[Διαστάσεις] H «τρέλα» του Αδωνη

Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν είναι ίσως η πιο επιτυχημένη υπουργός της απερχόμενης γερμανικής κυβέρνησης. Μητέρα επτά παιδιών, έλαβε ως υπουργός Εργασίας πρωτοβουλίες που συζητήθηκαν πολύ και θεωρείται από πολλούς η διάδοχος της Ανγκελα Μέρκελ. Είναι προφανές ότι στην επόμενη κυβέρνηση θα έχει αναβαθμισμένο ρόλο. Ποιο υπουργείο λοιπόν λέτε ότι θα αναλάβει;

Μα το υπουργείο Υγείας φυσικά! Που μαζί με το υπουργείο Παιδείας αποτελούν τους δύο πιο νευραλγικούς τομείς όπου μια κυβέρνηση μπορεί να ασκήσει την κοινωνική της πολιτική. Περίθαλψη και εκπαίδευση, νοσοκομεία και σχολεία, τι άλλο μπορεί να ενδιαφέρει περισσότερο τον πολίτη; Η τιμή των σπρεντ;

Ο έλληνας υπουργός Παιδείας ανήκει στην (διόλου ευκαταφρόνητη) ομάδα των αποτυχημένων μελών της κυβέρνησης. Οπως εξηγούσε το περασμένο Σάββατο σε ένα έξοχο κείμενό του στα «ΝΕΑ» ο τελειόφοιτος Νομικής Παναγιώτης Τσιάλας, για το σημερινό αδιέξοδο στα πανεπιστήμια ευθύνονται ο υπουργός Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος και ο πρύτανης Θεοδόσης Πελεγρίνης, επικεφαλής «ανήμπορων και αδιάλλακτων ηγεσιών». Και οι δύο δηλώνουν ότι θέλουν τα πανεπιστήμια ανοιχτά. Και οι δύο έκαναν ό,τι μπορούσαν για να τα υπονομεύσουν.

Με τον υπουργό Υγείας τα πράγματα είναι διαφορετικά. Οταν ανακοινώθηκε το όνομα του Αδωνη Γεωργιάδη, πολλοί αποσβολώθηκαν. Ο «ακροδεξιός τηλεβιβλιοπώλης» – είπαν –  σε ένα τέτοιας σημασίας υπουργείο; Κάποιοι άλλοι, πάλι, επισήμαναν ότι μερικές φορές χρειάζεται ένας «τρελός» για να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά. Ο πήχης ήταν, έτσι κι αλλιώς, πολύ χαμηλά. Αλλά ο Γεωργιάδης δεν αρκέστηκε να περάσει από πάνω. Εχει κάνει αναμφίβολα κακή εντύπωση με τις συνεχείς εμφανίσεις του στα μίντια. Η αναφορά του στη Βουλή για τη Ζωή Κωνσταντοπούλου ήταν ατυχής. Τη μάχη των φαρμάκων, όμως, φαίνεται ότι θα την κερδίσει. Επειδή ο στόχος του, να φτηνύνουν τα φάρμακα και να προσαρμοστεί η Ελλάδα στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα, είναι σωστός. Επειδή δεν είναι τεμπέλης, το αντίθετο, δουλεύει πολύ. Και επειδή έχει απέναντί του ένα κόμμα που ακολουθεί στο θέμα αυτό, όπως και σε πολλά άλλα, τυχοδιωκτική πολιτική, βασισμένη σε κραυγές, ανυπόστατες καταγγελίες και θεωρίες συνωμοσίας.

Είναι αρκετό αυτό για να θεωρηθεί ο υπουργός Υγείας  επιτυχημένος; Οχι βέβαια. Μια από τις βαθύτερες πληγές της περίθαλψης στην Ελλάδα, το φακελάκι, εξακολουθεί να είναι ανοιχτή – αν δεν βαθαίνει συνεχώς. Ακουσα τον Τάκη Καμπύλη να λέει τις προάλλες στην εκπομπή του στο ραδιόφωνο ότι μια συνάδελφος – ναι: μια δημοσιογράφος! – του διηγιόταν με λυγμούς πως για επέμβαση μιας ώρας σε ιδιωτικό κέντρο ο γιατρός τής ζήτησε 3.000 ευρώ. Απαίτησε μάλιστα να πληρωθεί μία ημέρα πριν από την επέμβαση! Ενας άλλος γιατρός ενός δημόσιου νοσοκομείου ζήτησε 6.500 ευρώ για να αφαιρέσει τρεις πέτρες με λέιζερ – σε ιδιωτικό κέντρο φυσικά.

Χρόνια προβλήματα όλα αυτά. Αλλά και σε αυτά, κυρίως σε αυτά, θα δοκιμαστεί η «τρέλα» του Αδωνη Γεωργιάδη.