Φαγητό θερμαντικό και πολύ θρεπτικό, που κάποτε μαγειρευόταν τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα, η εθνική μας φασολάδα, ή φασουλάδα, έχει επιζήσει από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Είναι ένα από τα δημοφιλέστερα παραδοσιακά πιάτα της ελληνικής κουζίνας που μαγειρεύεται με παρόμοιο τρόπο στις περισσότερες χώρες της Ανατολικής Μεσογείου. Εκτός από τα φασόλια, μέτρια κατά προτίμηση, βασικά συστατικά είναι το κρεμμύδι, το καρότο, το σέλινο και φυσικά το ελαιόλαδο. Με ή χωρίς ντομάτα ή λεμόνι, το μυστικό της χυλωμένης φασολάδας κρύβεται στα φασόλια που πρέπει να είναι νέας εσοδείας –γιατί τα περυσινά δεν είναι βραστερά-, στο μούλιασμα για ένα βράδυ σε κρύο νερό για να φουσκώσουν και στο βράσιμο για πολλή ώρα σε χαμηλή φωτιά μέχρι να πήξει η σάλτσα τους και να μαλακώσουν. Για να γίνουν πιο εύπεπτα πετάμε το πρώτο νερό, αν και δεν πρέπει γιατί έτσι χάνονται οι υδατοδιαλυτές ουσίες του φασολιού (θιαμίνη, νιασίνη, σίδηρος, ασβέστιο και φωσφόρος). Για τους πρωτάρηδες της κουζίνας φυσικά υπάρχει το μοναδικό μυστικό του εργένη που «γιατρεύει» με την κατάλληλη σάλτσα βρασμένα άσπρα φασόλια σε κονσέρβα (κατά προτίμηση αμερικανική) και δεν αποτυγχάνει ποτέ.
Σχόλια
