Εγώ τις υποσχέσεις μου τις κρατάω. Δεν είμαι σαν κάτι άλλους, φέρ’ ειπείν πολιτικούς – ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε – οι οποίοι το έχουν σε κακό να τηρήσουν έστω και μία υπόσχεση απ’ όσες αφειδώς έχουν δώσει. Ειδικά εκείνες της προεκλογικής περιόδου. Εμείς κυρίες και κύριοι (ο πληθυντικός είναι της ευγενείας και όχι της μεγαλοπρέπειας) τηρούμε τα υπεσχημένα. Στο πλαίσιο αυτό, σπεύδω σήμερα να ενημερώσω εγκύρως περί των περιπετειών της βουλευτού Ηρακλείου του ΣΥΡΙΖΑ Μαρίας Διακάκη, φαρμακοποιού το επάγγελμα, άγνωστης στο ευρύ κοινό (λίγοι τυχεροί έχουν ακούσει τη φωνή της στη Βουλή, αλλά μεταξύ αυτών δυστυχώς όχι εγώ), πλην όμως τόσο γνωστής στην κοινωνία του Ηρακλείου.
Ο λόγος για τον οποίο την γνωρίζουν οι συμπατριώτες της δεν είναι να πεις και ο καλύτερος. Διότι η φαρμακοποιός κυρία Διακάκη όπως και ο του ιδίου επαγγέλματος σύζυγός της (Ματσάνης Σωτήριος ονόματι) είχαν την κακή συνήθεια, θα την χαρακτηρίσω, να προμηθεύονται φάρμακα από τον Συνεταιρισμό Φαρμακοποιών Ηρακλείου, αλλά να μην πληρώνουν. Η ιστορία που έρχεται από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 και τις αρχές της δεκαετίας του 2000 έφθασε ώς τις ημέρες μας διανθισμένη με πολλές «δερμάτινες» επιταγές (όρος που παραπέμπει ευθέως σε επιταγές ακάλυπτες), πιέσεις, απειλές, διακοπή συνεργασίας, ανάληψη της λειτουργίας των φαρμακείων των Διακάκη – Ματσάνη από τον Συνεταιρισμό, δικαστήρια, καταδίκες κ.α.π.
Δεν θα γινόταν γνωστή εάν δεν ερχόταν στη Βουλή αίτημα για την άρση της ασυλίας της βουλευτή – φαρμακοποιού, αίτημα που απορρίφθηκε από την Επιτροπή σκανδαλωδώς. Οπως μου είπε η Φωτεινή Πιπιλή που ανέδειξε το θέμα, η Επιτροπή για τις άρσεις ασυλίας παρανόμως, και ως μη ώφειλε, μπήκε στην ουσία της υπόθεσης και έκρινε, αφού άκουσε τη Διακάκη και τον δικηγόρο της, ότι δεν έπρεπε να αρθεί η ασυλία της. Η ίδια η βουλευτής έκανε – κατά την Πιπιλή – το κορόιδο: 52 άρσεις ασυλίας έχουν συζητηθεί έως τώρα στη Βουλή από τις εκλογές και μετά, και η συντριπτική πλειοψηφία των βουλευτών, ακόμη και οι χρυσαυγίτες, ζήτησαν για λόγους δεοντολογίας να αρθεί η ασυλία τους για να δικαστούν από τον φυσικό τους δικαστή.
Αλλά ο πρόεδρος της Επιτροπής Χρ. Μαρκογιαννάκης μού εξήγησε ότι δεν υπήρχε πια θέμα για άρση της ασυλίας της βουλευτού, διότι ο νόμος πλέον περί ακάλυπτων επιταγών αναφέρει, ότι εφόσον ο μηνυτής ανακαλέσει τη μήνυση, παύει η δίωξη.
Πού είναι τώρα η ιστορία; Οπως με ενημέρωσαν φίλοι ηρακλειώτες, φαρμακοποιοί και μη, τα χρέη του ζεύγους στον Συνεταιρισμό είναι περίπου 300.000 ευρώ, αλλά από το καλοκαίρι και μετά το χρέος άρχισε να απομειώνεται – εξού και η ανάκληση της μήνυσης. Πώς έγινε αυτό το μαγικό; Η κυρία βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ (ναι, του ίδιου ΣΥΡΙΖΑ που επαγγέλλεται τον αρχάγγελο της κάθαρσης και τον τιμωρό κάθε διαπλοκής και σκανδάλου) έχει εκχωρήσει το 50% της βουλευτικής της αποζημίωσης στον Συνεταιρισμό Φαρμακοποιών Ηρακλείου και ποσοστό 10% από τις οφειλές του ΕΟΠΥΥ προς τα φαρμακεία της οικογένειας.
