργάνων της Πολιτείας του άρθρου 157 του Ποινικού Κώδικα – στην προβληματική τής εκβίασης αναφερόταν και το διαβιβαστικό έγγραφο του υπουργού Δημόσιας Τάξης. Ο σκοπός φίμωσης της ελευθερίας του λόγου θα εξυπηρετούνταν καλύτερα με την αναφορά στην πιο ευχερώς εφαρμόσιμη διάταξη του 370Α περί αθέμιτης μαγνητοσκόπησης και θέσης σε κυκλοφορία μη δημοσίων πράξεων.

Ενισχυτική αυτής της ερμηνείας είναι η ρητή αναφορά σε βουλευτές και την εξαίρεση του αυτόφωρου κακουργήματος. Η εξαίρεση αδρανούσε γιατί το αυτόφωρο κακούργημα παραπέμπει στην πράξη περισσότερο σε φυσικούς αυτουργούς κακουργημάτων που ενέχουν στοιχείο προσβολής προσώπων, όχι σε κακουργήματα του λευκού κολάρου. Μετά το 2012, ο εισαγγελικός μηχανισμός βρέθηκε απροετοίμαστος. Οι λόγοι ενδέχεται να είναι πολλοί, η συνήθεια της αδράνειας συμβάλλει. Στην Ελλάδα η άσκηση ποινικής δίωξης διέπεται από την αρχή της νομιμότητας, όχι της σκοπιμότητας. Εντούτοις, η διάκριση δεν είναι πάντα σαφής και η παραγγελία κατευθύνει την εισαγγελική δράση. Τυχόν αδικαιολόγητη δίωξη από την Εισαγγελία βάσει του άρθρου 157 θα συναντήσει απέναντί της την κρίση των δικαστηρίων.

Το δημοκρατικό παράδοξο είναι η άσκηση του σύννομου raison d’ État (σ.σ.: εθνικό συμφέρον). Αυτό αποτυπώνει η παραγγελία.

Ο Γ. Κουτσούκος είναι νομικός, DEA και υποψήφιος διδάκτορας Δημοσίου Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Paris 1.