Κατακαημένε πρόεδρε!
Δακρύζω. Για την ακρίβεια, με δυσκολία συγκρατώ τον λυγμό που ανεβαίνει σαν κόμπος στον λαιμό και με πνίγει. Παρακολουθώ με θλίψη και αληθινή συντριβή τα όσα συμβαίνουν στο κόμμα «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες» και ολοφύρομαι μπροστά στα δεινά που πλήττουν τον πρόεδρο Πάνο, ο οποίος έχει – από Θεού – την εντολή να διασώσει τη χώρα, αλλά δεν τον αφήνουν. Και καλά έως τώρα που είχαν συνασπισθεί εναντίον του οι Αμερικάνοι, οι σιωνιστές, το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, οι Γερμανοί, η Μέρκελ, ο Σόιμπλε, η CIA, η ΜΙ6, η Μοσάντ, οι τραπεζίτες, κάτι σκόρπια Νεφελίμ και ο παγκόσμιος καπιταλισμός που συνεχώς μάς ψεκάζει: από το Σάββατο βρίσκεται απέναντί του και μια Πέμπτη Φάλαγγα που δρα μέσα στο κόμμα και απειλεί να το διαλύσει.
Για όλα αυτά φυσικά ο πρόεδρος Πάνος έχει την απάντηση: θα τα ξεπεράσει με την αδάμαστη θέληση που τον διακρίνει και την αξεπέραστη δύναμη που του δίνει το πάθος του για να διασώσει τη χώρα από αυτούς που την απομυζούν.
Στο πλαίσιο αυτό, δηλώνω έτοιμος να συμπαραταχθώ μαζί του για να μην περάσουν τα σχέδια των σκευωρών που δεν μπορούν να αντιληφθούν το μέγεθος του αγώνα που δίνει ο πρόεδρος Πάνος και εξαιτίας του οποίου ασφαλώς έχει ήδη καταλάβει τη δική του θέση στο πάνθεον των αγωνιστών του Εθνους (αν μάλιστα αφήσει λίγο ακόμη τα μαλλιά του σε μήκος, μια φουστανέλα του λείπει για να μοιάσει σε αγωνιστή του ’21).
Τούτων δοθέντων είναι προφανές ότι σήμερα θα έχω στραμμένη όλη την προσοχή μου στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος την οποία συγκάλεσε εκτάκτως ο πρόεδρος Πάνος προκειμένου να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. Εγώ πάντως τον είχα προειδοποιήσει εγκαίρως (και ας λέει ότι δεν τον σκέφτομαι): αν δεν προλάβει να «πιάσει» τον πόντο στο καλσόν, αυτό θα ξηλωθεί από πάνω έως κάτω…
Η «τρόικα» και το καλσόν
Τα διατρέξαντα το Σάββατο στο κόμμα δεν είναι τυχαία, όχι! Εχουν μπόλικο παρασκήνιο, το οποίο θα μεταφέρω εδώ για να γνωρίζει και ο πρόεδρος Πάνος τι (του) συμβαίνει και να λάβει τα μέτρα του. Στο κόμμα «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες» λοιπόν έχει διαμορφωθεί μια τρόικα αποτελούμενη από τον γραμματέα της ΚΟ Κ. Γιοβανόπουλο και τους βουλευτές Νταβρή και Χρυσοβελώνη. Οι τρεις αυτοί που εκτιμούν πλέον καθαρά τα… «ταλέντα» του προέδρου επιδιώκουν να του θέσουν ορισμένα όρια στο πώς κινείται, πώς αποφασίζει και κυρίως τι αποφασίζει. Ετσι για παράδειγμα δεν είδαν με καθόλου καλό μάτι την επιστροφή, έπειτα από παρακλήσεις του προέδρου Πάνου, της Ραχήλ Μακρή στο κόμμα. Και όταν επετεύχθη, έγιναν «τούρμπο». Και δύο φορές «τούρμπο» που η Ραχήλ «είμαι φίλη της Ζωής» Μακρή ζήτησε παράλληλα με την επιστροφή της να «τιμωρηθούν» όσοι την οδήγησαν στην έξοδο. Μαζί τους συνασπίστηκε και ο καλός πελάτης και φίλος της στήλης Βασίλης «έχω δική μου βιομηχανία αγωγών» Καπερνάρος, ο οποίος με τη σειρά του έγινε «τούρκος» διαβλέποντας ότι ο πρόεδρος Πάνος πήγε να ανοίξει παρτίδα με τον Πολύδωρα, διότι, σου λέει, αν μου φέρει τον Πολύδωρα στη Β’ Αθήνας, όπου με δυσκολία θα εκλέξουμε έναν στις προσεχείς εκλογές, εγώ πώς θα ξαναβγώ;
Αυτά και άλλα πολλά ωραία μού διηγήθηκε φίλος μου στέλεχος του κόμματος (το οποίο δεν κατονομάζω για να μη δεχθεί την μήνιν των υπολοίπων), γεγονός που διπλασίασαν τη θλίψη και τον πόνο που αισθάνομαι για το… καλσόν που ξηλώνεται. Το είπα και στην αρχή. Δακρύζω…
Μ’ άλλα λόγια…
Στον ΣΥΡΙΖΑ, πάλι, δεν έχουν τέτοια προβλήματα. Αντιθέτως, αν πιστέψω τον εξ Ιωαννίνων ορμώμενο πατριώτη μου Παπαδημούλη, τα προβλήματα έχουν να κάνουν με την αθρόα προσέλευση στελεχών στο κόμμα, θέμα για το οποίο εκείνος που συνήθως «κρατάει το ίσο» έβαλε χθες ζήτημα: «Το τελευταίο διάστημα πολλοί και πολλές χτυπούν την πόρτα του ΣΥΡΙΖΑ για το ενδεχόμενο προεκλογικής ή μετεκλογικής συνεργασίας» δήλωσε στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», προσθέτοντας ότι «για τις όποιες συνεργασίες μας, προεκλογικές και μετεκλογικές, θα υπάρξει αυστηρή αξιολόγηση». Τον αναζήτησα.
