[Ενστάσεις] Χρώμα στο γκρίζο

Κάτι πλανιέται πάνω από τη γιορταστική ατμόσφαιρα των πόλεων και δεν είναι υποχρεωτικά το νέφος από την κάπνα των τζακιών. Είναι κάτι ακόμα πιο τοξικό, ακόμα πιο δηλητηριώδες. Είναι η οσμή της μισαλλοδοξίας. Εκφράζεται, συνήθως, στο Ιντερνετ και κυρίως στα social media, ως λόγος που ενοχοποιεί αντίπαλες ιδεολογίες για ανομολόγητους σκοπούς (χειραγώγηση, ξένα συμφέροντα, πληρωμένες απόψεις, διαπλοκή, συνωμοσίες κ.λπ.).

Ο λόγος αυτός, λίγο αντισυστημικός, λίγο (υποτίθεται) επαναστατικός, λίγο ναΐφ, έχει προκύψει ως συνισταμένη μιας κουλτούρας διαμαρτυρίας που ήταν για πολύ καιρό της μόδας στη Μεταπολίτευση αλλά κυριάρχησε μετά την οικονομική κατάρρευση. Απέδωσε καινούργια είδωλα στον δημόσιο λόγο, δηλαδή καινούργιες καριέρες. Αν μάλιστα καταφέρνεις να προσωποποιείς τον αντισυστημισμό σου, αν μπορείς να επινοείς αντιπάλους καθημερινά, τόσο πιο γρήγορα έρχεται κοντά η καριέρα.

Ο λόγος αυτός δεν είναι ούτε πολιτικά αθώος. Οσο πιο γκρινιάρης και γρουσούζικος είναι, τόσο πιο δημοφιλής γίνεται – ιδίως σε εκείνους που θεωρούν την γκρίνια και τη γρουσουζιά τρόπο υπεράσπισης «του λαού και των συμφερόντων του», στην ουσία των δικών τους ιδιοτελειών ή, έστω, των εμμονών τους.

Ενας τέτοιος λόγος, το τελευταίο διάστημα, έχει στόχο τον Καμίνη, εύλογα, καθότι όπου να ‘ναι θα έχουμε δημοτικές εκλογές. Του χρεώνει τα πάντα, δεν του βρίσκει τίποτα – και, κυρίως, δεν προτείνει αξιόπιστη εναλλακτική αντιπρόταση για τον Δήμο Αθηναίων. Τελευταίο κρούσμα τέτοιου μισαλλόδοξου λόγου, η γκρίνια για τα πλεκτά με τα οποία έχουν ντυθεί κορμοί δέντρων, στάσεις λεωφορείων και κολωνάκια στο αθηναϊκό κέντρο. Οι ίδιοι που λένε ότι η πόλη είναι γκρίζα και βρώμικη, οι ίδιοι αντιδρούν στην παρέμβαση αυτή. Ντύσανε με μάλλινα τα δέντρα ενώ οι άστεγοι πεινάνε, ιδού ένα κεντρικό «επιχείρημα» αυτής της γκρίνιας.

Ανοησίες. Η μεταφράστρια, κριτικός λογοτεχνίας και πλέκτρια Κατερίνα Σχινά, που ετοιμάζει ένα βιβλίο για την τέχνη του πλεκτού, το «Καλή κι ανάποδη», γνωρίζει δηλαδή άριστα τέτοια θέματα, εξηγεί ότι οι παρεμβάσεις με τα μάλλινα εντάσσονται στη δραστηριότητα του κινήματος Yarn Bombing, που χρόνια τώρα παλεύει «να ανακτήσει τον δημόσιο χώρο από τη διαφήμιση, τα γκραφίτι ή τους βανδαλισμούς», δίνοντας χρώμα και χαρά στην πόλη, αλλάζοντας τον συντηρητισμό της τρέχουσας όψης της. Είναι αισθητικό κίνημα, δεν είναι «δράση αλληλεγγύης» αλλά ακτιβισμός της χαράς που δίνει η έκπληξη, το απροσδόκητο, λίγο χρώμα και λίγη ανεμελιά στη ζωή.

Παραμονή Χριστουγέννων, πείτε «όχι» στο μίσος, στην γκρίνια και στη γρουσουζιά του συγκεκριμένου δημόσιου λόγου και διεκδικήστε λίγο χρώμα και λίγη ανεμελιά. Ο κόσμος δεν είναι μόνο γκρίζος. Χρόνια πολλά.