[Στίγμα] Για λέγε, για λέγε…

Δεν ξέρω πότε θα τελειώσει αυτή η κωμωδία με τα πόθεν έσχες των πολιτικών, αλλά πιστεύω ότι κάποια στιγμή πρέπει να τελειώσει. Γιατί σε συνθήκες όπως αυτές που ζούμε, πάει πολύ να μας βάζουν να… κλαίμε κι από πάνω για τη δεινή θέση στην οποία βρίσκονται. Ας πούμε, διαβάζοντας ότι η Θεοδώρα (Τζάκρη) έχει καταθέσεις σε μετρητά… 1 ευρώ ή ότι ο πρόεδρος Αλέξης 100 ευρώ και ένα σωρό άλλοι ότι έχουν μερικές εκατοντάδες ευρώ καταθέσεις, έχω την εσωτερική παρόρμηση να τον δημιουργήσω τον ΟΑΠ (Ομιλος Αναξιοπαθούντων Πολιτικών) και να ξεκινήσω άμεσα εκστρατεία για την οικονομική τους στήριξη. Θα το οργανώσω σε στυλ τηλεμαραθώνιου με καλεσμένους στο στούντιο, οι οποίοι θα είναι καλλιτέχνες, ποδοσφαιριστές, τηλεοπτικοί αστέρες κ.λπ. Θα μας μιλούν για τη συναρπαστική ζωή τους και ταυτόχρονα το τηλεφωνικό κέντρο θα δέχεται ποσά για τους αναξιοπαθούντες: η κυρία Μάρθα από τα Πατήσια 20 ευρώ, ο κύριος Δημοσθένης από το Πέραμα 35 ευρώ, ο κύριος Κοσμάς από την Πάτρα 60 ευρώ, η κυρία Ματούλα από την Κύμη Ευβοίας 15 ευρώ, και πάει λέγοντας!

Και εννοείται ότι θα τον καθιερώσω τον θεσμό «τηλεμαραθώνιος υπέρ των σκοπών του ΟΑΠ» σε ετήσια βάση, γιατί είναι και πολλοί πανάθεμά τους, που έχουν την ανάγκη όλων μας…

Γελούν ίσως ορισμένοι, αλλά θα σημειώσω, κακώς. Για κλάματα είναι η όλη ιστορία. Και επειδή κι εγώ κάνω δήλωση πόθεν έσχες (όπως άλλωστε υποχρεούνται όλοι οι δημοσιογράφοι), θυμώνω διαβάζοντας τις δηλώσεις μερικών μερικών. Μεγάλε, ποιον κοροϊδεύεις όταν με χειρόγραφο τρόπο, και γράμματα που θυμίζουν… ιατρική συνταγή, προσπαθείς να θολώσεις τα νερά; Ή όταν μου λες, έχω σπίτι στο εξωτερικό, αλλά το πού βρίσκεται δεν σε αφορά. Οπως δεν σε αφορά και το πώς το απέκτησα.

Επειδή δεν μου αρέσει να μιλάω στον αέρα, θα αναφερθώ στην περίπτωση του υφυπουργού Νότη (Notis για τους φίλους) Μηταράκη. Ο εν λόγω υφυπουργός απέκτησε το 2010 διαμέρισμα 139 τ.μ. στο Λονδίνο, αξίας 1,3 εκατ. ευρώ. Γράφει λοιπόν στη δήλωσή του ότι το διαμέρισμα βρίσκεται στο Λονδίνο, στον Νομό… Λονδίνου, στην τοποθεσία… Λονδίνο! Και στο ερώτημα πώς το απέκτησε, βάζει έναν αριθμό 7. Τι είναι αυτό το 7 (το έχουν χρησιμοποιήσει κατά κόρον και άλλοι); Είναι μια υποπερίπτωση για τον τρόπο κτήσης του περιουσιακού στοιχείου. Ο σχετικός κατάλογος αναφέρει:

1. Εισόδημα έτους
2. Πώληση περιουσιακού στοιχείου
3. Εισόδημα προηγούμενων ετών
4. Δωρεά
5. Δανεισμός
6. Γονική παροχή
7. Συνδυασμός περισσοτέρων
8. Αλλες περιπτώσεις

Ο Μηταράκης, ο Notis που λέμε, δεν μπαίνει καν στον κόπο να εξηγήσει τι είναι αυτός «ο συνδυασμός περισσοτέρων». Του έπεσε το λαχείο; Κέρδισε στο τζόκερ; Βρήκε τον μήνα που θρέφει τους εννιά; Πήρε προίκα; Παρακάλεσε το «τζίνι» το οποίο πετάχτηκε μπροστά του στο Χάιντ Παρκ μια συννεφιασμένη ημέρα που έκανε τζόγκινγκ, να του χαρίσει διαμέρισμα στο Λονδίνο; Αγνωστο. Ολα περιγράφονται με τον σημαντικό – από υπάρξεως του ανθρωπίνου γένους – αριθμό 7.

