[Στίγμα] Ψαρέματα

Είναι γνωστό στους τακτικούς αναγνώστες της στήλης ότι έχω χάσει τον ύπνο μου με το μέλλον της Κεντροαριστεράς. Δεν μπορώ να ησυχάσω, πώς το λένε. Να απολαύσω τις χαρές της ζωής. Με την αγωνία για την τύχη της ξυπνάω, με την ίδια αγωνία πέφτω να κοιμηθώ. Μαρτύριο.

Αλλά από χθες είμαι κάπως καλύτερα, οφείλω να ομολογήσω. Είδα φως, ένα ακόμη για να είμαι ειλικρινής, εκεί στην άκρη του τούνελ, και έτσι το βράδυ είχα έναν πιο ήρεμο ύπνο. Γεννιέται, επιτέλους το κόμμα που θα ανασυγκροτήσει τη μεγάλη δημοκρατική παράταξη, την Κεντροαριστερά. Μια που οι 58 το μόνο που έχουν προσφέρει έως τώρα είναι μια σύμπραξη προσωπικοτήτων και τίποτε περισσότερο, έρχεται το νέο, που θα σαρώσει και τους 58, και τους 158 και μη σου πω και τους 1.558!

Ονομάζεται Κοινωνία Πρώτα και κάνει την εμφάνισή της σήμερα, στο ελαφρώς δυσοίωνο από πλευράς ονόματος (τίποτε παραπάνω) bar Black Duck της οδού Χρήστου Λαδά όπου μεγαλουργεί στην κουζίνα ο σεφ Νίκος Λουλούμαρης (τι λέω ο άνθρωπος). Επισημαίνω απλώς το επίκαιρο της θέσης του bar – διαγώνια απέναντι από τη Λέσχη Φιλελευθέρων του Ελευθερίου (του Ελευθερίου λέμε…) Βενιζέλου – για να προχωρήσω σε λεπτομέρειες, τις οποίες είμαι βέβαιος ότι αναμένει με ανοιχτό το στόμα ο δημοκρατικός λαός της Αθήνας, της Ελλάδας και ασφαλώς και της Ευρώπης – γιατί δηλαδή, καλύτερος είναι ο Τσίπρας που τον περιμένει η Ευρώπη να τη σώσει;  

Η Κοινωνία Πρώτα είναι το κόμμα που θα συνταράξει τη χώρα και δημιουργείται από τους βουλευτές Οδυσσέα Βουδούρη, Πάρι Μουτσινά και Θεόδωρο Παραστατίδη. Οι δυο πρώτοι – ο τρίτος είναι εισηγητής στη Βουλή και δεν θα μπορέσει – θα παρουσιάσουν την προγραμματική διακήρυξη του νέου κόμματος.

– Εχετε έτοιμη και διακήρυξη; ρώτησα τον φίλο Παραστατίδη εκ Κιλκίς ορμώμενο.

– Πού τοποθετείτε το νέο κόμμα; Κεντροδεξιά; Κεντροαριστερά;

– Καμιά σχέση με την Κεντροδεξιά. Στην Κεντροαριστερά θα έλεγα (είχα δίκιο!).

Με τον φίλο Παραστατίδη είχαμε μια ειλικρινή συζήτηση, αποτέλεσμα του ενδιαφέροντος που επέδειξα -μήπως και βρω τον ύπνο μου, όπως προανέφερα. Το κόμμα λοιπόν έχει διάρθρωση στα 2/3 της περιφέρειας, άρα όπου να ‘ναι ξεκινάει μεγάλη εκστρατεία προς τον λαό για να συμπληρώσει και το υπολειπόμενο 1/3. Εχει θέσεις και απόψεις, φυσικά για όλα τα θέματα, της κρίσης συμπεριλαμβανομένης, εξυπακούεται ότι θα επιδιώξει συνεργασίες ενόψει των εκλογών, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει βρει, από ό,τι κατάλαβα, ανταπόκριση μεγάλη.

– Με τη ΔΗΜΑΡ;

– Με τον ΣΥΡΙΖΑ;

– Τότε με ποιους συζητάτε;

Μες στην καλή χαρά, ενημερώνω ότι σύντομα το κόμμα καταθέτει δήλωση στον Αρειο Πάγο – άρα υπάρχουν οι απαιτούμενοι 21 για να υπογράψουν την αίτηση – και ανοίγει τα φτερά του!

