[Κιόσκι] Από τον υπαρξισμό στο πορνό

Α, τότε ήταν όλα καλύτερα. Πιο αγνά και πιο αθώα. Εκείνη την εποχή, οι ασπρόμαυροι πράκτορες του FBI έμπαιναν στο γραφείο, έβγαζαν το σακάκι, χαλάρωναν τη γραβάτα, ανασήκωναν λίγο το γείσο του καπέλου για να στεγνώσει ο ιδρώτας στο μέτωπό τους και έπεφταν με τα μούτρα στον «Ξένο» του Καμί ή τη «Ναυτία» του Σαρτρ.

Τότε, η ζωή  ήταν γεμάτη από ανέκδοτα επεισόδια που έκαναν την Ιστορία πιο ελκυστική. Ενα τέτοιο επεισόδιο αποκάλυψε πριν από μερικές ημέρες το περιοδικό Πρόσπεκτ. Ο Εντγκαρ Αλαν Χούβερ, λέει, είχε στείλει ένα σημείωμα στους πράκτορές του με την εντολή να ψάξουν για «κάποιον Αλμπέρ Κανί». Το λάθος διορθώθηκε μόνο όταν ένας πράκτορας πήρε το θάρρος και χτύπησε την πόρτα του πανίσχυρου διευθυντή του FBI για να τον πληροφορήσει ότι αυτός ο κάποιος λεγόταν Καμί και όχι Κανί.

Τελικά, τότε είχε περισσότερη πλάκα. Οι αμερικανοί πράκτορες ξεκοκάλιζαν δυσνόητα γαλλικά βιβλία προσπαθώντας να καταλάβουν εάν ο υπαρξισμός του Σαρτρ ή ο φιλοσοφικός προβληματισμός του Καμί για τη φύση του παραλόγου ήταν στην πραγματικότητα μασκαρεμένος κομμουνισμός. Μπαίνει στον πειρασμό κανείς να τους φανταστεί σε πλήρη απόγνωση, έτοιμους να ξεσπάσουν πάνω στα καταραμένα βιβλία με τα γυαλισμένα 12άρια τους.

 Δυστυχώς, δεν έχει αποκαλυφθεί μέχρι σήμερα κάποια έκθεση των πρακτόρων με τα συμπεράσματά τους από την ενδελεχή ανάγνωση των βιβλίων του Σαρτρ και του Καμί. Δεν ξέρουμε καν αν συντάχθηκε ποτέ. Δεν θα μάθουμε τι εντύπωση έκανε ο επεξεργασμένος λόγος ενός διανοητή από το Παρίσι στο ακατέργαστο μυαλό ενός ομοσπονδιακού αστυνομικού από τη Νότια Ντακότα. Υποψιαζόμαστε, πάντως, ότι θα εκτόξευαν στα ύψη τη νοσταλγική μας διάθεση για εκείνη την εποχή της αθωότητας που υποχρέωνε το FBI να βυθίζεται στα άδυτα του υπαρξισμού.

Αλλά το παρελθόν μπορεί να εξωραϊστεί και χωρίς την έκθεση. Αρκεί να διαβάσει κανείς στο περιοδικό Ατλάντικ ότι οι σημερινοί πράκτορες δεν βουτούν πια στα κρυστάλλινα νερά της φιλοσοφίας αλλά στα θολά των πορνογραφικών ιστοσελίδων. Οτι ο στόχος τους δεν είναι οι σύγχρονοι διανοητές αλλά οι ακραίοι ισλαμιστές. Κι ότι τη δουλειά δεν την κάνουν πια οι ασπρόμαυροι και τετράγωνοι πράκτορες του FBI αλλά οι έγχρωμοι και τρισδιάστατοι της NSA.

Πιθανότατα, θα είναι πιο ευχάριστο για τους ίδιους να ψάχνουν με τη βοήθεια ενός σούπερ υπολογιστή ποιοι ισλαμιστές βλέπουν τσόντες στο Διαδίκτυο για να τους εκθέσουν, αν ποτέ χρειαστεί, στα μουσουλμανικά πλήθη. Αλλά σε εμάς τους υπόλοιπους δεν λέει απολύτως τίποτε. Δεν είναι αγνό, ούτε αθώο. Και έχει τόση πλάκα, όση πλάκα μπορεί να έχει μια φτηνή σεξοκωμωδία.