[Στίγμα] Οι 400, η Μπέττυ και η μπαρότσαρκα

Δεν ήταν όπως τα περίμενε – ή του είχαν υποσχεθεί – η προεκλογική επίσκεψη του προέδρου Αλέξη στα Γιάννενα. Αν και δεν μπόρεσα να τον υποδεχτώ στην πόλη μου και να παραστώ στη συγκέντρωση στο ξενοδοχείο Du Lak (δεν θα ήταν καταπληκτική έκπληξη;), οι άνθρωποί μου εκεί με ενημέρωσαν ότι ο πρόεδρος έφυγε απογοητευμένος. Ούτε 400 άτομα στη συγκέντρωση – να σκεφθεί κανείς ότι η ομιλία πραγματοποιήθηκε στη μισή αίθουσα του συνεδριακού κέντρου του ξενοδοχείου, το άλλο μισό το έκλεισαν – ο ίδιος αρκετά πεσμένος, νεολαία ελάχιστη έως καθόλου και από παλμό άσ’ τα να πάνε.

Τετρακόσια άτομα είναι λίγα όμως; Πολλά πάντως δεν τα λες, αν συνυπολογίσει κανείς ότι απέξω ήταν παρκαρισμένα και καμιά δεκαριά πούλμαν τα οποία είχαν έρθει, όχι γεμάτα και αυτά, από τις γύρω περιοχές. Και πάντως, όπως και να το κάνεις, όπως και να το δεις, συγκέντρωση τέτοιου μεγέθους για μια πόλη 120.000 κατοίκων, με πανεπιστήμιο μάλιστα, καλή δεν τη λες. Υποτυπώδη τη χαρακτηρίζεις. Αλλά εγώ δεν είμαι τόσο κακός για να επιδοθώ σε παρόμοιους χαρακτηρισμούς. Θα αντιμετωπίσω το γεγονός με κατανόηση.

Οπως κατανόηση θα επιδείξω και για τις αιτίες που τον απέτρεψαν να περιοδεύσει – το λέω κομψά – το βράδυ της Παρασκευής «στα στέκια της νεολαίας», όπως είχε ανακοινωθεί. Δεν πήγε ποτέ. «Δεν τον άφησε η Μπέττυ» είπαν. Το απορρίπτω διαρρήδην. Δεν πήγε, πρώτον, διότι είναι πλέον πατέρας με δύο παιδιά και ως εκ τούτου έχει σοβαρέψει και, δεύτερον, γιατί είναι και αυτή η επίμονη ίωση που δεν τον αφήνει να συνέλθει. Τι μπαρότσαρκα μπορούσε να κάνει;

Αγγλικά για Lower

Ευκαιρίας δοθείσης, επιθυμώ να ενώσω τη φωνή μου με εκείνη του προέδρου Αλέξη, ο οποίος κατήγγειλε ότι «έχουν έτοιμο στα αγγλικά το κείμενο της συμφωνίας για το τρίτο Μνημόνιο». Είναι αίσχος, θεωρώ, για τον Σαμαρά και τον συνεταίρο του στην κυβέρνηση Βενιζέλο ότι έχουν έτοιμο το κείμενο της συμφωνίας, αλλά οι παλιοχαρακτήρες το έχουν γραμμένο στην αγγλική γλώσσα βασιζόμενοι στο γεγονός ότι τα αγγλικά του προέδρου είναι ακόμη – παρά το γεγονός ότι έχει «λιώσει» στα εντατικά «ιδιαίτερα» που κάνει – σε επίπεδο Lower.

Είναι αίσχος και χτύπημα κάτω από τη μέση, καταγγέλλω. Και αν νομίζουν ότι με τον τρόπο αυτό θα βάλουν εμπόδια στην προσπάθεια του Αλέξη να αντεπιτεθεί και να ανατρέψει το νέο επαίσχυντο Μνημόνιο εις βάρος του λαού, είναι πολύ γελασμένοι!

Αλλά τι περιμένεις από κάτι τέτοιους τύπους, οι οποίοι αποφεύγουν εσκεμμένα να του στείλουν ένα αντίγραφο, να πεταχτεί ο Σκουρλέτης μέχρι την Πλατεία Κάνιγγος, σε κάποιο από αυτά τα μαγαζάκια «δακτυλογραφήσεις – μεταφράσεις» να το μεταφράσει στα ελληνικά για να αποκαλυφθεί η συνωμοσία εις βάρος του λαού!

Δεν πειράζει, όμως, κάποια στιγμή θα φτάσει και στα χέρια του αρχηγού το κείμενο της συμφωνίας μεταφρασμένο, οπότε θα δουν. Στο κάτω κάτω, η επανάσταση μπορεί (λίγο) να περιμένει. Εστω και αν χρειαστεί να πάρει Proficiency. Ο αρχηγός…

Γενικός κουμανταδόρος

Στο μεταξύ έχω δακρύσει από τη συγκίνηση πληροφορούμενος τη δήλωση του προέδρου «είμαι μόνος, τα κάνω όλα μόνος έστω και αν σε λίγο έτσι όπως πάει το πράγμα θα είμαι εντελώς μόνος» Βαγγέλη για τον πατριώτη αντικομμουνιστή (κατά δήλωσή του) Μπαλτάκο ότι «το πρόβλημα είναι γνωστό από παλιά».

