Η αυταπάτη των πλειστηριασμών

2 λεπτά
Το διεθνές ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters δημοσίευσε χθες ένα φωτορεπορτάζ που ήταν σαν σκηνές από ταινία προσεχώς για εμάς: μία έξωση στη Μαδρίτη…
Η αστυνομία μπαίνει στο σπίτι, η γυναίκα που πρόκειται να βρεθεί στον δρόμο δακρύζει, ο δικηγόρος κάνει την τελευταία, απέλπιδα προσπάθεια, η γειτόνισσα φωνάζει «ντροπή σας». Η τελευταία φωτογραφία δείχνει την οικογένεια με τα υπάρχοντά της στον δρόμο. Ο θρίαμβος της αγριότητας…
Θα δούμε τέτοιες σκηνές και στην Ελλάδα; Και το κυριότερο: χρειάζεται; Τα στοιχεία από τις τράπεζες είναι αποκαρδιωτικά: ένα στα τρία δάνεια έχει χτυπήσει κόκκινο.
Υπάρχουν, λέει, και εκείνοι που εκμεταλλεύονται την κατάσταση και ενώ έχουν, δεν πληρώνουν. Ναι, αλλά πόσοι είναι αυτοί; Τους υπολογίζουν σε 15.000-20.000 δανειολήπτες. Σταγόνα στον ωκεανό των στεγαστικών. Και όλοι τους να πάνε να πληρώσουν, το πρόβλημα των τραπεζών δεν λύνεται.
Αλλά ούτε με τους πλειστηριασμούς λύνεται: ο τεράστιος αριθμός των κόκκινων δανείων τούς κάνει ασύμφορους για τις τράπεζες – αν τους προχωρήσουν, θα «γράψουν» τεράστιες ζημιές και μετά θα ψάχνονται για νέα ανακεφαλαιοποίηση, την οποία θα πληρώσουμε (πάλι) εμείς…
Οπως δεν θα λύσουν το πρόβλημα τα ξένα funds, που ξερογλείφονται στο ενδεχόμενο να αγοράσουν κοψοχρονιά μεγάλα πακέτα ακινήτων από τις τράπεζες. Ωραία, αλλά αν η τράπεζα πάρει 15.000 ευρώ για ένα σπίτι που το έχει καταγράψει στα βιβλία της για 100.000 ευρώ, πάλι τεράστια ζημιά θα έχει…
Το χειρότερο είναι ότι αν δεν αλλάξει κάτι με τους πλειστηριασμούς, είναι πιθανότερο να αυξηθούν – παρά να μειωθούν – εκείνοι που δεν θα πληρώνουν, κάτι που θα επιτείνει το αδιέξοδο.
Το μόνο που μπορεί να αλλάξει τα πράγματα είναι η ρύθμιση των δανείων σε εύλογο διάστημα. Αλλά ρυθμίσεις εξατομικευμένες και γενναίες, που θα φτάσουν ακόμα και σε καταβολή «συμβολικών» δόσεων από εκείνους που θέλουν να σώσουν τα σπίτια τους. Και όταν μειωθεί αρκετά το ποσοστό των κόκκινων δανείων, μόνο τότε μπορεί να ξανανοίξει συζήτηση περί πλειστηριασμών…













