ΤΑ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΜΙΑΣ ΓΚΑΦΑΣ

και συνωμοσιολογικό προφίλ.

Το «λάθος» της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν έγκειται τόσο στο πρόσωπο όσο στα κριτήρια που χρησιμοποιήθηκαν για την επιλογή του: έχοντας αποφασίσει την άκρατη πολιτικοποίηση των περιφερειακών εκλογών – και προσπαθώντας να λειτουργήσει πολυσυλλεκτικά – ο ΣΥΡΙΖΑ έφτασε στο σημείο να δώσει στήριξη στην Πελοπόννησο σε έναν βουλευτή που υπερψήφισε υπερηφάνως το Μνημόνιο και στη Δυτική Μακεδονία σε έναν ορκισμένο «αντιμνημονιακό» δημοσιογράφο, ο οποίος αποκαλύπτει… εβραϊκές συνωμοσίες!

Σε κάθε περίπτωση, τα κριτήρια δεν είχαν καμία σχέση με την ικανότητα διοίκησης της περιφέρειας, αλλά μόνο με την εικαζόμενη δημοτικότητα των προσώπων που επελέγησαν. Ομως δεν μπορεί να λειτουργεί έτσι ένα κόμμα αρχών.

Οι περιφερειακές εκλογές δεν είναι μία μεγάλη δημοσκόπηση, όπως πίστεψε η αξιωματική αντιπολίτευση. Οι περιφερειάρχες έχουν σοβαρές αρμοδιότητες που «ακουμπούν» τόσο την καθημερινότητα των πολιτών όσο και τη στρατηγική για την ανάπτυξη των περιφερειών. Επομένως, επιβάλλεται τα κόμματα να στρέφονται στα στελέχη της Αυτοδιοίκησης, παλαιότερα και νεότερα, που έχουν είτε την εμπειρία και τη γνώση είτε τη διάθεση και την ορμή να εργαστούν για τις περιφέρειες.

Δυστυχώς, η ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης έκανε τις επιλογές με τη σκέψη στον χάρτη της νύχτας των εκλογών – και μόνο – χωρίς πρόνοια για την επόμενη ημέρα.

Ας γίνει αυτή η υπόθεση μάθημα τόσο στον ΣΥΡΙΖΑ όσο και στα υπόλοιπα κόμματα. Για παράδειγμα, γιατί δεν πρέπει ένα κόμμα να στηρίξει τον κατά γενική ομολογία επιτυχημένο δήμαρχο ή περιφερειάρχη άλλου κόμματος; Γιατί πρέπει οι ψηφοφόροι να παγιδεύονται σε διλήμματα εθνικών εκλογών στις περιφερειακές εκλογές;

Αλλά συμπεράσματα για τη συμπεριφορά των κομμάτων οφείλουν να εξαγάγουν και οι ψηφοφόροι, οι οποίοι έχουν τη δύναμη να επιβάλλουν τους άξιους στις τοπικές κοινωνίες. Αρκεί να τη χρησιμοποιούν!