Μάνα, πήρα άριστα στην μπάλα!

Σαν έφταναν παλιά τέτοιες ημέρες, οι τελευταίες πριν από τις γιορτές, είχα ένα σφίξιμο στο στομάχι κι ένα άγχος. Οχι, δεν ήταν το πνεύμα των Χριστουγέννων που με κυρίευε από νωρίς, ήταν οι βαθμοί που έπρεπε να παραδοθούν στους γονείς από το σχολείο. Κλείσιμο τριμήνου και η πρώτη σαφής εικόνα για τον μαθητή.

Η εικόνα του ελέγχου προόδου και διαγωγής για κάποιους κάθε άλλο παρά γιορτινή ήταν…

Ετσι και στις ποδοσφαιρικές ομάδες: λίγο πριν από τα Χριστούγεννα δείχνουν πλέον το τι μπορεί η καθεμιά να κάνει. Τι ψάρια πιάνει, που λένε.

Ας πάρουμε όμως μια γεύση βαθμών και επιδόσεων κάποιων από τις ομάδες που διαγωνίζονται στη μεγάλη κατηγορία του πρωταθλήματός μας.

Ολυμπιακός: Ο πιο καλός ο μαθητής και από εύπορη οικογένεια. Υψηλές βαθμολογίες, το καμάρι της τάξης. Ολοι θα ήθελαν να του μοιάσουν. Οι κακοί μαθητές τον κατηγορούν ότι σπρώχνεται από τον πλούσιο πατέρα του. Κακοήθειες των ατάλαντων και βυθισμένων στη μετριότητα σπουδαστών. Αριστος στην Ιστορία, άριστος στα Μαθηματικά, άριστος και στις ξένες γλώσσες. Το σχόλιο του καθηγητή; «Το καμάρι μας, λίγο επηρμένος, λίγο αλαζόνας, αλλά δεν φταίει αυτός, οι ικανότητές του, του… χαλάνε τον χαρακτήρα»

ΠΑΟΚ: Προσπαθεί…  αλλά μένει στην προσπάθεια. Ενώ τα ξέρει, δεν μπορεί να τα κατανοήσει. Ο στόχος του να ξεπεράσει τον πρώτο μαθητή τον έχει αγχώσει με αποτέλεσμα να κάνει λάθη, πολλά λάθη. Μελετηρός, συνεπής, αλλά κάτι του λείπει… Αν συνεχίσει με τον ίδιο ζήλο κάποτε θα φθάσει στον στόχο του… σε μία, σε δύο δεκαετίες.

Ατρόμητος: Το Περιστεράκι καλά τα πάει, αλλά μέχρι εκεί μπορεί: τρίτο. Στο τρίμηνο πρέπει να προσπαθήσει περισσότερο γιατί από πίσω του έρχονται άλλοι μαθητές με περισσότερο πάθος που μπορεί να του πάρουν τη θέση.

Παναθηναϊκός: Τα προβλήματα στο σπίτι έχουν κάνει έναν καλό μαθητή αδιάφορο, μέτριο και αλλοπρόσαλλο. Οι γονείς θα πρέπει να μη βγάζουν την έντασή τους μπροστά στο παιδί… Οι βαθμοί του θα πρέπει να βελτιωθούν αν θέλει να μη χάσει την τάξη, σαν τη συμμαθήτριά του πέρυσι…

Αστέρας Τρίπολης. Μπράβο στην προσπάθεια. Παιδί από επαρχία και μοχθεί να κάνει ευτυχισμένους γονείς και φίλους. Θα πάει μπροστά, όσο του επιτρέπουν οι δυνάμεις του τέλος πάντων.  

Ξάνθη: Μμμμ. Τα τελευταία χρόνια τα ‘χει φορτώσει στον κόκορα. Δεν προσπαθεί όσο πρέπει. Θα το μετανιώσει…

Γιάννινα: Κάτι η υγρασία της λίμνης, κάτι τα χιόνια από το Μιτσικέλι, έχει χάσει τη θέρμη του. Μπορεί και καλύτερα.

Λοιπόν, τώρα, Εργοτέλης, ΟΦΗ, Πανθρακικός, Παναιτωλικός και Καλλονή έχουν φτιάξει μια πεντάδα που δεν παίζει μπάσκετ, αλλά μέτριο ποδόσφαιρο. Και οι πέντε δείχνουν να προσπαθούν. Κάνουν ό,τι μπορούν τα παιδιά.

Οσο για πιο κάτω; Να, ο Αρης για παράδειγμα, είναι ο αμελής μαθητής της τάξης. Τελευταίο θρανίο. Δεν τη γλιτώνει φέτος αν δεν βάλει μυαλό. Είναι και τα προβλήματα τα οικογενειακά, βλέπεις, τι να σου κάνει ο έφηβος…

Βέροια και Απόλλων; Απαπα, κάτω από τη βάση σε όλα. Θα τη χάσουν τη χρόνια τους αν δεν βάλουν μυαλό. Και θα είναι κρίμα για τους γονείς που έχουν κάνει τόσα όνειρα για δαύτους. Και, τέλος, Πανιώνιος και Πλατανιάς: Παρασύρονται, παρασύρονται από τους κακούς μαθητές και χάνουν την μπάλα… Θα το φάνε το κεφάλι τους και θα κλαίνε, μα θα είναι αργά.

Κάπως έτσι κλείνει το πρώτο τρίμηνο των μαθητών, που περιμένουν τις γιορτές να ξεσαλώσουν. Γιατί, κακά τα ψέματα, όλοι τους ξέρουν καλά πως όσο κι αν προσπαθήσουν, όσο κι αν μελετήσουν, οι έλεγχοι προόδου και διαγωγής δεν αλλάζουν: ο πλούσιος Ολυμπιακός θα είναι πρώτος και ο φτωχός ταλαίπωρος Αρης τελευταίος. Ο νόμος της ζούγκλας νόμος και του ποδοσφαίρου, συνήθως.