[Ενστάσεις] Μαρία, Ρηνιώ, Σούλα

Οι τρεις πρωταγωνίστριές μας έγιναν γνωστές από την εξιστόρηση της ζωής τους στις εφημερίδες που εκφράζουν τα βάσανα του λαού. Τη Μικρή Μανικιουρίστα τη συναντήσαμε στον «Ριζοσπάστη» πριν τις εκλογές του 2004, επινόηση της λυρικής Λιάνας Κανέλλη. Τα χρόνια εκείνα, της ευμάρειας, υπήρχε δουλειά. Η Μικρή Μανικιουρίστα (Μαρία τη λένε) ιδροκοπούσε πάνω απ’ τα νύχια των πλούσιων κυριών. Οι πιο πλούσιες της λέγανε «να ψηφίσει Γιωργάκη», οι λιγότερο πλούσιες «να ψηφίσει Κωστάκη». Εκείνη αγάπησε τον Μήτσο τον οικοδόμο και ψήφισε ΚΚΕ. Είναι ακόμα μαζί, την αγαπάει αν και την έχει αστεφάνωτη.

Την άλλη, τη Ρηνιώ, τη «γέννησε» η Καλή Γκελμπέση-Γκιούνη, βιρτουόζος του αγωνιστικού μελό, στην ίδια καλή εφημερίδα. Σάρκα απ’ τη σάρκα του λαού η Ρηνιώ, ευλογημένο γέννημα της μήτρας της φτωχολογιάς, σαν πάτησε γερά στης νιότης τα ποδάρια οργανώθηκε στην ΚΝΕ. Καλή συντρόφισσα και συνεπής επαναστάτρια, μικροπαντρεύτηκε, επιπόλαια, κι όταν ταχιά χώρισε τ’ αντρόγυνο τής μείνανε δυο παιδιά και πολλή φτώχεια. Αναγκαστικά, δεν πήγαινε στις ολομέλειες, με αποτέλεσμα να τη διαγράψουνε. Οταν όμως μαθεύτηκε το δράμα της, η ιστορία τελείωσε όπως τελειώνουνε τα έργα του Καουρισμάκι: οι σύντροφοι μαζέψανε λεφτά από το υστέρημά τους – κι εκείνη έφτιαξε νέο βιογραφικό. Εχει γίνει πια επαγγελματικό στέλεχος και… κρατιέται καλά.

Για την τρίτη, τη Σούλα, μάθαμε χθες από τον σεναριογράφο Λευτέρη Καπώνη, στην «Αυγή». Παλιά ήταν μνημονιακή, αλλά τότε είχε μαγαζί με είδη προικός. Σούλα και όχι ξέρω γω Σούζη, στα Λιόσια κι όχι σε άλλη γειτονιά, φαλίρισε. Σκληρή η μοναξιά, οπότε γύρισε στον Μπάμπη τον αλουμινά, τον αντιμνημονιακό, που έγινε ταξιτζής κι όλη μέρα ακούει Τράγκα στο ραδιόφωνο. Θα παντρευτούνε – να μην πάει χαμένη και η εξειδίκευση.

Τα τρία κορίτσια, χθες που είχε λιακάδα, είπαν να το ρίξουν έξω. Ο Μπάμπης τα άφησε στο Γκόλντεν Χολ με το ταξί και άραξε στην ουρά. Τα κορίτσια πήραν φρεντοτσίνο στο χέρι και χάζευαν στις βιτρίνες – φάτε μάτια ψάρια. Αίφνης, η Ρηνιώ βλέπει έναν άντρα (γνωστός κι αυτός, όχι από εφημερίδα αλλά από το λεφτ τζι-αρ) να βγαίνει έξαλλος από το διπλανό βιβλιοπωλείο, ωρυόμενος: «Την άλλη φορά να έχεις κάτι σε Λένιν. Εντάξει;».

Και τότε η Ρηνιώ έκανε την αποφασιστική κίνηση. Σηκώθηκε, άνοιξε την τσάντα Λουί Βιτόν (μαϊμού ήταν, από πλανόδιο, από το Σύνταγμα) και έβγαλε το «Ενα βήμα μπρος, δυο βήματα πίσω». Το είχε πάντα μαζί της, σαν Ευαγγέλιο. Εκείνος την κοίταξε έκπληκτος. Και της έδωσε ένα φιλί.

Τσάμπα παιδεύεται ο Μπάμπης με το ταξί. Οπου να ‘ναι, η Σούλα θα ξανανοίξει το μαγαζί. Θα αρχίσει με τις φίλες της.