[Αγιογραφίες] Κουβέντες

ΞΕΡΕΙ και την Ευρώπη όπως ξέρει κι εμάς – ή μάλλον την ελληνική πολιτική τάξη. Πόσα χρόνια έχουν περάσει από την εποχή που ο Μισέλ Μπαρνιέ, επίτροπος και τότε της Ευρωπαϊκής Ενωσης αλλά με διαφορετικό χαρτοφυλάκιο, ερχόταν στην Αθήνα για τα θέματα του Κτηματολογίου που ήταν στην αρμοδιότητα του Κώστα Λαλιώτη ως υπουργού ΠΕΧΩΔΕ;  Ο Λαλιώτης είναι εδώ και καιρό ένας Κιγκινάτος που μεταλλάχθηκε σε αρκά οινοποιό – με μια ροπή προς το Gewurztraminer. To Κτηματολόγιο – για να το πούμε κομψά – δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη. Και ο Μπαρνιέ, που βρίσκεται από σήμερα στην Αθήνα, είναι πάλι επίτροπος, με αρμοδιότητα την εσωτερική αγορά.

ΠΙΣΩ από την κάπως αδιαφανή αυτή ορολογία κρύβεται ένα από τα πιο σημαντικά χαρτοφυλάκια της Κομισιόν. Στην εσωτερική αγορά εμπίπτουν, παραδείγματος χάρη, οι τράπεζες και οι χρηματαγορές. Πρόκειται για τη σκοτεινή καρδιά της κρίσης που σάρωσε τον κόσμο και την Ευρώπη από το 2008 και μετά. Εν πολλοίς, ο Μπαρνιέ είναι αρμόδιος, από πλευράς Βρυξελλών, για να βάλει τάξη σε τραπεζίτες και χρηματιστές σύμφωνα με όσα αποφάσισε το G20 του Λονδίνου. Πολλή δουλειά και πολλή διαπραγμάτευση με πολλούς ενδιαφερόμενους που έχουν πολλά και διαφορετικά συμφέροντα. Προκειμένου να αντιμετωπίσει τους Βρετανούς, που φοβούνταν για το Σίτι, ο Μπαρνιέ βελτίωσε με δραματικό τρόπο τα αγγλικά του. Οσο για την τραπεζική ένωση και, κυρίως, τον ενιαίο μηχανισμό ρευστοποίησης των τραπεζών – δηλαδή τι γίνεται αν μια τράπεζα βαρέσει κανόνι – απασχολεί ιδιαίτερα τους Γερμανούς, που δεν θέλουν να βάλουν το χέρι στην τσέπη.  

ΣΕ όλα αυτά τα θέματα έχει μεγάλη σημασία να ξέρεις τους συνομιλητές σου και να σε ξέρουν από παλιά. Ας πούμε, ο Μπαρνιέ ξέρει τη Μέρκελ από την εποχή που αμφότεροι ήταν υπουργοί Περιβάλλοντος, τη μακρινή δεκαετία του ’90. Ο επίτροπος έχει την εμπιστοσύνη του Βερολίνου – όχι απλή υπόθεση στα τραπεζικά – ενώ ισορροπεί άνετα με το Παρίσι, παρότι υπάρχει εκεί σοσιαλιστής πρόεδρος, ο Φρανσουά Ολάντ. Ο Μπαρνιέ ξέρει επίσης καλά τον Αντώνη Σαμαρά, τον οποίο θα δει σήμερα το απόγευμα. Σημαντικό πεδίο συνάντησης είναι το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα. Εκεί ο έλληνας Πρωθυπουργός έχει το ατού του «παλιού» και κινείται με άνεση, έχοντας την εκτίμηση πολλών – ιδίως δε των Γερμανών. Είναι ένα περιβάλλον όπου γίνονται – πάντα πίσω από κλειστές πόρτες – πολλές και πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις. Αυτές αφορούν το μέλλον. Της ευρωζώνης και των τραπεζών της, της ευρωπαϊκής οικονομίας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αυτή θα ανασυγκροτηθεί μετά τις ευρωεκλογές του Ιουνίου. Επειτα από δύο θητείες Μπαρόζο έχουμε τέλος εποχής. Εχουμε όμως κι ένα ευρωπαϊκό τοπίο γεμάτο ασυμμετρίες και ανισορροπίες. Το μοντέλο Μερκοζί τελείωσε, αλλά η Γαλλία δεν είναι ακριβώς πανίσχυρη, καθώς αντιμετωπίζει σημαντικά εσωτερικά πολιτικοοικονομικά προβλήματα. Εχουμε επίσης το μεγάλο ερωτηματικό των ευρωεκλογών που πρόκειται να γίνουν υπό τη σκιά της ανόδου της Ακρας Δεξιάς.

ΛΕΩΝ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αλλά και της γαλλικής πολιτικής σκηνής, πολιτικός συντηρητικός που όμως δεν πολώνει, ο Μπαρνιέ είναι ακριβώς το είδος του έμπειρου παίκτη που μπορεί να κληθεί ξανά να βγάλει τα κάστανα από τη θράκα μιας Ευρώπης που συνεχίζει να σιγοκαίγεται. Αν και το σαρανταοκτάωρο που θα περάσει εν Αθήναις θα είναι πλούσιο σε δηλώσεις, συνεντεύξεις, συναντήσεις και εκδηλώσεις, το πραγματικό ενδιαφέρον το έχουν οι κατ’ ιδίαν συζητήσεις του Μπαρνιέ με τους κορυφαίους έλληνες συνομιλητές του.