[Εμπιστευτικά] Απλή αριθμητική
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Το δύσκολο στην πολιτική δεν είναι ποτέ η πρώτη κίνηση που θα κάνεις. Αλλά η κίνηση που θα ακολουθήσει.
Αυτός ο «χρυσός κανόνας» ταλαιπωρεί σήμερα τη ΔΗΜΑΡ.
Η αποχώρησή της από την κυβέρνηση (ουσιαστικά η απομάκρυνση από το ευρωπαϊκό μπλοκ που συγκροτήθηκε στις εκλογές της 17ης Ιουνίου…) είναι μια απόφαση για την οποία θα μπορούσε κανείς να επιστρατεύσει σοβαρά επιχειρήματα και ενδεχομένως πειστικές δικαιολογίες.
Υπό την προϋπόθεση ότι θα υπήρχε κι ένα επόμενο βήμα. Κάποιο ολοκληρωμένο πολιτικό σχέδιο.
Πολύ φοβούμαι όμως πως τίποτα τέτοιο δεν υπήρχε, ούτε καν είχε προβλεφθεί. Κι έτσι η ΔΗΜΑΡ ίπταται σήμερα μετέωρη μεταξύ διαφορετικών και αντιφατικών απόψεων.
Μεταξύ του Σαμαρά (τον οποίο απέρριψαν χωρίς ακόμη να δοθεί μια πειστική εξήγηση πέρα από τις γενικολογίες περί «νεοφιλελεύθερης πολιτικής»), κάποιου ΠαΣοΚ (που, πάλι για ακατανόητους λόγους, δεν θα πρέπει να έχει αρχηγό τον Βενιζέλο) και του «χειρότερου ΣΥΡΙΖΑ» – όπως τον χαρακτήριζε χθες στα «ΝΕΑ» ο εκπρόσωπος της ΔΗΜΑΡ…
Ακόμη και ο περίφημος «τρίτος πόλος» εκδοχής Αγίου Κωνσταντίνου περισσότερο ανακυκλώνει υλικά ενός χθεσινού
ΠαΣοΚ, που δεν ήταν λιγότερο «νεοφιλελεύθερο» από τον σημερινό Σαμαρά, παρά αναδεικνύει νέες και άφθαρτες κοινωνικές δυνάμεις.
ΠαΣοΚ, που δεν ήταν λιγότερο «νεοφιλελεύθερο» από τον σημερινό Σαμαρά, παρά αναδεικνύει νέες και άφθαρτες κοινωνικές δυνάμεις.
Με άλλα λόγια, ουδείς μπορεί σήμερα να πει με βεβαιότητα για τη ΔΗΜΑΡ αυτό που είναι απολύτως στοιχειώδες για ένα πολιτικό κόμμα: με ποιους είναι και με ποιους δεν είναι.
Ακούω εικασίες. Ακούω υποθέσεις. Ακούω σχέδια και δηλώσεις. Αλλά δεν ακούω τίποτα για την ταμπακέρα.
Είμαι έτοιμος να δεχθώ καλοπροαίρετα ότι αυτά θα αποσαφηνιστούν στο προσεχές Συνέδριο του κόμματος.
Ηδη, όμως, τα μεγέθη τους περιορίζονται επικίνδυνα στις δημοσκοπήσεις. Και κυρίως οι θεμελιώδεις ερωτήσεις μένουν αναπάντητες.
Κατά τη γνώμη μου, ο λόγος είναι απλός. Επειδή, όπως έλεγε ο Λίντον Τζόνσον, «ο πρώτος κανόνας της πολιτικής είναι να ξέρεις να μετράς».
Το βασικό πρόβλημα της Κεντροαριστεράς σήμερα δεν είναι ούτε ο Σαμαράς, ούτε ο Βενιζέλος ούτε ο «νεοφιλελευθερισμός» ούτε καν ο «χειρότερος ΣΥΡΙΖΑ». Είναι το πολιτικό της μέγεθος.
Το οποίο θα εξακολουθεί να παραμένει ασθενές όσο η ίδια πολιτεύεται κατακερματισμένη.
Και η οποία μόνο αν υπερβεί τον κατακερματισμό και αλλάξει πολιτικό μέγεθος θα μπορέσει να προκαλέσει νέους συσχετισμούς στην κοινωνία.
Διαφορετικά είναι καταδικασμένη να περιφέρεται παραζαλισμένη ανάμεσα σε μια «κακή Δεξιά» και σε έναν «χειρότερο ΣΥΡΙΖΑ».
Τόσο απλό. Τόσο αυτονόητο. Και ταυτοχρόνως, όπως φαίνεται, τόσο δύσκολο να γίνει κατανοητό.
Μόνο που άλλος δρόμος δεν υπάρχει.
Είτε θα βουλιάξει ο καθένας μόνος του. Είτε θα προσπαθήσουν να επιβιώσουν όλοι μαζί.
Google news
