[Κιόσκι] Φιλελεύθερη, πλουραλιστική, κοσμοπολίτικη

Το Τελ Αβίβ, γράφει ο απεσταλμένος της Κοριέρε ντελα Σέρα, είναι η πιο παλιά πόλη του κράτους του Ισραήλ. Παρά τα χρόνια του, όμως, παραμένει ένα αιωνίως επαναστατημένο παιδί. Η δύναμή του αλλά και η γοητεία του είναι ο απείθαρχος χαρακτήρας του. Ισως έτσι θα μπορούσε να περιγράψει κανείς και την Αθήνα. Μια πόλη γερασμένη, μονίμως παραδομένη στις αντιφάσεις της, δύσπιστη στις μεγάλες αλλαγές. Αλλά συγχρόνως νεανική, με ιδιαίτερο σφρίγος και γοητευτικά δομημένη αναρχία. Είναι σαν οι δύο πόλεις να συνδέονται με ένα αδιόρατο νήμα. Δυστυχώς, όμως, τις χωρίζει ένα χάσμα δυναμικής.

Τα τελευταία είκοσι χρόνια, οι δημότες του Τελ Αβίβ εκλέγουν τον ίδιο δήμαρχο. Λέγεται Ρον Χουλντάι και πέτυχε την τέταρτη επανεκλογή του πριν από πέντε μήνες. Λίγο μετά τις εκλογές, το δημοτικό συμβούλιο ενέκρινε την πρότασή του να ανοίγουν τα καταστήματα τροφίμων και το Σάββατο. Ο Χουλντάι δεν είναι ένας εξωγήινος που έπεσε ξαφνικά από τον ουρανό στην πόλη του. Ηξερε πολύ καλά ότι η πρότασή του θα ενοχλούσε το θρησκευτικό συναίσθημα. Η λογική του, ωστόσο, ήταν αφοπλιστική. Οπως εξήγησε στον ιταλό δημοσιογράφο, οι περισσότεροι κάτοικοι του Τελ Αβίβ ζουν σε μικρά διαμερίσματα με μικρές κουζίνες. Θα πρέπει λοιπόν να μπορούν να βρίσκουν φαγητό έξω κάθε ημέρα, ακόμη και αν αυτό δεν αρέσει στους ραβίνους.

Στην προηγούμενη θητεία του, ένας από τους πιο γνωστούς ισραηλινούς επιχειρηματίες, είχε ρωτήσει τον Ρον Χουλντάι εάν είχε κάποιο σχέδιο για την ενίσχυση της νεανικής επιχειρηματικότητας προς την κατεύθυνση των νέων τεχνολογιών. Εκείνος του απάντησε ότι ήθελε να δημιουργήσει ένα οικοσύστημα μέσα στο οποίο να μπορούν να δημιουργήσουν οι εικοσάχρονοι επιχειρηματίες. «Είναι νέοι, χωρίς δεσμεύσεις, θέλουν να βγαίνουν έξω τα βράδια για να διασκεδάζουν κι έχουν ανάγκη από έναν χώρο όπου θα συναντώνται και θα ανταλλάσσουν ιδέες» του είχε εξηγήσει. Το σχέδιό του έγινε σύντομα πραγματικότητα.

Τον περασμένο Ιανουάριο εγκαινιάστηκε στο πάρκο Μέιρ το πρώτο μνημείο στο Ισραήλ το οποίο είναι αφιερωμένο στους ομοφυλόφιλους που έπεσαν θύματα του Ολοκαυτώματος. Το επίνειο της πόλης, η Γιάφα, αναπλάστηκε προς όφελος του αραβικού στοιχείου, ενώ δημιουργήθηκε ένας μηχανισμός ενσωμάτωσης των αφρικανών μεταναστών. Το Τελ Αβίβ γίνεται μια πόλη έτσι όπως την ονειρεύεται ο δήμαρχός της και το πλήθος των υποστηρικτών του: μια πόλη φιλελεύθερη, πλουραλιστική, κοσμοπολίτικη.

Η Αθήνα διαθέτει έναν δήμαρχο που κινείται σε αυτό το πνεύμα νεωτερικότητας. Δεν έχει όμως πραγματικές εξουσίες. Ακόμη χειρότερα: έχει αντιπάλους που θέλουν να πιστεύουν ότι ένα θεμελιώδες δικαίωμα, όπως είναι η άσκηση της θρησκευτικής πίστης  σε έναν λατρευτικό χώρο, μπορεί να τεθεί σε δημοψήφισμα.