Το Ποτάμι στην… κοίτη των Βρυξελλών

Μετά το τέλος των συναντήσεων με τους Μάρτιν Σουλτς (Σοσιαλιστές), Γκι Φέρχοφστατ (Φιλελεύθεροι) και Ρεμπέκα Χαρμς (Οικολόγοι – Πράσινοι) ο Σταύρος Θεοδωράκης δήλωσε τα εξής: «Η απόφαση να μην ενταχθούμε εξαρχής σε κάποια ομάδα του Ευρωκοινοβουλίου αποδεικνύεται σωστή. Και οι τρεις συνομιλητές μας, ο Μάρτιν Σουλτς από τους Σοσιαλιστές, ο Γκι Φέρχοφστατ από τους Φιλελευθέρους και η Ρεμπέκα Χαρμς από τους Πρασίνους συμφώνησαν ότι θα ήταν ανεύθυνο να αποφασίσουμε τόσο γρήγορα την ένταξή μας σε μία από τις ομάδες.

Αλλωστε, αυτή τη στιγμή είναι σε εξέλιξη μια συνολικότερη συζήτηση για το ποιοι θα μπορούσαν και ποιοι θα πρέπει να πρωταγωνιστήσουν στην επόμενη μέρα, στα ευρωπαϊκά όργανα, έτσι ώστε να έχουμε σύντομα μια δίκαιη Ευρώπη. Και όπως είπαν οι τρεις συνομιλητές μας, η ψήφος των ευρωβουλευτών του Ποταμιού θα είναι κρίσιμη για τη διαμόρφωση των συσχετισμών μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο. Χρειάζεται, λοιπόν, υπευθυνότητα. Νιώθουμε ότι έχουμε λυμένα τα χέρια μας για να διαπραγματευτούμε υπέρ μιας δυνατής Ελλάδας σε μια νέα, δίκαιη Ευρώπη».

Oπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα της κίνησης, «ο Μάρτιν Σουλτς έδειξε ιδιαίτερα ενημερωμένος για τις τελευταίες εξελίξεις στην Ελλάδα και μίλησε για το νόημα της υποψηφιότητάς του. Παραδέχτηκε ότι είναι σημαντικό να αλλάξουν πολλά στην Ευρώπη, με πρώτο και άμεσα αναγκαίο να σταματήσει ο “φανατισμός υπέρ της λιτότητας”, που επικράτησε τα τελευταία χρόνια, με βασική ευθύνη της πατρίδας του και δήλωσε έτοιμος να συγκρουστεί αν χρειαστεί προς αυτή την κατεύθυνση και με τη γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ».

Ως προς τον Γκι Φέρχοφστατ ομολόγησε, σύμφωνα με Το Ποτάμι, ότι «η ΕΕ απέτυχε να εφαρμόσει τις λύσεις εκείνες που να αντιμετωπίζουν τις ρίζες των προβλημάτων και οι ελληνικές κυβερνήσεις αρνήθηκαν να αναλάβουν άμεση δράση, καθυστερώντας τις αναγκαίες και αναπόφευκτες μεταρρυθμίσεις».

Οπως τέλος αναφέρεται, αντίστοιχης σημασίας ήταν και η συνάντηση των στελεχών του Ποταμιού με τη συμπρόεδρο των Πρασίνων Ρεμπέκα Χαρμς με την οποία συνομίλησαν για το πώς η ανάπτυξη στην Ελλάδα μπορεί να γίνει με έναν δίκαιο και βιώσιμο τρόπο.