Τον περασμένο Μάιο ο Αντώνης Σαμαράς καλούσε τους κινέζους επιχειρηματίες να επενδύσουν στη χώρα μας και να πάρουν μέρος στο ελληνικό success story. Και όμως, πολύ πριν ο Πρωθυπουργός μιλήσει για επιτυχημένες ιστορίες, αρκετοί νέοι δεν δίστασαν, παρά την οικονομική κρίση, να ξεκινήσουν το δικό τους success story κάνοντας ένα επιχειρηματικό άνοιγμα. Και η αλήθεια είναι ότι τους βγήκε σε πολύ καλό.
Τα επίσημα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) για την ανεργία των νέων ξεπερνούν πλέον και τις πιο δυσοίωνες προβλέψεις: έξι στους δέκα νέους έως 25 ετών μένουν εκτός αγοράς εργασίας αλλά και στο 44,4% των νέων στην παραγωγική ηλικία (25-29 ετών) δεν δίνεται η ευκαιρία να πιάσουν δουλειά.
Για κάποιους όμως σε αυτές τις ηλικίες ο φόβος της ανεργίας δεν λειτούργησε ανασταλτικά. Αντίθετα, αποτέλεσε, όπως λένε και οι ίδιοι, την κινητήρια δύναμη για να μπουν στον κόσμο του επιχειρείν.
«Ο δρόμος του επιχειρείν είναι μονόδρομος, ιδίως στην εποχή που ζούμε. Θα πρέπει όμως οι νέοι να επιλέξουν την επιχειρηματική οδό, και αυτή η επιλογή θα έχει καλύτερα αποτελέσματα εάν γίνει συλλογικά, σε ομάδες», τονίζει ο Ανδρέας Στεφανίδης, πρόεδρος του Ελληνικού Συνδέσμου Νέων Επιχειρηματιών (ΕΣΥΝΕ). Τομείς που να υπόσχονται σίγουρα επιχειρηματικά αποτελέσματα, όπως εξηγεί, δεν υπάρχουν. «Και αυτό γιατί ακόμη και κλασικοί τομείς μπορούν να αποδώσουν εάν έχουμε μια πολύ καλή ιδέα. Εμφαση, ωστόσο, θα μπορούσε να δοθεί στον τουρισμό καθώς και στον αγροτικό τομέα, χωρίς να πάμε σε μαζικές παραγωγές αλλά, αντίθετα, στην παραγωγή ποιοτικών και με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά προϊόντων». Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία μελέτης του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), το 36,8% των νέων επιχειρήσεων που ξεκίνησαν το 2011 είχε ως στόχο την αύξηση του εισοδήματος ενώ για το 25,4% ήταν επιχειρηματικότητα ανάγκης. Είναι ενδεικτικό ότι στην Ελλάδα τέσσερις στους δέκα επίδοξους νέους επιχειρηματίες δηλώνουν ότι φοβούνται την επιχειρηματική αποτυχία. «Ερευνα που πραγματοποίησε ο ΕΣΥΝΕ έδειξε ότι το επιχειρηματικό περιβάλλον στην Ελλάδα είναι χειρότερο από αυτό της Γκάνα. Αιτίες; Η διαφθορά, η γραφειοκρατία, η έλλειψη κεφαλαίων υψηλού ρίσκου, η έλλειψη κουλτούρας επενδύσεων και φυσικά η ανυπαρξία επιχειρηματικής συνεργασίας», προσθέτει ο κ. Στεφανίδης. Παρά τις δυσκολίες, όμως, για κάποιους το επιχειρηματικό εγχείρημα έχει αρχίσει να αποδίδει καρπούς.