Επενδύσεις με δανεικά

Για κάθε Μιραλάς που έμεινε και προσέφερε, υπάρχει και ένας Αρτσούμπι που δεν ακούμπησε. Οταν οι θύμησες πάνε στον Ιβανσιτς, ορισμένοι δεν ξεχνούν τον απίστευτο Καζιγιάμα. Η παραμονή του Βιεϊρίνια δύσκολα ακυρώνει τις αστοχίες τύπου Γκάβραντσιτς, ενώ ο αλήστου μνήμης Τόμιτς έχει ως αντίβαρο τον επιτυχημένο Μαντούκα.

Ιστορίες δανεικών. Κάποιοι είναι «αγύριστοι», με την έννοια πως συνέχισαν στις ελληνικές ΠΑΕ και έδωσαν αρκετά. Τόσο στο αγωνιστικό κομμάτι όσο και στο ταμείο. Ορισμένοι αποχώρησαν όπως ακριβώς ήρθαν: νύχτα. Δίχως να αφήσουν το στίγμα τους. Ποιοι είναι και ποιους φέρνουμε πρώτους πρώτους στο μυαλό μας; Γιατί είναι συνηθισμένη πρακτική τα τελευταία χρόνια οι ομάδες να επιλέγουν ποδοσφαιριστές και να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή: τους αποκτούν με τη μορφή του δανεισμού, ώστε να δουν πρώτα και μετά να ξηλωθούν, προκειμένου να αποκτήσουν τα δικαιώματά τους. Σαν να λέμε… test drive, μια ορολογία που τη βρίσκουμε στα αυτοκίνητα. Και ο Ολυμπιακός είναι της μόδας, ένεκα της ιστορίας με τους Ρομπέρτο και Κάμπελ. Δυο αστέρια της τωρινής ομάδας που ήδη σηκώνουν θύελλα συζητήσεων για το αν πρέπει ή όχι να μείνουν, και πώς φυσικά, στο Λιμάνι.

Κάτι που έγινε το 2011 με τον Κέβιν Μιραλάς. Τον πλέον επιτυχημένο δανεικό στην ιστορία του Ολυμπιακού. Το 2010 αποκτήθηκε από τη Σεντ Ετιέν με ρήτρα 2,5 εκατ., το επόμενο καλοκαίρι ενεργοποιήθηκε η οψιόν και το 2012 ο Ολυμπιακός τον παραχώρησε στην Εβερτον έναντι 6 εκατ. ευρώ. Αυτό θα πει κέρδος και σωστό deal! Μάθημα αθλητικής – οικονομικής διαχείρισης.