[Αγιογραφίες] 360 μοίρες

ΚΑΜΙΑ φορά οι λέξεις τα λένε όλα στην πολιτική. Ας πούμε η, ανάγκη να συσχετισθούν με κάτι πιασάρικο διάφοροι αυτοδιοικητικοί συνδυασμοί δηλώνει ένα φόβο ότι ο δικομματισμός έχει κουράσει. Αρα, καλύτερα να προτάξουμε κάτι διαφορετικό. Είναι και Το Ποτάμι που πάει να παίξει ως brand και όσο δείχνει να πηγαίνει καλά στις δημοσκοπήσεις τόσο δημιουργεί και μιμητές. Ετσι, το τελευταίο σαρανταοκτάωρο είχαμε τη νεραντζιά του Αρη και τις 180 μοίρες του Κουμουτσάκου.

ΕΙΜΑΣΤΕ στη δεύτερη φάση της προεκλογικής περιόδου των αυτοδιοικητικών εκλογών. Αυτή που οι υποψήφιοι κάνουν πράξη τις αλήθειες πάνω στις οποίες σκόνταψαν στην πρώτη φάση. Τα παραδείγματα είναι πολλά: στην Αθήνα ο πολύ επιθετικός Σακελλαρίδης έγινε γατάκι. Σε Αθήνα και Αττική αυτοί που δεν είχαν ατόφιο αυτοδιοικητικό προφίλ όπως ο Καμίνης και ο Σγουρός σπεύδουν άρον άρον να το καλλιεργήσουν. Το κατάλαβε πρώτη η Ρένα Δούρου – κυρίως γιατί η υπερπολιτικοποιημένη καμπάνια της δεν πήγαινε καθόλου καλά – και παραιτήθηκε από την έδρα της στην Α’ Αθηνών. Την ακολούθησε με μερικά εικοσιτετράωρα διαφορά ο Σπηλιωτόπουλος στη Β’ Αθηνών. Είναι προφανές ότι αμφότεροι αισθάνονται πως είναι η ώρα να κάψουν χαρτιά: δεν υπάρχει άλλη λύση.

ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ, η θητεία του Γιώργου Κουμουτσάκου έτσι κι αλλιώς τελείωνε στην Ευρωβουλή. Η στράτευσή του στην Περιφέρεια Αττικής τον έκανε να είναι χρήσιμος στη ΝΔ – κάτι που συνιστά ατού για το μέλλον. Αυτοδιοικητικό προφίλ ο Κουμουτσάκος δεν έχει ούτε μπορεί να αποκτήσει. Εχει πάει λοιπόν κι αυτός απέναντι στον Σγουρό. Ο νυν περιφερειάρχης Αττικής είναι ο μόνος που έχει διαμορφωμένη φυσιογνωμία στο πολιτικό περιβάλλον όπου βρίσκεται.

Αρα, ο Κουμουτσάκος ζητάει στροφή 180 μοιρών και έπαιξε το γνωστό τραγούδι των Who «Δεν θα την ξαναπατήσουμε» στο ξεκίνημα της καμπάνιας του. Αλλά πόσοι το ξέρουν; Μέχρι στιγμής είναι τρίτος. Και πολλοί επιμένουν ότι τρίτος θα μείνει. Ετσι κι αλλιώς, όμως, το διακύβευμα στην περιφέρεια είναι ποιος θα πάει απέναντι στη Δούρου στον δεύτερο γύρο. Κακά τα ψέματα, ο ΣΥΡΙΖΑ – που ξύπνησε – αντιλαμβάνεται ότι τα παίζει όλα στην Αττική. Διότι αλλιώς είναι χαμένα σχεδόν όλα. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν δύο ερωτήματα:

ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΡΩΤΟΝ: Σγουρός και Δούρου είναι «ταβάνι» σε θέματα αναγνωρισιμότητας. Αντιθέτως, ο Κουμουτσάκος δεν είναι ευρέως γνωστός. Διπλωμάτης καριέρας ήταν – ασχέτως εμπλοκής με την πολιτική – και οι Βρυξέλλες όπου διετέλεσε ευρωβουλευτής την τελευταία πενταετία είναι μακριά. Το έλλειμμα αναγνωρισιμότητας του υποψηφίου της ΝΔ στην Αττική σημαίνει πως έχει να παίρνει ακόμη, αρκεί να τον μάθουν για τους σωστούς λόγους.

ΕΡΩΤΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Ποιος στέκεται καλύτερα απέναντι στη Δούρου στις 25 Μαΐου; Η κοινή πολιτική λογική λέει ότι αυτός είναι ο Σγουρός. Εμπειροι όμως πολιτευόμενοι της ΝΔ στη Β’ Αθηνών – και νυν μεγαλοϋπουργοί – επιμένουν ότι ο νεοδημοκράτης ψηφοφόρος δύσκολα ψηφίζει πασόκο ή, τέλος πάντων, προερχόμενο από το ΠαΣοΚ υποψήφιο. Μπορεί και να κάτσει σπίτι του στον δεύτερο γύρο. Δεν είναι άποψη που συμμερίζονται όλοι. Εκεί που συμφωνούν όλοι είναι ότι το ΚΚΕ δεν θα βοηθήσει τη Δούρου να κερδίσει.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η Αττική μπορεί να έχει περιστροφή 270, μπορεί – που είναι και το πιθανότερο – 360 μοιρών. Δηλαδή, να πάει στον ίδιο άνθρωπο.