[Διαστάσεις] Η Ευρώπη να γίνει συναίσθημα

Ρώτησαν στη συνέντευξη Τύπου της Παρασκευής τον 60χρονο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ μήπως η Ευρώπη θα χρειαζόταν ένα πιο φρέσκο πρόσωπο προκειμένου να αντιμετωπιστεί η δυσπιστία των πολιτών απέναντι στους ευρωπαϊκούς θεσμούς. «Είναι σοβαρή η ερώτηση ή αστείο;» απάντησε ο άνθρωπος που είχε μόλις λάβει το χρίσμα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος για την προεδρία της Κομισιόν.

Δεν τη λες και πολύ σαφή απάντηση. Αλλά ο Γιούνκερ δεν διαφώτισε τους δημοσιογράφους ούτε με την απάντησή του στην ερώτηση τι θα κάνει στην περίπτωση που το ΕΛΚ κερδίσει τις ευρωεκλογές, αλλά προτείνει κάποιον άλλο για τη θέση. «Θα θυμώσω πολύ» είπε. Κι έσπευσε να προσθέσει χαριτολογώντας: «Δεν με πειράζει καθόλου πάντως να με προορίζουν για την προεδρία τόσο της Κομισιόν όσο και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Είμαι ένα σπάνιο προϊόν».

Και πώς θα μπορούσε να είναι σαφέστερος ο «φιλέλληνας» πρώην πρόεδρος του Eurogroup, αφού οι ευρωπαίοι ηγέτες καλλιεργούν επίτηδες μια ασάφεια σε αυτό το θέμα; Η Συνθήκη της Λισαβόνας προβλέπει απλώς ότι οι ηγέτες θα πρέπει «να λάβουν υπόψη» το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών όταν διατυπώσουν τις προτάσεις τους για τον νέο πρόεδρο της Κομισιόν. Αν λοιπόν δεν υπάρξει μια καθαρή πολιτική πλειοψηφία υπέρ του Γιούνκερ ή του Σοσιαλδημοκράτη υποψηφίου Μάρτιν Σουλτς – δηλαδή ένα ντιλ με τους Φιλελευθέρους -, μπορεί θαυμάσια να πέσουν στο τραπέζι άλλα ονόματα. Οπως, για παράδειγμα, της Κριστίν Λαγκάρντ ή της δανέζας πρωθυπουργού Χέλε-Θόρνινγκ Σμιτ. Ο βρετανός πρωθυπουργός, άλλωστε, έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι θα έβαζε βέτο τόσο για τον Γιούνκερ όσο και για τον Σουλτς…

Ολα αυτά δεν θα συμβάλουν βέβαια καθόλου, μα καθόλου στο να υποχωρήσουν η δυσπιστία και ο ευρωσκεπτικισμός. Τέτοιες ίντριγκες θα ενισχύσουν, αντίθετα, την αίσθηση ότι παίζονται παιχνίδια πίσω από τις πλάτες των πολιτών. Την κατάσταση δεν τη βοηθάει ούτε το σύνθημα του ΕΛΚ: «Εμπειρία. Αλληλεγγύη. Μέλλον». Η εμπειρία, για πολλούς ψηφοφόρους, είναι συνώνυμη με την ατολμία και την αδυναμία απέναντι τόσο στις κυβερνήσεις όσο και στις αγορές. Η αλληλεγγύη είναι ανύπαρκτη. Και το μέλλον άδηλο. Καλύτερα λοιπόν να μείνουν στα σπίτια τους.

Να γιατί την παράσταση στο συνέδριο του ΕΛΚ την έκλεψε ο Μπόνο. «Η Ευρώπη είναι μια σκέψη», είπε κοιτάζοντας τη Μέρκελ, «αλλά πρέπει να γίνει συναίσθημα. Οι συνθήκες είναι καλά εγχειρίδια, αλλά δεν φτάνουν, πρέπει να φροντίζουμε περισσότερο ο ένας τον άλλον».