[Αγιογραφίες] Ανθρωπολογία

ΟΙ ανθρωπολόγοι τύπου Λεβί-Στρος ασχολούνται με τις φυλές των λεγόμενων «θλιμμένων τροπικών». Οι ανθρωπολόγοι της πολιτικής κοιτάζουν προσεκτικά τις φυλές του ελληνικού κοινοβουλευτισμού τον πέμπτο χρόνο του Μνημονίου και βγάζουν με θλίψη τα συμπεράσματά τους. Εντάξει – μη βιαστείτε να το πείτε – από το Μνημόνιο βγαίνουμε. Αλλά κάποιες πολιτικές συμπεριφορές που διαμορφώθηκαν στα χρόνια αυτά φαίνεται ότι θα μείνουν μαζί μας τουλάχιστον ώς τις επόμενες εκλογές. Η περίπτωση Μάξιμου Χαρακόπουλου έχει πολλά να λέει για όλα αυτά.

ΠΡΟΣΕΞΤΕ: Υποτίθεται ότι οι βουλευτές αντιδρούσαν κάθε φορά που έπρεπε να ψηφίσουν μια ρύθμιση συναρτημένη με την οικονομική πολιτική επί Μνημονίου. Γιατί; Μα διότι αισθάνονταν υποζύγια που τραβούσαν το κυβερνητικό κάρο όπου στρογγυλοκάθονταν υπουργοί και υφυπουργοί. Υποτίθεται ότι ένα κυβερνητικό χαρτοφυλάκιο θα άλλαζε αμέσως τη συμπεριφορά τους. Ελα όμως που τα κυβερνητικά χαρτοφυλάκια είναι 50 και όχι 150. Ωστόσο, ο Χαρακόπουλος το ανατρέπει αυτό. Σήκωσε μπαϊράκι για το γάλα ενώ ήταν αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης. Αρα σε τι συνίσταται η αξία του χαρτοφυλακίου;

Ο Χαρακόπουλος το τράβηξε όσο δεν πήγαινε. Στο τέλος, δικαίωσε έμπειρο πολιτικό παράγοντα που αμφέβαλλε εξαρχής αν θα καταψήφιζε το νομοσχέδιο. Τα μυστικά της παστερίωσης και οι αλλαγές στη διατύπωση έδωσαν στον Μάξιμο το παραθυράκι που χρειαζόταν για να πει το ναι. Υστερα είναι και το καλό της χώρας που το επιβάλλει, αλλά κι αυτό που λένε οι περισσότεροι εκ των καθ’ έξιν διαφωνούντων – υπάρχουν και στα δύο κόμματα – όταν φθάσει ο κόμπος στο χτένι: Δεν θέλουν, λέει, να ρίξουν την κυβέρνηση. Οπότε ο Μάξιμος έριξε τον εαυτό του από την κυβέρνηση.

ΓΙΑΤΙ; Οι λόγοι είναι πολλοί. Με τον υπουργό Τσαυτάρη – που ξέρει και τα αγροτικά – ο Χαρακόπουλος δεν τα πήγαινε καλά. Στον ανασχηματισμό που δεν μπορεί να μη γίνει τον Ιούνιο, οι πιθανότητες να φύγει ήταν μεγάλες. Είναι, άλλωστε, στις θέσεις των υφυπουργών και των αναπληρωτών υπουργών που γίνονται τα «ροταρίσματα» για να εναλλάσσονται οι βουλευτές στο κυβερνητικό σχήμα και να εκτονώνονται έτσι τα απωθημένα όσο γίνεται μεγαλύτερου μέρους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Ενόψει αυτού του ρίσκου, ο Μάξιμος έκανε τον προσωπικό του ανασχηματισμό. Εδωσε έτσι στη βάση ψηφοφόρων του στην εκλογική του περιφέρεια ένα μήνυμα ότι είναι αληθινός αντάρτης του Κάμπου – δεν παίζει παιχνίδια. Αλλωστε – κακά τα ψέματα – με τον έναν ή τον άλλον τρόπο οι «μεγάλοι» του γάλακτος, Ελληνες και ξένοι, θα βολευτούν. Οι μικροί κτηνοτρόφοι, όπως αυτοί που βρίσκονται στη Θεσσαλία όπου εκλέγεται ο Χαρακόπουλος, είναι που θα την πατήσουν.

ΠΑΡΑΙΤΕΙΤΑΙ λοιπόν ο Μάξιμος από την κυβέρνηση. Και αυτό γιατί προφανώς θεωρεί ότι θα έχει έτσι μεγαλύτερη φόρα στις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Είναι ένα προφίλ πιο ισορροπημένο, κυβερνητικό αλλά και αντικυβερνητικό – αφού δεν ξεχειλίζει, βέβαια, η ικανοποίηση στον κόσμο για όλα όσα έχει ζήσει τα τελευταία χρόνια. Είναι αυτή η διπολική συμπεριφορά που εκφράζει καλύτερα το ένστικτο επιβίωσης του σύγχρονου έλληνα πολιτικού που βρίσκεται στη μέση και θέλει να συνεχίσει. Διότι η συντριπτική πλειονότητα εκείνων που κράτησαν κυβερνητικές θέσεις από το 2007 και μετά, τερμάτισαν. Τα υπουργιλίκια δεν εξασφαλίζουν πλέον μακροημέρευση όπως παλιά.