Τώρα που ολοκληρώθηκε στη Βουλή αυτή η ωραία στα όρια της… σαγήνης συζήτηση για τον προϋπολογισμό, συζήτηση η οποία έδωσε την ευκαιρία σε όλους μας να εξαγάγουμε συμπεράσματα περί του πραγματικού μεγέθους της τραγωδίας της χώρας (καμιά σχέση με τα οικονομικά στοιχεία, εγώ για το ανθρώπινο δυναμικό που μας εκπροσωπεί κάνω λόγο – αν και ισχύει πάντοτε το «αυτοί είμαστε, αυτούς έχουμε»), θεωρώ απαραίτητο να επισημάνω το κλασικό… «αυτή η χώρα δεν σώζεται με τίποτε»!
Ακουσα μετά της δεούσης προσοχής – μεταξύ τυρού και αχλαδίου, λέμε τώρα – τις δεσμεύσεις από του βήματος της Βουλής της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου για σύλληψη της φοροδιαφυγής. Ακουσα και τις ανάλογες τοποθετήσεις της αντιπολίτευσης – με δυο λόγια, η φοροδιαφυγή ήταν το θέμα που κυριάρχησε.
Και τι πληροφορήθηκα χθες, την επαύριον της ψήφισης του προϋπολογισμού, πίνοντας καφέ στη σφόδρα δεινοπαθούσα από την κρίση (λέμε τώρα) Γλυφάδα; Οτι το ΣΔΟΕ, που έχει την αρμοδιότητα για τη σύλληψη της φοροδιαφυγής, τεμαχίσθηκε σε βαθμό κακουργήματος! Σου λέει ότι από τις 80 επιχειρησιακές μονάδες που διέθετε το ευαγές ίδρυμα, με πρόταση αγνοώ ποίου διαθέτει πλέον μόνο… 38!!!
Προσέξτε με παρακαλώ: αυτές οι 80 μονάδες είναι που διερευνούσαν έως τώρα – με την έννοια της αποκλειστικής απασχόλησης – περί τις 5.000 υποθέσεις που αφορούν τα εξής… επουσιώδη: εισαγγελικές παραγγελίες από τη λίστα Λαγκάρντ, μέχρι τις λίστες με όσους έμβασαν τα χρήματά τους στο εξωτερικό τον καιρό της κρίσης. Την ανάλογη λίστα του Λουξεμβούργου, τη λίστα με τα ακίνητα του Λονδίνου, τη λίστα με τα πολιτικά πρόσωπα κάθε λογής (από βουλευτές και πρώην υπουργούς έως δημάρχους, περιφερειάρχες κ.λπ.), τη λίστα με τα στελέχη στον χώρο της υγείας και πάει λέγοντας – βαριέμαι να τα καταγράψω όλα.
Ενδεικτικά, μου ανέφεραν ότι μία υπηρεσία των Αθηνών (δεν θα γράψω ποια διότι χειριζόταν δύο μεγάλες υποθέσεις που απασχολούν την επικαιρότητα εδώ και καιρό, και αν την κατονομάσω οι «ενδιαφερόμενοι» θα το οργανώσουν από τώρα το χριστουγεννιάτικο πάρτι, είμαι βέβαιος) μετακινήθηκε Βόρειο Αιγαίο και Δωδεκάνησα, για να συλλάβει τη μεγάλη φοροδιαφυγή σε τίποτε… ταβερνάκια, τσιπουράδικα, καφενεία κ.λπ.!
Προκειμένου να καταστήσω περισσότερο γνωστό το γελοίο του πράγματος, αναφέρω ότι ενώ από τον Αύγουστο υπάρχει απόφαση του υπουργού Οικονομικών για την πρόσληψη 360 πιστοποιημένων ελεγκτών – επιστημόνων, που θα κάνουν τη δουλειά, μέχρι σήμερα έχουν προσληφθεί ελάχιστοι. Μου είπαν και ένα νούμερο: στην Αττική προβλέπονται 150 πιστοποιημένοι ελεγκτές και υπηρετούν μόλις 90.
Αποτέλεσμα; Διαφημίζονται έλεγχοι σε ψιλικατζίδικα και κομμωτήρια, την ίδια ώρα που στα συρτάρια του ΣΔΟΕ υπάρχουν στοιβαγμένες άπειρες υποθέσεις φοροδιαφυγής οι οποίες προκύπτουν συνεχώς από τις κινήσεις των τραπεζικών λογαριασμών σε σύγκριση με τα δηλωθέντα εισοδήματα.
