[Εμπιστευτικά] Το Μποστάνι

2 λεπτά
Ακουσα ως καλαμπούρι ότι μετά Το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη, το κόμμα που θα ιδρύσει ο Γιώργος Παπανδρέου θα ονομαστεί Το Μποστάνι. Μάλλον λόγω των πολλών κηπουρών.
Ισως η εξέλιξη να ήταν αστεία, αν δεν ήταν θλιβερή. Θλιβερή, ενοχλητική, ανόητη αλλά και απελευθερωτική ταυτοχρόνως.
Θλιβερή επειδή ένας πρώην πρωθυπουργός και πρώην αρχηγός κόμματος επιλέγει για εντελώς προσωπικούς λόγους ή σκοπιμότητες να υποθηκεύσει τη δυσκολότερη και σκληρότερη μάχη που καλείται να δώσει η παράταξή του.
Ουδέποτε έδρασε έτσι ο Σημίτης, ακόμη και όταν ο διάδοχός του τον διέγραφε ή τον έκοβε από τα ψηφοδέλτια.
Ενοχλητική επειδή ο απών συμβαίνει να είναι ταυτοχρόνως και πρωταγωνιστής των δεινών του τόπου και της παράταξής του. Αυτός τα έκανε όπως έγιναν και τώρα κουνάει το δάχτυλο σε όσους προσπαθούν έκτοτε να αποκαταστήσουν τη βλάβη.
Ανόητη επειδή υπονοεί ότι το πρόβλημα είναι ο κάθε Βενιζέλος και όχι ότι η παράταξη συνολικά κινδυνεύει να υποστεί μια στρατηγική εκλογική συντριβή – γι’ αυτό άλλωστε διάφορα «ορφανά του Γιώργου» στριμώχνονται στον ΣΥΡΙΖΑ ή στη ΔΗΜΑΡ…
Απελευθερωτική επειδή έστω και έτσι η Κεντροαριστερά απελευθερώνεται από το βάρος της περιόδου 2009-2011. Μπορεί ξανά να κοιτάξει τον καθρέφτη, να ψάξει τον χαμένο εαυτό της, να αναζητήσει λάθη, να επιμερίσει ευθύνες, να πάψει να κρύβει τα πτώματα στα ντουλάπια…
Δεν έχει να καλύψει κανέναν ούτε να σώσει κανέναν.
Αυτό που για προφανείς αλλά ακατανόητους λόγους δεν έκανε ο Βενιζέλος όταν ανέλαβε την αρχηγία, καλείται τώρα να διεκπεραιωθεί αξιόπιστα, συνολικά και συλλογικά.
Ξεκινώντας (ελπίζω) από την Εξεταστική Επιτροπή για το πρώτο Μνημόνιο, την οποία και ο λαός και η δημοκρατία και η ίδια η Κεντροαριστερά δικαιούνται.
Καθαρές κουβέντες λοιπόν. Καθαρές εξηγήσεις. Καθαρές λύσεις.
Ούτως Ή άλλως, η σκόπιμη απουσία του Παπανδρέου καταργεί τα προσχήματα, καταλύει τις ισορροπίες και κόβει τις γέφυρες.
Ούτως Ή άλλως, η ευρύτερη δημοκρατική παράταξη δεν μπορεί να ανασυγκροτηθεί αν δεν εξηγηθεί προηγουμένως με τον χειρότερο εαυτό της.
Ούτως Ή άλλως, ό,τι κι αν έχει μείνει από την Κεντροαριστερά στις 26 Μαΐου θα αποτελεί ένα νέο δεδομένο. Τα ρέστα θα ζητηθούν από τους παρόντες, όχι από τους απόντες.
Ούτως Ή άλλως, από το μηδέν θα ξεκινήσουν.
Διότι, σε τελευταία ανάλυση, ο Σκανδαλίδης έχει δίκιο: το ΠαΣοΚ έχει πεθάνει!..
Αυτό που καλούνται τώρα ή αύριο να αποφασίσουν είναι τι θα υπάρξει στη θέση του.
Μια μεγάλη προοδευτική παράταξη ή το προσωπικό «μποστάνι» εκείνων που την οδήγησαν στην απαξία;