Υποθέτω ότι θα έχει τις σχετικές απαντήσεις – για τους ψηφοφόρους του κυρίως, όχι για μένα. Και ότι παράλληλα θα εγκαταλείψει και αυτή τη φυσική σεμνότητα που τον διακρίνει και θα μας ενημερώσει πού ακριβώς βρίσκεται αυτό το… φτηνό, μικρό, λιτό, διαμερισματάκι στο Λονδίνο. Είναι, ας πούμε, στο υποβαθμισμένο Βόρειο Λονδίνο όπου κατοικούν μετανάστες από κάθε γωνιά της Γης και ντρέπεται να μας το πει; Διότι δεν τολμώ να πιστέψω ότι βρίσκεται στο κοσμοπολίτικο Τσέλσι ή στις συνοικίες των βρετανών ευγενών όπως το Μέιφερ, το Μπεϊσγουότερ ή το Κένσιγκτον…

(Επίσης, αν γίνει και πιο διευκρινιστικός για τη θέση του διαμερίσματος – και όχι «Νομός Λονδίνου, τοποθεσία Λονδίνο» και τέτοια ανόητα – θα μπορέσουν να εξαχθούν και ασφαλή συμπεράσματα για την αξία του διαμερίσματος, λέω εγώ τώρα…)

Θεία Δίκη;

Στο μεταξύ, κλαίω που ο αποκαλούμενος και ως «ο καλύτερος πελάτης των χασαποταβερνών Χασιάς και Μεσογείων» πρώην πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής έχασε λέει 160.000 ευρώ από το PSI. Αν και δεν πιστεύω στις σχετικές δεισιδαιμονίες, εκτιμώ ότι μια κάποια «θεία Δίκη» λειτούργησε στην περίπτωσή του, δεδομένης της καταστροφής που επέφερε στη χώρα η λαίλαπα της 5ετούς και πλέον διακυβέρνησής του.

Λιτό γεύμα στην Προεδρία

Σκουπίζω τα δάκρυά μου, για να αναφερθώ στο χθεσινό γεύμα στο Προεδρικό Μέγαρο που παρέθεσε ο Κάρολος Παπούλιας (τα σέβη μου πατριώτη) στον Πρωθυπουργό Σαμαρά, το οποίο δεν είχε τίποτε το εκκεντρικό. Ηταν ένα απλό, λιτό, ελληνικό, φαγητό – με αρνάκι φρικασέ για κυρίως πιάτο, σαλάτες και λευκό κρασί για όσους έπιναν κρασί. Ο Πρόεδρος ήπιε κλασικά τσίπουρο, ηπειρώτικο. Ο Σαμαράς ούτε να το μυρίσει.

– Πότε κλείστηκε το τραπέζι; ρώτησα.

– Πριν από δεκαπέντε – είκοσι ημέρες, μου ανέφερε παράγων της Προεδρίας.

– Τι συζήτησαν;

– Για εκλογές μίλησαν; ρώτησα.

– Οχι, όχι, μου απάντησε βιαστικά.

ΟΚ, να το δεχτώ ότι δεν συζήτησαν για εκλογές, παρότι η σύνθεση ήταν της απολύτου εμπιστοσύνης των δύο (Μπούρας, Σταμάτης από πρωθυπουργικής πλευράς και Μπίτσιος, Γεωργίου από την Προεδρία). Αλλά αυτό το «εκλογές το 2016» που λέει συνεχώς ο Σαμαράς, και αναπαράγουν οι δικοί του, μου ακούγεται σαν ανέκδοτο!

Εκτός και αν πρόκειται για… ώρες, οπότε μπορεί και να συμφωνήσω – άλλωστε, 2.016 ώρες είναι ακριβώς… 84 ημέρες, δηλαδή… αρχές Μαρτίου! Τι λέω ο άνθρωπος, πάλι…

Καλή διάθεση να υπάρχει

Μίλησα με Σηφουνάκη χθες βράδυ, μια χαρά είναι ο άνθρωπος, παρακολουθεί από κοντά τις συνεδριάσεις της Βουλής και μετέχει της Επιτροπής Οικονομικών για την επεξεργασία του Ενιαίου Φόρου Ακινήτων.

– Εξακολουθείτε να έχετε επιφυλάξεις για τον νόμο ώστε να τίθεται υπό αίρεση η ψήφος σας; τον ρώτησα.

– Εχουν γίνει μερικά θετικά βήματα, ελπίζω ότι αύριο (σήμερα) θα γίνουν και άλλα από την πλευρά του υπουργού στα συγκεκριμένα ζητήματα που έχουμε επισημάνει, μου απάντησε…

Τέλεια. Καλή διάθεση να υπάρχει και όλα θα γίνουν στο τέλος…

Τι προσπαθούν να κάνουν;

Κατά τα λοιπά, με ακόμη μία ανακοίνωση η Νέα Δημοκρατία επιμένει στη βλακώδη στρατηγική της αντίκρουσης της υποψηφιότητας του Αλέξη Τσίπρα στις ευρωεκλογές, ως επικεφαλής του Κόμματος της Ενωμένης Αριστεράς. Αυτή τη φορά τον εγκαλούν γιατί στην ομάδα μετέχουν και δύο τουρκοκυπριακά κόμματα (με αριθμητικά δεδομένα επιπέδου εξωραϊστικού συλλόγου, φαντάζομαι). Τι προσπαθούν να κάνουν, δεν καταλαβαίνω. Να τον βγάλουν εθνοπροδότη; Να δείξουν ότι η υποψηφιότητα δεν είναι δα και τίποτε το σοβαρό; Ο,τι και να ισχύει, πάντως, είναι έξω από κάθε λογική. Και κάνει ζημιά στους ίδιους, όχι στον Τσίπρα. Διότι όπως και να το κάνεις, καλό για τη χώρα είναι αυτή η υποψηφιότητα.

(Κοίτα που κατάντησα τώρα εξαιτίας τους να υπερασπίζομαι το πρόεδρο Αλέξη – πάει, χάλασε ο κόσμος…)