[Εμπίστευτικά] Κάτι φταίει!

2 λεπτά
Χθες ήταν ημέρα μπάλας. Ας μιλήσουμε λοιπόν για μπάλα.
Την Κυριακή ξάπλωσα στον καναπέ να δω το ματσάκι και ποιον αντίκρισα στο γήπεδο να κάνει τον διαιτητή; Τον… Γιάχο!
Υπενθυμίζω ότι είναι ο τύπος που πριν από λίγους μήνες τίναξε στον αέρα τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας. Ευλόγως υπέθετα ότι έκτοτε είχε πάει σπίτι του – όπως όλοι οι φταίχτες…
Αλλά όχι. Ο Γιάχος εξακολουθεί να κάνει τον διαιτητή, όπως και άλλοι όμοιοί του.
Αυτό τυπικά ονομάζεται «ατιμωρησία». Κάποιος άλλος θα μπορούσε να το πει «συγκάλυψη». Θέμα οπτικής γωνίας, αλλά καμία από τις δύο δεν είναι κολακευτική.
Κυριακή βράδυ ακολούθησε ο συνήθης χορός ύποπτων αποτελεσμάτων, αναξιόπιστων διαιτησιών και πολεμικών ανακοινωθέντων.
Υποθέτω ότι των καταγγελιών θα επιληφθεί ένας τύπος που υποδύεται τον «εισαγγελέα ποδοσφαίρου» (καμία σχέση με τους πραγματικούς εισαγγελείς…) διορισμένος από εκείνους τους οποίους, υποτίθεται, ελέγχει.
Το ελληνικό ποδόσφαιρο άλλωστε είναι η μοναδική οργάνωση στον κόσμο (με εξαίρεση τη Μαφία…) όπου αντί να διερευνηθούν οι καταγγελίες διώκονται όσοι καταγγέλλουν.
Αυτήν τη φορά τουλάχιστον κατονομάστηκαν και αυτουργοί: Σαρρής και Μώραλης, οι δυο άνθρωποι που διοικούν το ποδόσφαιρο.
Το κράξιμο ήταν χοντρό. Γενικό. Προσβλητικό. Επώνυμο. Τους έφτυναν, δεν ψιχάλιζε.
Ως εκ τούτου, περίμενα τις απαντήσεις τους. Κάποιες απαντήσεις. Ε, λοιπόν, ήταν για γέλια!
Ο ένας μιλούσε για «προτάσεις» και ο άλλος περί «συνεταιρισμού». Ο κόσμος βοά, η πελατεία βρίζει, το μαγαζί τους απαξιώνεται καθημερινά κι αυτοί παίζουν τους ανήξερους. Φταίνε, λέει, κάποιοι άλλοι.
«Είναι βλάκες Ή συνένοχοι;» θα ρωτούσε ο μακαρίτης Χ. Τεγόπουλος, όπως την εποχή του Κοσκωτά.
Μπορεί να ισχύει το ένα, μπορεί το άλλο, μπορεί και τα δύο.
Αλλά δεν εξηγείται διαφορετικά ότι οι δυο άνθρωποι που διοικούν το ποδόσφαιρο κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ό,τι καταλαβαίνει ολόκληρη η κοινωνία.
Δεν λέω να συμφωνήσουν απαραιτήτως στην ερμηνεία του προβλήματος. Αλλά, βρε αδελφέ, δεν μπορεί να ζεις στην Ελλάδα, να παρακολουθείς στοιχειωδώς μπάλα και να ισχυρίζεσαι ότι δεν τρέχει κάστανο.
Κάτι φταίει που τα παιχνίδια θεωρούνται στημένα. Κάτι πρέπει να φταίει που στημένοι διαιτητές εξακολουθούν να κυκλοφορούν στα γήπεδα.
Προφανώς, λοιπόν, είτε δεν καταλαβαίνουν το στήσιμο είτε το ανέχονται. Ο,τι κι αν ισχύει, κάνουν ζημιά στην κοινωνία.
Πράγμα που σημαίνει πως η Πολιτεία και η κανονική Δικαιοσύνη δεν δικαιούνται να εμφανίζονται αμέτοχες ή ανήξερες. Και δυστυχώς άλλος δρόμος δεν υπάρχει.
Βασίμως υποθέτω άλλωστε πως κι η δική τους γλώσσα θα λυθεί μόλις ακούσουν τις πόρτες της φυλακής – όπως συνέβη με τη Χρυσή Αυγή…
Ακόμη κι αν επικαλεστούν τελικά «λόγους βλακείας».