Φυσικά, με τέτοια ποσά, ακόμη και αν υποθέσουμε ότι η καλλιτέχνις της «δερματοτεχνίας» Μ. Διακάκη θα συνεχίσει να εκπροσωπεί το ίδιο επάξια τον Νομό Ηρακλείου στο Κοινοβούλιο και την επόμενη δεκαετία, θα χρειαστούν καμιά 20αριά χρόνια για να ξεχρεώσει τον Συνεταιρισμό! Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για να απασχολούν όλους εμάς. Φαντάζομαι και την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ…
Σε ορκωτούς λογιστές
Στο μεταξύ, συνεχίζεται, χωρίς κανένα έλεος, απ’ ό,τι φάνηκε χθες, ο Γολγοθάς για τους δύο καλούς μου φίλους – και εξίσου καλούς πελάτες της στήλης – τον βουλευτή του κόμματος «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες» Βασίλη «έχω δικό μου εργοστάσιο αγωγών» Καπερνάρο και τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξιο «είμαι το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ» Μητρόπουλο. Η Επιτροπή Ελέγχου Πόθεν Εσχες που συνεδρίασε χθες βράδυ αποφάσισε να στείλει τους φακέλους των δύο κυρίων σε ορκωτούς λογιστές προκειμένου να εξετάσουν τα στοιχεία του ΣΔΟΕ και να υποβάλουν πρόταση στην Επιτροπή για τα περαιτέρω. Με βάση όσα έμαθα, εισηγούμαι και στους δύο να αποστείλουν λουλούδια ή έστω γλυκά στον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, πατριώτη μου, Δημήτρη Παπαδημούλη, ο οποίος με πλήθος επιχειρημάτων – όχι πάντοτε ευστόχων θα παρατηρήσω – προσπάθησε να αποτρέψει την προαναφερθείσα εξέλιξη. Εξυπακούεται ότι δεν πρόκειται να μεταφέρω εδώ τίποτε απ’ όσα επικαλέσθηκε προς τούτο. Δεν θέλω…
Διαψεύσεις
Φυσικά, δεν εντάσσω την πρωτοβουλία Παπαδημούλη να υπερασπιστεί και τον Καπερνάρο, εκτός από τον δικό του Μητρόπουλο, στο πλαίσιο του σοκαριστικού φλερτ μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και κόμματος «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες». Αλλά αξίζει να μεταφέρω εδώ το άδειασμα που επιχείρησε ο πρόεδρος Πάνος στο δεξί (ενίοτε και υπερδεξί) χέρι του Νότη Μαριά, ο οποίος άνοιξε αυτή την ωραία συζήτηση περί εκλογικής συνεργασίας των δύο κομμάτων στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Ετσι τουλάχιστον παρουσιάστηκε η δήλωση του προέδρου Πάνου ότι δεν υπάρχει συμφωνία για συνεργασία. Αλλά μπορεί να ήταν και ελιγμός. Να του ζήτησε ο φίλος Αλέξης να το «μαζέψει» για να μην πάθει ζημιά ο ΣΥΡΙΖΑ. Ωραία πράγματα…
Στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, πάντως, ο πρόεδρος, λέξη για το κραυγαλέο κράξιμο στην… επαπειλούμενη συνεργασία των Τερένσιου Ταχέος (κατά κόσμον Τέρενς Κουίκ) και Παύλου Χαϊκάλη. Και για διαγραφές ούτε λόγος. Χαζός είναι ο πρόεδρος να ξεκινήσει μόνος του το ξήλωμα του πουλόβερ; Θα περιμένει…
Οι αγανακτισμένοι του ΠΑΣΟΚ
Αγανακτισμένοι υπάρχουν παντού, φυσικό είναι να υπάρχουν και στο ΠΑΣΟΚ. Μόνο που τα παλικάρια (καμιά εικοσαριά μέλη της Κεντρικής Επιτροπής και πολλοί νεολαίοι) έχουν αγανακτήσει με τα όσα γίνονται στο κόμμα. Χθες, έδωσαν στη δημοσιότητα κείμενο από το οποίο αξιολογώ τα ακόλουθα:
«Είμαστε αυτοί που θα είναι ΠΑΣΟΚ ακόμα και αν πάψει να υπάρχει το ΠΑΣΟΚ (…) Είμαστε αγανακτισμένοι. Αλλά ταυτόχρονα είμαστε και αποφασισμένοι: Να σταματήσουμε τον κανιβαλισμό σε βάρος της Δημοκρατικής Παράταξης (…) Αξιώνουμε σεβασμό στην Ιστορία, σεβασμό στο παρόν! Για να υπάρξει μέλλον! Αξιώνουμε δημοκρατική λειτουργία εντός των τειχών του ΠΑΣΟΚ. Αξιώνουμε σοβαρό σχέδιο τόσο για την παράταξη όσο και για τη χώρα, σχέδιο το οποίο θα κατοχυρώσει τη μεσοπρόθεσμη επιβίωση και τη μακροπρόθεσμη ανάκαμψη της παράταξης».
Τους ακούει κανείς αυτούς τους «αγανακτισμένους» ή τζάμπα φωνάζουν τα παλικάρια;
Εδωσαν πάτημα στον Κασιδιάρη
Φυσικό ήταν. Ακούγοντας τα γέλια της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, όταν ο πρόεδρος Αλέξης έκανε «χιουμοράκι» (της συμφοράς) με το σωματικό βάρος του Βενιζέλου, φυσικό ήταν να πάρει θάρρος και ο Κασιδιάρης, ο οποίος είναι άσος στα ρατσιστικά, και χθες το «εξειδίκευσε» το θέμα περισσότερο:
«Τι να μας πει και ο Βενιζέλος, που έγινε υπουργός Αμυνας και δεν υπηρέτησε γιατί ήταν I3 λόγω παχυσαρκίας;».