– Εγώ ξέρω ότι, όπως λέμε και στην Ηπειρο, στην εκκλησία και στο καφενείο μπαίνει όποιος θέλει. Σας φοβίζει κάτι και βάζετε θέμα αξιολόγησης;
– Δεν με φοβίζει τίποτε, έχω μεγάλη εμπιστοσύνη στο κόμμα μου, αλλά δεν θέλω να την πάθουμε όπως το ΠαΣοΚ ή ο… Παχατουρίδης (αναφορά προφανώς στον Μπούκουρα της Χρυσής Αυγής που ήταν στον συνδυασμό του δημάρχου Περιστερίου).
– Τότε, προς τι η επισήμανση; Τη στιγμή μάλιστα που για να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ πλειοψηφικό ρεύμα πρέπει να πάρει κόσμο από παντού;
– Μα δεν μιλάμε για τον κόσμο. Ο κόσμος είναι ευπρόσδεκτος. Επισημαίνω ότι δεν πρέπει να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ χωματερή ενός φθαρμένου πολιτικού προσωπικού.
– Πώς εννοείτε αυτήν την αξιολόγηση; Θα θέσετε, ας πούμε όρους, όπως λέει ο Καμμένος ότι δεν συνεργάζεται με κανέναν που έχει ψηφίσει Μνημόνια ή ότι στο παρελθόν κατείχε κυβερνητική θέση;
– Οχι φυσικά, για μας σημασία έχει η αξιοπιστία του προσώπου που θα θελήσει να ενταχθεί και να βοηθήσει την προσπάθειά μας…
Εμένα αυτό μου κάνει εξέταση (αξιολόγηση) κατά περίπτωση, αλλά δεν του το είπα. Αλλωστε πόσα έχουν να αλλάξουν μέχρι να φτάσουμε στις εκλογές…
Ολα στο μίξερ
Στο μεταξύ όλο αυτό που συμβαίνει αυτές τις ημέρες με τη Δικαιοσύνη μού δημιουργεί την αίσθηση του «μία σου και μία μου». Διότι δεν ξέρω τι άλλο να υποθέσω πληροφορούμενος ότι το Σάββατο, την ημέρα δηλαδή που οι πολίτες πληροφορούνταν έκπληκτοι ότι συνελήφθη ο Αγγελος Φιλιππίδης στην Κωνσταντινούπολη (και όχι στις ΗΠΑ όπως πίστευαν όλοι), εκείνη ακριβώς την ημέρα αποφάσισε να συγκληθεί το δικαστικό συμβούλιο που είχε οριστεί να εξετάσει το αν υπάρχει παραγραφή στην υπόθεση του Γ. Παπακωνσταντίνου για τη λίστα Λαγκάρντ. Και όχι μόνο συγκλήθηκε (επαναλαμβάνω Σάββατο, ούτε Παρασκευή, ούτε σήμερα Δευτέρα) αλλά αποφάσισε κιόλας – πράγμα που μάθαμε χθες, προφανώς μια και δεν υπήρχε… εξέλιξη στο θέμα του ΤΤ – ότι δεν προκύπτει παραγραφή, άρα ανοίγει ο δρόμος για την παραπομπή του Γ. Παπακωνσταντίνου σε Ειδικό Δικαστήριο. Αυτό συν οι προφυλακίσεις των στελεχών της Χρυσής Αυγής είναι που μου δημιουργούν την αίσθηση ότι παραείναι περίεργη αυτή η σύμπτωση…
Σαν να θέλει κάποιος να τα βάλει όλα σε ένα μίξερ ας πούμε και να βγάλει έναν πολτό…
Ε; Λάθος κάνω;