«Παραμύθια», με προσγείωσε  ένα υψηλόβαθμο στέλεχος της ΔΗΜΑΡ. «Σιγά το κόμμα. Τρόπο να  αναζητήσουν συνεργασίες για να διασωθούν ψάχνουν. Εκείνος ο Βουδούρης τρία κόμματα έχει γυρίσει ώς τώρα».

– Οχι και τρία, δυο, τον διόρθωσα. ΠαΣοΚ και ΔΗΜΑΡ.

Νόμισε ότι με αποστόμωσε. Αλλά δεν είχα πει την τελευταία μου λέξη:

– Τον φοβάστε, αυτό καταλαβαίνω, του είπα και τον έκλεισα.

Αμα πια, μην δουν άνθρωπο να προκόβει…

Σε χρόνο dt!

Στο μεταξύ, έχω καλά νέα για τους ανθρώπους που η ΔΕΗ τους έχει κόψει το ρεύμα και έως προχθές  αντιμετώπιζαν το φάσμα του να περάσουν το καταχείμωνο στα κρύα σκοτάδια. Ο υπουργός Μανιάτης (εξ Αργολίδος, όχι Μανιάτης την καταγωγή) πήρε πάνω του το παιχνίδι και τα αποτελέσματα είναι όντως εντυπωσιακά. Πλάκωσε τα τηλέφωνα για να είμαι ακριβής. Κινητοποίησε τον μακαριώτατο Ιερώνυμο και  εκείνος με τη σειρά του τους δεσποτάδες να του στείλουν τους καταλόγους με τους απόρους. Μίλησε με Καμίνη και Μπουτάρη (όταν ειδικά ο τελευταίος είχε σταματήσει τα σχετικά καντήλια) για να του στείλουν και εκείνοι καταλόγους. Επικοινώνησε και με την ΚΕΔΕ, και με τον Σγουρό τον περιφερειάρχη.

– Τι χρειάζεται να κάνουν οι άνθρωποι τώρα για να πάρουν ρεύμα;

Η ΔΕΗ από την πλευρά της όρισε 320 υπεύθυνους, έναν ανά δήμο, και το πράγμα προχωράει ταχέως.

– Και με τους τέσσερις δημάρχους που θέλουν να πληρώνουν οι δήμοι τους τους λογαριασμούς των άπορων καταναλωτών, τι θα κάνετε; ρώτησα.

Δηλητηριώδες, μου κάνει…

Τίποτα δεν τον σταματά…

Αφήνω τη μίζερη ελληνική πραγματικότητα και περνώ ωκεανούς και ηπείρους για να μεταβώ στο μακρινό Γιοχάνεσμπουργκ όπου έλαμψε διά της παρουσίας του στην πολιτική κηδεία του Νέλσον Μαντέλα (του Μαντίμπα όπως είδα να τον καταγράφουν ελληνικά έντυπα και site με ιδιαίτερη επιμονή, λες και τον ήξεραν και από χθες με αυτό το παρωνύμιο) ο ευσταλής, ως εύζωνος στα Παλιά Ανάκτορα, Δημήτρης Αβραμόπουλος.

Αν και ταλαιπωρημένος από το πολύωρο ταξίδι, συν το γεγονός ότι οι οργανωτές τους είχαν πάρει από το ξενοδοχείο στις 7.30 το πρωί, για να καταλήξουν υπό καταρρακτώδη βροχή μετά από τρεις ώρες στο στάδιο της εκδήλωσης, ο αδιανόητα κομψός υπουργός είχε το κουράγιο να συνομιλήσει – έστω και επ’ ολίγον – με αυτόν τον αμερικάνο πρόεδρο, κάτσε να δεις πώς τον λένε, α, ναι, Μπαράκ Ομπάμα. Στη συνέχεια πήραν σειρά και κάτι άλλοι υποδεέστεροι για να συνομιλήσουν μαζί του όπως εκείνος ο Γάλλος ο Ολάντ, ο ισοϋψής του Σαρκοζί και ένας αριθμός υπουργών Εξωτερικών τους οποίους δεν καταγράφω καθαρά για λόγους οικονομίας χώρου.

Ρώτησα έναν δικό του, τι εντυπωσίασε τον διαχρονικά αδιαμφισβήτητο υπουργό Εξωτερικών της χώρας Δημήτρη Αβραμόπουλο από την εκδήλωση. Μου απάντησε: «Το ενδιαφέρον των ξένων ηγετών για την κατάσταση στην Ελλάδα».

Λογικό το βρίσκω. Οι περισσότεροι μάς έχουν δανείσει και προφανώς σκέφτονται τα λεφτά τους…