[Προβολείς] Οι χαμένοι τα παίρνουν όλα

2 λεπτά
Τα διλήμματα είναι σοβαρά. Θα γράφει ΠαΣοΚ πάνω στο ευρωψηφοδέλτιο ή δεν θα γράφει; Κι αν το γράφει, ποιος θα διαλέξει τη γραμματοσειρά; Κι αν γράφει ΠαΣοΚ, πώς θα ‘χει από κάτω δημαρίτες;
Είναι βαριά τα διακυβεύματα. Ποιος θα καβαλήσει τη λίστα; Θα ‘ναι δικός μας; Θα ‘ναι απ’ τους άλλους; Ποιος θα καπελώσει ποιον;
Ετσι πάει να ζυμωθεί η νέα Κεντροαριστέρα. Με τον βρασμό των παλιών ψωροεγωισμών. Με τις φτηνούτσικες φιλοδοξίες που καταρράκωσαν και καταρρακώνουν τα πιο μεγάλα «εγώ».
Θα είχε πλάκα να αφεθούμε πάλι σε τέτοια καμώματα. Σε μπηχτές, καρφώματα, αλισβερίσια, τραπεζώματα. Θα είχε πλάκα αν ζούσαμε σε άλλη χώρα. Αν δεν ζούσαμε στη χώρα όπου πια ως εναλλακτική στον φασισμό προσφέρεται μόνο ο τσαβισμός. Θα είχε πλάκα αν δεν ζούσαμε ήδη στη χώρα όπου το αποτρόπαιο γίνεται κοινότοπο.
Εχουν δίκιο να φοβούνται την κίνηση των 58 οι παλιοί πολιτικοί. Εχει δίκιο το ένστικτό τους που τους προκαλεί αυτά τα αντανακλαστικά αυτοσυντήρησης. Το διαισθάνονται σωστά: Αν το εγχείρημα για τη νέα Κεντροαριστερά πετύχει, δεν μπορεί να τους περιλαμβάνει -τουλάχιστον όχι στις θέσεις που οι ίδιοι φαντάζονται για τον εαυτό τους.
Μένει να θέσουν στον εαυτό τους το πραγματικό δίλημμα. Τι θέλουν να απογίνουν; Απόμαχοι σε μια χώρα που σώθηκε; Ή ηττημένοι τιτουλάριοι μες στα χαλάσματα – καθένας κι ένα αξίωμα σαν το πουλί μες στο κλουβί του;
Δεν έχουν πολύ χρόνο να το σκεφτούν.













