[Κίοσκι] Τα ουρλιαχτά και η σιωπή

Τον Φεβρουάριο του 2012 η Ναντέζντα Τολοκονίκοβα τραγούδησε μια πανκ προσευχή στον καθεδρικό ναό της Μόσχας. Τον περασμένο Σεπτέμβριο περίπου τριάντα ακτιβιστές της Greenpeace ανέβηκαν σε μια πλατφόρμα εξόρυξης της Ρωσικής Αρκτικής. Πριν από τρεις ημέρες, ο Πιοτρ Παβλένσκι κάρφωσε τους όρχεις του στην Κόκκινη Πλατεία.

Και στις τρεις περιπτώσεις, οι ρωσικές Αρχές αποκατέστησαν με πρωτοφανή ταχύτητα την τάξη. Η τραγουδίστρια του πανκ συγκροτήματος σαπίζει σήμερα σε κάποιο στρατόπεδο εργασίας της Σιβηρίας. Οι οικολόγοι ακτιβιστές κατηγορούνται για χουλιγκανισμό και κινδυνεύουν να τιμωρηθούν με βαριές ποινές φυλάκισης. Την ίδια κατηγορία αναμένεται να αντιμετωπίσει και ο περφόρμερ που συγκλονίζει με τις γεμάτες πόνο διαμαρτυρίες του.

Οι ρωσικές Αρχές δεν είναι μόνο ταχύτατες στην αποκατάσταση της τάξης και την απονομή της δικαιοσύνης. Είναι και άτεγκτες. Οι διαμαρτυρίες απ’ όλον τον κόσμο, οι εκκλήσεις αγνώστων, τα παρακάλια των οικείων, η επισήμανση της απάνθρωπης δυσαναλογίας ανάμεσα στο αδίκημα και την τιμωρία, οι καταγγελίες ότι παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα πέφτουν στο κενό. Στη Ρωσία του Βλαντίμιρ Πούτιν τίποτε δεν μπορεί να εμποδίσει την εφαρμογή του νόμου. Στο κάτω κάτω δεν αποφασίζει το Κρεμλίνο ποιος θα συλληφθεί και πώς θα τιμωρηθεί. Η ρωσική είναι μια ευνομούμενη κοινωνία, υπάρχει Αστυνομία και Δικαιοσύνη για να κάνουν τη δουλειά.

Και τότε πού είναι ο Μαξίμ Μαρτσίνκεβιτς; Γιατί οι Αρχές που δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους τον αφήνουν ανενόχλητο να ανεβάζει στο Διαδίκτυο βίντεο με τον ίδιο στον ρόλο του βασανιστή και θύματα ομοφυλόφιλους;  Ο θηριώδης νεοναζί κάνει το αποτρόπαιο σόου του εδώ και μήνες. Και είναι πάντα το ίδιο: υποδυόμενος τον γκέι καταφέρνει να εισβάλει στο διαμέρισμα του ανυποψίαστου θύματος. Επειτα δένει το θύμα του, ξυρίζει το κεφάλι του και το βάφει στα χρώματα του ουράνιου τόξου. Πολλές φορές, μας πληροφορεί το Σπίγκελ, υποχρεώνει τα θύματά του να κάνουν στοματικό έρωτα σε ψεύτικα πέη. Τα πρόσωπά τους είναι καλυμμένα με πίξελ. Αλλά τα ουρλιαχτά τους ακούγονται πάντα. «Θα ‘θελα να σε σκοτώσω αλλά δεν επιτρέπεται», ακούγεται να λέει ο ίδιος. Η φράση αυτή ακούγεται ξανά και ξανά.

Στη Ρωσία του Πούτιν μια πανκ προσευχή, η οικολογική διαμαρτυρία, ο γυμνός ακτιβισμός είναι μεγαλύτερα αδικήματα από τα βασανιστήρια, τη διαπόμπευση, τον εξευτελισμό. Είναι πιο επικίνδυνα από την περιφρόνηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, από τον σεβασμό στη διαφορετικότητα, από την προστασία των ανυπεράσπιστων μειονοτήτων. Δεν είναι κάτι που δεν ξέραμε. Είναι, όμως, ενοχλητική η σιωπή μας. Κι ακόμη πιο ενοχλητική είναι η σιωπή εκείνων που έβλεπαν ένα τόσο σκληρό και αυταρχικό καθεστώς ως μοναδικό σωτήρα και ιδανικό εταίρο.