Ερώτηση αυθόρμητη μπροστά στην ολοφάνερη προσπάθεια συνειδητής αποδυνάμωσης του ΣΔΟΕ (δεν μπορώ, θα το πω): επίτηδες το κάνουν;
Κάτι τρέχει με το αέριο
Την ίδια ερώτηση, αν «επίτηδες το κάνουν», θέλω να απευθύνω προς πάντα αρμόδιο (και αναρμόδιο) κυβερνητικό αξιωματούχο: διάβασα μετά μεγίστης προσοχής δηλώσεις του επικεφαλής της ΔΕΠΑ Χάρη Σαχίνη, ο οποίος παραδέχθηκε σε συνέδριο που έγινε στην Αθήνα ότι ο έλληνας καταναλωτής προμηθεύεται το φυσικό αέριο – το πληρώνει δηλαδή – έως και (την προσοχή σας παρακαλώ) … 42% ακριβότερα από ό,τι ο μέσος ευρωπαίος πολίτης! Δηλαδή, ούτε καν 35% ακριβότερα που είχα καταγράψει εγώ στο μέσον της εβδομάδος.
Υπενθυμίζω ότι σε συνομιλία που είχα με τον υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας κ.λπ. Γιάννη Μανιάτη, μου είχε «εξομολογηθεί» ότι η ελληνική πλευρά πιέζει τη ρωσική Gazprom για μια μείωση της τάξης του 20%. Κάνω εγώ τώρα την αφαίρεση από το 42%, αυτού του 20%. Τι προκύπτει; Ενα 22% διαφορά. Ητοι, ακόμη και αν δεχθούν οι Ρώσοι αυτή τη μείωση, πάλι ακριβότερα θα το προμηθεύεται ο έλληνας καταναλωτής το αέριο.
Η απορία μου είναι πολύ συγκεκριμένη: γιατί η ελληνική πλευρά δεν αυξάνει την πίεσή της για μεγαλύτερη μείωση; Τι είναι αυτό που την κρατάει καθηλωμένη στο 20%; Εχει λόγους, δεσμεύσεις, τι ακριβώς; Να το πω πιο καθαρά: κονομάει κανείς ρε παιδιά από αυτή την ιστορία, από το υστέρημα εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, χρόνια τώρα, και δεν θέλουν να του περιορίσουν τα «έσοδα»; Γιατί, δεν μπορεί, κάτι υπάρχει πίσω από όλο αυτό…
Ευλόγησον!
Οπως είχα προαναγγείλει – βασικά εκείνος το είχε προαναγγείλει στη βεγγέρα στο σπίτι της Ελένης Κούρκουλα, εγώ απλώς το έμαθα – ο πρόεδρος Βαγγέλης ξεδίπλωσε στην απαντητική επιστολή του προς τον μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ τις περί τα εκκλησιαστικά βαθείες και ευρείες, θα τις χαρακτηρίσω, γνώσεις του. Διάβασα την επιστολή (την οποία θα βρείτε αναλυτικότερα στη σελίδα 12) και επισημαίνω απλώς τη βαθιά πεποίθησή του να αγωνιστεί με αποφασιστικότητα και αυταπάρνηση, έτσι και τον αφορίσει ο Σεραφείμ, αν περάσει από τη Βουλή το «σύμφωνο συμβίωσης» μεταξύ ομοφύλων (τι ζόρι τραβάει ο σεβασμιότατος, δεν έχω καταλάβει, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας). Γράφει λοιπόν ο πρωτοπρεσβύτερος, θα τον… χειροτονήσω έστω για μία μόνη φορά, Ευάγγελος:
«Τέλος, επιτρέψτε μου να αγνοήσω για λόγους αναγόμενους στον σκληρό πυρήνα της ύπαρξής μου την ατυχή απειλή ότι “θα αποστερηθούμε de facto ως πρόσωπα την χάρη και την ευλογία του Δικαιοκρίτου Κυρίου”. Η αποστροφή αυτή θεωρώ ότι είναι απλώς σχήμα λόγου και όχι επισκοπική θέση που αξιώνει θεολογική και εκκλησιολογική θεμελίωση.
Σας ευχαριστώ που μνημονεύσατε τον ιερέα πάππο μου. Αυτός μου έμαθε ότι η σχέση μας με τον Θεό είναι προσωπική, αδιαμεσολάβητη, διαρκής και αδιάκοπη από την ώρα που γεννιόμαστε ως εικόνες της αρρήτου δόξης Του, παρά τα πολλά στίγματα των πταισμάτων μας, έως την ώρα της κρίσης μέσα από την οποία προσδοκούμε και ελπίζουμε στην ετέρα μορφή μας».
Εκεί όμως που πραγματικά δίνει ρέστα, είναι στον ορισμό, «τι είναι η θρησκεία μας»:
«Ο Χριστιανισμός δεν είναι ηθική, αλλά Μήνυμα και Ελπίδα Σωτηρίας μέσα από την προσδοκία της Ανάστασης. Η Ορθοδοξία δε – επιτρέψτε μου να πω – απέχει πλήρως από αντιλήψεις κανονιστικές, ηθικοπλαστικές, τιμωρητικές».
Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον, Πάτερ άγιε ευλόγησον…
Σταυροκοπιέμαι.