Και στην Ευρώπη…κότες!
Οι στατιστικολόγοι αναφέρουν ότι το επιβλητικό 3-0 με το οποίο ο Παναθηναϊκός νίκησε τον Ολυμπιακό στο «Καραϊσκάκης» αποτελεί μια από τις πιο βαριές ήττες στην ιστορία των πρωταθλητών.
Και όμως η πιο βαριά ήττα του Ολυμπιακού το βράδυ της Κυριακής δεν ήταν στο χορτάρι, αλλά εκτός αυτού. Η πιο βαριά ήττα δεν ολοκληρώθηκε με το τρίτο γκολ του τριφυλλιού. Είχε ολοκληρωθεί πολύ νωρίτερα, όταν έπεσε το κύπελλο με τον καφέ στο πρόσωπο του προπονητή του Παναθηναϊκού Γιάννη Αναστασίου.
Αυτή ήταν η μεγαλύτερη ήττα για τον Ολυμπιακό και η πιο δύσκολη να διαχειριστεί, καθώς πριν από τέσσερις μέρες σε μια ευρωπαϊκή γιορτή κόντρα στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, δεν έπεσε στο χορτάρι από την εξέδρα ούτε ένα cent του Ευρώ. Κόντρα στους πρωταθλητές Αγγλίας και με έναν διαιτητή που δεν υπήρχε περίπτωση να δείξει με τέτοια σπουδή ένα πέναλτι για τον Ολυμπιακό (σωστό μεν ως μεμονωμένη φάση, με καθαρό όμως επιθετικό φάουλ να προηγείται αυτής) όπως έκανε ο διαιτητής Σιδηρόπουλος στο ντέρμπι.
Θα πει κανείς, πως με την Μάντσεστερ νίκησε ο Ολυμπιακός, για αυτό ο Ντε Χέα, μπορούσε να κάνει απερίσπαστος τα βολές του σε αντίθεση με τον Καπίνο που θύμιζε ηρωϊκό στρατιώτη στο κέντρο της μάχης και να πέφτουν πάνω του δεκάδες αντικείμενα.
Μα και με την Παρί Σεν Ζερμέν, όπου ο Ολυμπιακός είχε γνωρίσει τη πιο βαριά εφετινή του ήττα στο γήπεδό του (4-1) δεν είχε ανοίξει μύτη, καθώς για να χρησιμοποιήσουμε και μια παλαιότερη φράση του Σωκράτη Κόκκαλη (που βέβαια την είχε πει για τους παίκτες του Παναθηναϊκου και όχι για τους φίλους της ομάδας του):
«Και στην Ευρώπη…κότες» !
Σε όποιο γήπεδο και να βρεθείς και παίζουν Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός θα δεις το ίδιο, καθώς πρόσφατα γίναμε μάρτυρες της πιο εντυπωσιακής και πολιτισμένης ατμόσφαιρας σε μπασκετικά ντέρμπι «αιωνίων» στο ΟΑΚΑ, αλλά φυσικά ήταν για τη διοργάνωση της Ευρωλίγκας. Στην Ελλάδα είναι άλλου παππά ευαγγέλιο.
Η – σκόπιμη πλέον – ατιμωρησία από τους ελληνικούς (ελαστικούς κατά περίπτωση) νόμους ίσως τελικά βολεύει και την ίδια κρατική μηχανή με το σκεπτικό της ότι καλύτερα να εκτονώνεται ο κόσμος στους αθλητικούς χώρους και όχι στα μαγαζιά και στους δρόμους, καταστρέφοντας ένα από τα πιο όμορφα κομμάτια της ανθρώπινης δημιουργίας, τον αθλητισμό.
Οι παίκτες και ο προπονητής του Παναθηναϊκού θριάμβευσαν, αλλά η πιο μεγάλη τους νίκη δεν ήταν θεωρούμε το 3-0. Ήταν η συμπεριφορά τους τη στιγμή (σοκαριστική) της ελεύθερης πτώσης του Ολαϊτάν στο χορτάρι, όπου σε όλους ξύπνησαν μαύρες μνήμες από ανάλογα περιστατικά στο εξωτερικό. Το πώς αντέδρασαν και με έκδηλη την αγωνία στα πρόσωπά τους και στις κινήσεις τους για τον νεαρό άσο του αντιπάλου.
Νίκησαν επίσης με τις μετρημένες δηλώσεις τους μετά το παιχνίδι με κορυφαίο παράδειγμα του μεγάλου ηγέτη τους του Μπέργκ, που μίλησε σεμνά και ποδοσφαιρικά και δεν χρειάστηκε να πουλήσει οπαδιλίκι με ειρωνικές δηλώσεις όπως έκανε για παράδειγμα ο βετεράνος άσος του Παναθηναϊκού και νυν συνεργάτης του τεχνικού τιμ Γιάννης Βονόρτας (αλλά δυστυχώς κάνουμε ενίοτε και εμείς οι δημοσιογράφοι για να μη βγάζουμε την ουρά μας απ΄έξω).
Ο Σουηδός έχει άλλη κουλτούρα και άλλη παιδεία, προερχόμενος από διαφορετικό πρωτάθλημα και κυρίως από άλλη χώρα με διαφορετική ιδιοσυγκρασία.
Απλά μπράβο στου παίκτες και τον προπονητή του Παναθηναϊκού, όσο και αν έκαναν το αυτονόητο.
Ο Μίτσελ καταγράφεται ως ο μεγάλος χαμένος στα στατιστικά του ντέρμπι, αλλά ουσιαστικά ήταν από τους νικητές της βραδιάς, σπεύδοντας άμεσα πάνω από τον πεσμένο συνάδελφό του, Γιάννη Αναστασίου για να του συμπαρασταθεί. Για τον οποίο μάλιστα είχε αναφερθεί με τα πιο κολακευτικά λόγια παραμονές του αγώνα με αφορμή τη δουλειά που κάνει στον Παναθηναϊκό και όλα αυτά μόλις λίγες ώρες μετά τον θρίαμβο επί της Μάντσεστερ.
Μπράβο του και ας έκανε επίσης κάτι που θεωρείται αυτονόητο.
Αν ο Ολυμπιακός (και ισχύει φυσικά και για τον Παναθηναϊκό και τις άλλες ομάδες) καταφέρει να παραδώσει στη δικαιοσύνη τον ψευτόμαγκα της εξέδρας που πέταξε τον καφέ υπό την προστασία του όχλου και κυρίως καταφέρει να τον απομονώσει και να μην του επιτρέψει (μαζί με τους ομόλογούς του) να ξαναπατήσει στο γήπεδο για όλη του τη ζωή, θα έχει πετύχει τη μεγαλύτερη νίκη ίσως στην ιστορία του, μεγαλύτερη ακόμα και από τον θρίαμβο επί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Ο τεχνικός του Παναθηναϊκού Γιάννης Αναστασίου στις δηλώσεις του είπε ότι ίσως χάθηκε ο πολιτισμός. Όχι κόουτς, δεν χάθηκε. Πολύ απλά διότι σε ελληνικές αναμετρήσεις στα ελληνικά γήπεδα, ποτέ δεν υπήρξε. Διότι οι άμεσα εμπλεκόμενοι (παράγοντες ομάδων, πολιτεία κ.λπ.) κυρίως δεν ήθελαν και λιγότερο δεν μπορούσαν να τον επιβάλλουν.
Καληνύχτα και καλή τύχη…














