Ο υποβιβασμός δεν έρχεται μόνος

Παιχνίδια της (ποδοσφαιρικής) μοίρας. Μία ημέρα μετά την επέτειο συμπλήρωσης 100 χρόνων από την ίδρυσή του, ο Αρης ηττήθηκε την περασμένη Τετάρτη από τον Εργοτέλη με 0-2 στο Κλεάνθης Βικελίδης και ο υποβιβασμός του επιβεβαιώθηκε και μαθηματικά. Είναι ο τρίτος υποβιβασμός στην ιστορία του, μετά το 1997 και το 2005. Η ομάδα που έγραψε το έπος της Περούτζια, η ομάδα που το 2010 έκανε όλη την Ευρώπη να παραμιλά, νικώντας δύο φορές την Ατλέτικο Μαδρίτης στη Θεσσαλονίκη και στο Βιθέντε Καλντερόν, έφτασε να μην μπορεί να πετύχει νίκη στο γήπεδό της.

Το χειρότερο βέβαια δεν είναι ο υποβιβασμός. Το χειρότερο είναι τα συσσωρευμένα χρέη προς ποδοσφαιριστές και Δημόσιο, που ξεπερνούν τα τριάντα εκατομμύρια ευρώ και ότι όποιον διακανονισμό και αν κάνει η ΠΑΕ Αρης δεν υπάρχει περίπτωση να τον τηρήσει με τα έσοδα της Football League. Ο υποβιβασμός στην Γ’ Εθνική φαντάζει αναπόφευκτος, εκτός και αν συμβεί ένα θαύμα. Πώς όμως έφτασε η ομάδα του Δημήτρη Κοντομηνά και του άρθρου 44, που σχεδόν μηδένιζε τα χρέη του συλλόγου, στο σήμερα;  Τον Νοέμβριο του 2004 η ΠΑΕ Αρης μπήκε στο άρθρο 44 και από 17,5 εκατομμύρια ευρώ που ήταν τα χρέη της μειώθηκαν στα 4 εκατομμύρια, τα οποία θα έπρεπε να πληρώσει σε βάθος δεκαετίας. Η λογική όμως που επικρατούσε εκείνες τις ημέρες σε όλη την Ελλάδα επικρατούσε και στον Αρη. Υπήρχε διάχυτη η αίσθηση του ακαταδίωκτου στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Η πεποίθηση ότι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, πάντα θα βρισκόταν μια λύση ώστε τα χρέη είτε να φορτωθούν σε κάποιον νέο ευεργετικό νόμο όπως το άρθρο 44, είτε να καλυφθούν από κάποιον επενδυτή που θα αναλάμβανε την ομάδα για τους δικούς του λόγους.

Η διοίκηση Ματθαίου αρχικά και οι διοικήσεις Σκόρδα και Αθανασιάδη στη συνέχεια φόρτωσαν την ομάδα με μεταγραφές και χρέη, δίχως να υπολογίζουν ότι κάποια στιγμή θα πρέπει όλα αυτά να πληρωθούν.  

Το χειρότερο όμως όσον αφορά την κατάσταση στον Αρη, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια, είναι ο εμφύλιος που μαίνεται και δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας. Αυτή τη στιγμή, οι οργανωμένοι σύνδεσμοι φιλάθλων βρίσκονται στα χαρακώματα με τη διοίκηση Σκόρδα, όπως στα χαρακώματα με τον πρόεδρο της ΠΑΕ Αρης βρίσκεται η Κοινωνία Μελών.  

Την ίδια πολεμική αντιμετώπισε και η διοίκηση Ηλιάδη, από άλλες πλευρές, αλλά και η διοίκηση Ψηφίδη προηγουμένως, η οποία ανέλαβε διορισμένη από το Πρωτοδικείο τον Δεκέμβριο του 2012 και παρέδωσε τον Απρίλιο του 2013 στον Λάμπρο Σκόρδα, προκειμένου να σωθεί η ομάδα από τον υποβιβασμό.

Η εικόνα που παρουσιάζει αυτή τη στιγμή η οικογένεια του Αρη δεν είναι ελκυστική ούτε για κάποιον πιθανό επενδυτή, ενώ δημιούργησε και προβλήματα όσον αφορά τις αιτήσεις που κατέθεσε η ομάδα για υπαγωγή στο άρθρο 99.  

Μια από τις πιο ιστορικές ομάδες της Ελλάδας βρίσκεται πλέον εγκλωβισμένη στα εσωτερικά της προβλήματα. Η άρνηση από όλες τις πλευρές για αυτοκριτική, η διάθεση για μετατόπιση ευθυνών, αλλά και η αγωνία κάποιων ανθρώπων, όπως ο Λάμπρος Σκόρδας για την προσωπική του τύχη, αφού κουβαλάει μαζί του τα χρέη που δημιουργήθηκαν στη δική του περίοδο διοίκησης της ομάδας, δημιουργούν ένα απαισιόδοξο σκηνικό που δεν θυμίζει σε τίποτε τους δύο προηγούμενους υποβιβασμούς του Αρη, όταν και το 1998 και το 2006 η ομάδα ανέβηκε στην Α’ Εθνική σαν τρένο.