e-mail

Στους δρόμους, με Prada στους ώμους

Γεια σου αγαπημένη μου Φοίβη,

Ομολογώ ότι δεν νιώθω «ιερά αγανάκτηση» από τις τελευταίες δηλώσεις Σφακιανάκη ούτε βιώνω τον «μεγάλο θυμό». Να εξηγηθώ για να μην παρεξηγηθώ! Δεν περίμενα κάτι καλύτερο από αυτόν που επανειλημμένα έχει δείξει όχι μόνο τις ακραίες α-πολιτικές θέσεις του. Ισα ίσα, καλύτερα που «αυτοξεμπροστιάστηκε», μήπως και υπήρχε κάποιος που είχε αμφιβολίες περί του ήθους του ανδρός. Τον πήρε κάτω από τις φτερούγες του και ο Κασιδιάρης και από αυτόν ξεμπερδέψαμε…

Αυτό όμως που με βρίσκει αντίθετη είναι η αποθέωση, από αρκετά μέσα ενημέρωσης και από τα κοινωνικά δίκτυα, της Δέσποινας Βανδή. Τι έκανε δηλαδή; Το αυτονόητο! Και  πολύ πιο εύκολο από το να δικαιολογείται, κάτι που θα αναγκαζόταν να κάνει σε περίπτωση που συνέχιζε τη συνεργασία μαζί του. Δεν ήξερε η κυρία Βανδή με ποιον επρόκειτο να τραγουδήσει; Δεν γνώριζε τις απόψεις του; Τι μας κοιτάει τώρα έκπληκτη και σοκαρισμένη;…

Ο ρώσος συγγραφέας Αλεξέι Αρμπούζοφ γράφει σε ένα θεατρικό έργο του ότι δεν είναι αργά για να αλλάξει κάποιος τη ζωή του ακόμη και μισή ώρα πριν πεθάνει. Αυτά όμως συμβαίνουν μόνο στο θέατρο…  Στην πραγματική ζωή είναι πολύ αργά για να μας πείσει η κυρία Βανδή ότι βαθιές είναι οι ρίζες της προλεταριακής καταγωγής της. Το 2004 δεν έδειχνε σε ξένο τηλεοπτικό κανάλι και σε εκπομπή με τον τίτλο «Πλούσιοι και διάσημοι» τις πισίνες και τα σπίτια της – τύφλα να έχουν οι Καρντάσιανς; Δεν έλεγε ότι αυτή και ο άνδρας της έχουν τόσα πολλά λεφτά που δεν ξέρουν τι να τα κάνουν; Ή μήπως η ίδια δεν έχει σάουντρακ του μεγάλου πάρτι που μας οδήγησε στην κρίση και στα επακόλουθά της;

Μέχρι την περασμένη εβδομάδα η εν λόγω μεταναστοπούλα δεν φωτογραφιζόταν στα κουτσομπολίστικα περιοδικά κρατώντας πολλές σακούλες από πολυτελείς φίρμες; Θέλω να πω, Φοίβη μου, ότι εκτός από τον ναζισμό υπάρχει το ψευδεπίγραφο, η «λαθραία» μουσική, η επιδειξιομανία, η κακή αισθητική, η νοοτροπία του «πρώτο τραπέζι πίστα»… Δεν είναι ίσως τόσο επικίνδυνα, αλλά φτιάχνουν μια πολύ καλή φωλίτσα για να έρθει ο ναζισμός και να στρογγυλοκαθήσει.

Αυτά προς το παρόν.

Καλλιόπη Πέτρου,
Χαλάνδρι

Αγαπητή Καλλιόπη

Τι να έκανε η Βανδή; Ισως να αποχωρούσε χωρίς δηλώσεις.  Δεν υπήρχε λόγος να το προσωποποιήσει γιατί  το περιορίζει. Το ότι είναι κόρη μεταναστών δεν είναι ο μόνος λόγος για να σταθεί στην αντίπερα του Σφακιανάκη και των χρυσαυγιτών όχθη. Αν δεν ήταν, δηλαδή, θα συνέχιζε τη συνεργασία; Ή μήπως οι χρυσαυγίτες στοχοποιούν μόνο τους μετανάστες; Και με τους ομοφυλόφιλους κάνουν το ίδιο και γενικά με όποιον δεν γουστάρουν… Ο πνιγμένος πιάνεται από τα μαλλιά του, στα δύσκολα από τα εξτένσιόνς του και στα πολύ δύσκολα από την καταγωγή του. Το θέμα είναι να πιαστεί από κάπου για να μη βυθιστεί «στα βρωμιάρικα νερά» κάποιου άλλου λιμανιού. Και από αυτά τουλάχιστον η Βανδή βγήκε καθαρή.

Οι φτωχοπλούσιοι

Σεβαστή μου κυρία Φοίβη Αθηναίου,

Καλησπέρα σου και καλό χειμώνα. Συνέβη πριν από λίγες ημέρες στη Θεσσαλονίκη ένα περιστατικό, όπου «άνεργος» έλληνας πολίτης έκανε τις βόλτες του στην παραλία του Θερμαϊκού με το εντυπωσιακό αυτοκίνητό του των 6.500 κυβικών εκατοστών τύπου Λαμποργκίνι. Μάλιστα, είχε και το θράσος να μην καταθέτει «καν» φορολογική δήλωση μετά το 2010, οπότε και είχε κάνει δήλωση για ετήσιο εισόδημα 1.490 ευρώ, περίπου δηλαδή 4 ευρώ ημερησίως. Εκτοτε χάθηκαν τα ίχνη του για τρία χρόνια. Το ξέρω Φοίβη μου ότι έχεις τα νευρά σου από 8 ετών, αλλά μπορείς να μου εξηγήσεις κάτι μήπως ηρεμήσουν τουλάχιστον τα δικά μου;

Ο «άνεργος» ή και «άστεγος» λαμποργκινάκιας. μήπως είχε μπάρμπα στην Κορώνη; Ή μήπως θέλοντας να προστατέψει την περιουσία του βρήκε τρόπους να αποφύγει τα χαράτσια; Το κατεστημένο φορολογικό σύστημα είναι καταδικασμένο να αδικεί. Φαίνεται ότι ποτέ δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει ισάξια και αξιοκρατικά τους πολίτες της χώρας μας. Ποια είναι η νοοτροπία όταν το κράτος κάνει νόμους και δικαιολογεί τις αδικίες; Ποια είναι η γνώμη σου, Φοίβη μου;

Με εκτίμηση,
Γιώργος Θεοδωρόπουλος,
Ελσίνκι

Αγαπητέ Γιώργο,

Τι ψάχνεις ψύλλους στ’ άχυρα και Λαμποργκίνι στον Θερμαϊκό; Τα έχει πει ωραιότατα ο Ρομπέρτο Ατάιντε διά στόματος «Δεσποινίδος Μαργαρίτας» στο ομώνυμο θεατρικό έργο του. «Υπάρχει μια κοινωνική αδικία. Κάποιος κερδίζει 10 (οτιδήποτε νόμισμα) την ημέρα και κάποιος 1.000, επίσης την ημέρα. Ερχεται λοιπόν το κράτος, φορολογεί και τους δύο με 300 και έτσι αποκαθίσταται η αδικία».