Το κύμα αστυνομικών επιδρομών νωρίς το πρωί της 17ης Δεκεμβρίου στην Τουρκία αποτέλεσε μια ευκαιρία για να δει όλος ο κόσμος τις σκοτεινές συναλλαγές της κυβερνώσας ελίτ της χώρας, αποκαλύπτοντας απίστευτες σκηνές διαφθοράς και δωροδοκιών. Δεκάδες άτομα συνελήφθησαν και υπουργοί αποπέμφθηκαν, ένας εκ των οποίων – ο Ερντογάν Μπαϊρακτάρ – δεν έφυγε σιωπηλός. Υποστήριξε ότι δεν έκανε τίποτα χωρίς την πλήρη υποστήριξη του Ταγίπ Ερντογάν. Αυτό το σχόλιο από έναν παμπάλαιο πολιτικό σύμμαχο του πρωθυπουργού ήταν ιδιαίτερα επιβαρυντικό.
Οι κατηγορίες που αγγίζουν πλέον και συγγενείς του Ερντογάν απειλούν όλα όσα έκανε – να πάρει την εξουσία από τα χέρια των στρατιωτικών και να επιβλέψει μια περίοδο μακράς οικονομικής ανάπτυξης.
Ο Ταγίπ Ερντογάν δεν ξέρει να παίζει άμυνα. Σε κάθε συγκέντρωση την τελευταία εβδομάδα καταράστηκε τις «διεθνείς ομάδες» και τις «σκοτεινές συμμαχίες» που προσπαθούν να υπονομεύσουν το γόητρο της Τουρκίας. Οι εφημερίδες που πρόσκεινται στην εξουσία έγιναν πιο συγκεκριμένες: Ισραήλ και Ηνωμένες Πολιτείες. Ομως η κυβέρνησή του δεν φαίνεται να μπορεί να αποκαταστήσει την αξιοπιστία της. Πριν απομακρυνθούν οι υπουργοί που συμμετείχαν στο σκάνδαλο, η κυβέρνηση απομάκρυνε περίπου 400 ανώτατους αξιωματικούς της αστυνομίας που είχαν πάρει μέρος στην έρευνα για τη διαφθορά. Προκειμένου να περιορίσει τις διαρροές, το υπουργείο Εσωτερικών απαγόρευσε την είσοδο δημοσιογράφων σε αστυνομικά τμήματα. Αλλαξαν όλες οι διαδικασίες, ώστε οι αστυνομικοί να μην μπορούν πλέον να βοηθήσουν το έργο των εισαγγελέων χωρίς να ενημερώσουν τους πολιτικούς ανωτέρους τους – ακόμα και εάν ο ανώτερός τους κατηγορείται.
Η απόλυτη διαφθορά που προκαλεί η απόλυτη εξουσία είναι μόνο ένα μέρος των όσων διαδραματίζονται στην Τουρκία. Η διαφθορά και η θεσμοθετημένη απληστία οδήγησαν στον απολυταρχισμό μια κυβέρνηση που ήρθε στην εξουσία πριν από 11 χρόνια με την υπόσχεση να καθαρίσει την τουρκική πολιτική ζωή.
Κάποιοι αναλυτές θεωρούν ότι το κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ερντογάν θα χάσει μόνο λίγες ποσοστιαίες μονάδες στις δημοτικές εκλογές του Μαρτίου, όμως έχει μεγάλη εκλογική βάση και θα παραμείνει στην εξουσία.
Πρώτα πρέπει να ξεπεράσει τη σημερινή κρίση. Δεν έχει συνηθίσει καθόλου να αντιμετωπίζει τις διαφωνίες από το εσωτερικό του, ενώ διεθνώς απομονώνεται όλο και περισσότερο.
Η επίρριψη ευθυνών στο κίνημα Γκιουλέν είναι μια θλιβερή στιγμή της σύγχρονης Τουρκίας, όπου πρέπει να επιστρατεύονται θεωρίες συνωμοσίας προκειμένου να δοθούν εξηγήσεις επειδή κρατικοί αξιωματούχοι κάνουν τη δουλειά τους αποκαλύπτοντας τη διαφθορά.
Για πρώτη φορά βλέπουμε σχίσμα μέσα στη θρησκευτική Δεξιά της χώρας, ενώ η κυβέρνηση δεν σέβεται το κράτος δικαίου. Και αυτό δεν μπορεί να το κρύψει καμία θεωρία συνωμοσίας.
Ο Αντριου Φίνκελ είναι συγγραφέας του βιβλίου «Τουρκία: Ολα όσα χρειάζεται να ξέρετε»