[Εμπιστευτικά] Οι φαύλοι

2 λεπτά
Ακουσα έναν βουλευτή του ΠαΣοΚ να δηλώνει στην τηλεόραση ότι είναι αντίθετος στη νέα ρύθμιση για το γάλα επειδή είναι αντίθετοι όλοι οι κτηνοτρόφοι.
Δεν θα μπω στην ουσία της υπόθεσης. Αλλά βρήκα ενδιαφέρον το επιχείρημα: αποτελεί την επιτομή του φαύλου παλαιοκομματισμού που χρεοκόπησε τη χώρα.
Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι ο καλός βουλευτής ρώτησε τους τρεισήμιση χιλιάδες αγελαδοτρόφους της Ελλάδας (τόσοι είναι, όπως κι αν τους μετρήσεις…) για να καταλήξει ότι όλοι μαζί διαφωνούν με τη ρύθμιση.
Πολύ ωραία. Τους καταναλωτές τους ρώτησε;
Διότι την ίδια στιγμή που οι παραγωγοί γάλακτος θεωρούν ότι δεν υπάρχει πρόβλημα, οι καταναλωτές πληρώνουν το τρίτο ακριβότερο γάλα στην Ευρώπη.
Αρα γι’ αυτούς υπάρχει πρόβλημα. Κι ας είναι μάλλον περισσότεροι από τρεισήμιση χιλιάδες.
Αλλα ούτε που πέρασε του βουλευτή από το μυαλό να τους ρωτήσει. Διότι αυτοί δεν φωνάζουν!
Τηρουμένων των ιστορικών αναλογιών, αν ο βουλευτής του ΠαΣοΚ ζούσε το 1821, δεν θα είχε γίνει ποτέ η Επανάσταση.
Θα είχε ρωτήσει τους τρεισήμισι χιλιάδες εισπράκτορες φόρων του σουλτάνου, θα του έλεγαν ότι όλα είναι μια χαρά και θα είχε πάει σπίτι του να κοιμηθεί ήσυχος.
Αυτό ακριβώς είναι ο φαύλος παλαιοκομματισμός.
Σε κάθε αλλαγή των πραγμάτων συντάσσεται με όσους θίγονται από την αλλαγή κι όχι με εκείνους που ωφελούνται.
Ευλόγως οι πρώτοι φωνάζουν περισσότερο και σε μια πολιτική αγορά φωνακλάδων συμφέρει να έχεις μαζί σου όσους φωνάζουν πιο δυνατά.
[Αυτή είναι η πιο καλόπιστη εξήγηση της περίπτωσης του γάλακτος. Διότι την κακόπιστη δεν θέλω να την επιστρατεύσω!]
Ετσι όμως εξηγείται η αγκύλωση του τόπου.
Τίποτα δεν προχωράει κανονικά επειδή ό,τι κι αν αλλάξει πάντα κάποιους θα θίξει, οι θιγόμενοι θα φωνάξουν και οι φαύλοι θα συνταχθούν μαζί τους.
Θυμάμαι ακόμη τις μαύρες σημαίες που είχε κατεβάσει το κόμμα τού εν λόγω βουλευτή όταν ζητούσε να μη γίνει αεροδρόμιο στα Σπάτα ή τις φωνασκίες περιοίκων στην Αθήνα που προειδοποιούσαν πως αν γίνει μετρό… θα πέφτουν οι δρόμοι.
Ευτυχώς τώρα έχουμε και αεροδρόμιο και μετρό.
Τα έχουμε επειδή κάποιοι άλλοι πολιτικοί, δυστυχώς ελάχιστοι, μπήκαν μπροστά, αγνόησαν τις διαμαρτυρίες κι έφτιαξαν κάτι για την πατρίδα τους.
Διότι το δημόσιο συμφέρον (το οποίο υποτίθεται υπηρετεί ο κάθε βουλευτής) δεν είναι ό,τι βολεύει τον ίδιο ή τους δικούς του. Είναι ό,τι αποβαίνει σε όφελος του κοινωνικού συνόλου – ακόμη κι αν δεν είναι προς όφελος όλων…
Αλλά αν ξέρετε πού ψωνίζουν τέτοιους βουλευτές, να μου πείτε να πάρω καμιά τριακοσαριά!..