Δεν ξέρω πόσο παλιά πηγαίνουν οι γνώσεις περί Μπαλτάκου του προέδρου «είμαι μόνος» κ.λπ. κ.λπ. ούτε σε τι συνίστανται αυτές. Αλλά έχω την εξής, αφελή στη βάση της, απορία: αν του είναι γνωστό το «πρόβλημα» που συνιστά ο Μπαλτάκος, τότε πώς αποδέχθηκε να τοποθετηθεί στη νευραλγική θέση του γενικού γραμματέα της Κυβέρνησης; Και πώς, πολύ περισσότερο, αποδέχθηκε να μεταβληθεί ο εν λόγω Μπαλτάκος σε γενικό κουμανταδόρο της κυβέρνησης;

Εντάξει, είπαμε να λύσει το… κριμαϊκό, να επιτύχει την… προσέγγιση Δύσης – Ιράν, αλλά μήπως να δει και κάτι τέτοιες… υποπεριπτώσεις; Διότι στο τέλος θα το λύσει το κριμαϊκό (λέμε τώρα), αλλά δεν θα υπάρχει ΠαΣοΚ να του απονείμει τα εύσημα – γιατί από τον Μπαλτάκο μην περιμένει, εκείνος έχει να λιβανίζει τον Σαμαρά. Δεν θα κάνει δυο δουλειές ταυτόχρονα…

Πιέσεις και καταψηφίσεις

Ενα άλλο γεγονός που με εντυπωσίασε την περασμένη εβδομάδα ήταν η δήλωση του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου (μεγάλη φωτογραφία) ότι αν η κυβέρνηση κάνει πίσω στο θέμα του γάλακτος εξαιτίας των πιέσεων που της ασκούν βουλευτές και υπουργός (ο Χαρακόπουλος) θα καταψηφίσει αυτός.

– Επιμένετε; τον ρώτησα χθες βράδυ.

– Εννοείται ότι επιμένω, μου απάντησε. Γιατί δεν είναι μόνο το γάλα σε αυτή την ιστορία, είναι όλες οι μεταρρυθμίσεις. Ανεξάρτητα από το αν εγώ πιστεύω ότι η ρύθμιση για το γάλα θα βγει σε καλό στους μικρούς παραγωγούς διότι θα τους ωθήσει να δημιουργήσουν συνεταιρισμούς, υπάρχει το γενικότερο ότι κάθε φορά που πάει να γίνει κάτι, κάποιος αντιδρά και η κυβέρνηση κάνει πίσω.

– Και;

– Ε, τι και; Δεν θα ψηφίσω και εγώ μια φορά.

Μιλήσαμε για πολλά και διάφορα επ’ αυτού. Θα σταθώ μόνο σε ένα που μου είπε και στο οποίο συμφωνώ απόλυτα: «Θυμάστε πόσους άχρηστους οργανισμούς είχε προκρίνει για κατάργηση ο Πάγκαλος ως αντιπρόεδρος (της κυβέρνησης του Γιώργου); Πόσοι καταργήθηκαν; Κανένας. Γιατί; Επειδή κάποιοι αντιδρούσαν. Ελεος. Αντί να κόβουμε με ευκολία μισθούς και συντάξεις, θα ήταν προτιμότερο και πιο αποδοτικό να κάναμε μεταρρυθμίσεις».

Ποιος μπορεί να διαφωνήσει;

Η ίντριγκα υφίσταται

Ολοκληρώνοντας για σήμερα («αφήστε να ολοκληρώσω» που έλεγαν παλιά στα πάνελ, όταν τα πολιτικά πάνελ είχαν πλάκα, γιατί τώρα δεν έχουν), επιθυμώ να αναφερθώ στον διορισμό του «νιάτου» Κωνσταντίνου Ζαχαράκη (μικρή φωτογραφία) στον ΟΠΑΔ. Φίλος από τη Θεσσαλονίκη με έβαλε στο σχετικό «τριπάκι» και ύστερα από ώριμη σκέψη μεταφέρω εδώ μία ακόμη εκδοχή για τον διορισμό του – πέραν όσων ανέφερα την Παρασκευή για το μήνυμα «τόπο στα νιάτα» που επιθυμούσε να στείλει το ακαταμάχητο δίδυμο «Αμποτ και Κοστέλο», το οποίο μας κυβερνά με τόση (τόοοοοοση με το συμπάθιο) επιτυχία.

Εχει και χρώμα περιφερειακών εκλογών ο διορισμός: ο Ζαχαράκης, σου λέει, λόγω των ισχυρών (βασιλικών…) δεσμών που είχε με την οικογένεια Τζιτζικώστα θα στήριζε τον γόνο Απόστολο στις εκλογές. Με τον διορισμό του στον ΟΠΑΔ, όμως, εκ των πραγμάτων θα στηρίξει τον Γιάννη «πετάω το σακάκι μου» Ιωαννίδη, δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Και αν αληθεύουν και οι πληροφορίες, ότι προς επισφράγιση της στήριξης θα τοποθετηθεί στο ψηφοδέλτιο της παράταξης Ιωαννίδη και ο γιος Ζαχαράκη, η στήριξη είναι «δεμένη» και δεδομένη.

Πώς μ’ αρέσουν αυτάαααα. Γιατί δείχνουν, ρε παιδί μου, ότι η ίντριγκα εξακολουθεί να υφίσταται στη στεγνή εποχή μας! Τέλεια…