[Στίγμα] Αγανακτισμένος με τον Τσίπρα…

Διαβάζω ο άνθρωπος. Ο,τι μπορώ. Προσπαθώ να φωτίσω με τον τρόπο αυτό όλες τις σκοτεινές απορίες μου. Αυτή την περίοδο είμαι φανατικός αναγνώστης των διαφόρων site της Αριστεράς. Διαβάζω και μαθαίνω, πρόσωπα και πράγματα. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Είναι μια ενδιαφέρουσα, από κάθε άποψη, ασχολία. Γιατι έτσι καταλαβαίνεις ότι υπάρχει ένα παράλληλο σύμπαν που το ψυχανεμιζόσουν μεν ότι υπάρχει, αλλά ποτέ δεν πίστευες ότι (μπορεί και να) είναι έτσι. Κάτι σαν τα «Ελ» εκείνου του Δημοσθένη Λιακόπουλου που «ζουν ανάμεσά μας».

Είμαι αναγνώστης, ας πούμε, του iskra.gr. Που απηχεί τις απόψεις της Αριστερής Πλατφόρμας του φίλου Παναγιώτη (Λαφαζάνη) και του λιγότερο φίλου Δημήτρη (Στρατούλη). Εκεί ανακάλυψα χθες το κείμενο ενός Α. Μπαδογιάννη. Το παλικάρι φαίνεται ότι τα πήρε άσχημα με τα όσα παράταιρα δήλωσε σε άπταιστα (ο Θεός να τα κάνει) αγγλικά στο Οστιν του Τέξας το αριστερό αγόρι Αλέξης και γύρισε το μάτι του. Αφού λοιπόν ξετινάζει τις απόψεις Τσίπρα (και μέσα στο ευρώ και διαπραγματεύσεις με τους δανειστές), καταλήγει ως εξής: (όλα αυτά) «Σημαίνουν την ανάγκη να ανακτήσει η χώρα με νέους όρους την άσκηση εθνικής νομισματικής πολιτικής. Με δυο λόγια, εθνικό νόμισμα. Φοβούμαι ότι όλα αυτά παραμερίζονται από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Αν η έξοδος από την ευρωζώνη αλλά και η σύγκρουση με την ΕΕ ξορκίζονται. Αν δεν υπάρχει γι’ αυτή την έξοδο σοβαρή και καλή πολιτική και οικονομική προετοιμασία και ταυτόχρονα καλή και ανοικτή ενημέρωση του ελληνικού λαού για τις δυσκολίες αλλά και τις δυνατότητες. Αν δεν υπάρχουν όλα τούτα, τότε φοβούμαι ότι μπορεί η χώρα να περιέλθει σε μια τέτοια δυσχερή κατάσταση μετά την απομάκρυνση της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου, που ούτε καν διαπραγμάτευση να μπορεί να διεξάγει. Ισως και κάτι χειρότερο…».

Ακριβώς σύντροφε, αυτό το «χειρότερο» είναι που με τρομάζει κι εμένα. Μήπως να κάνατε κάτι όσο είναι καιρός; Κρίμα είναι…

…και η «αντεπίθεση»

Ο ίδιος ο πρόεδρος Αλέξης, που φθάνει σήμερα Αθήνα νικητής και τροπαιούχος διότι τους έσκισε τους Τεξανούς, ετοιμάζει, μου είπαν, «επικοινωνιακή αντεπίθεση».

– Τι είδους; ρώτησα έναν από αυτούς που διατείνεται ότι ανήκει στον στενό πυρήνα των στελεχών που συμβουλεύουν επικοινωνιακά τον πρόεδρο (κυκλοφορούν ήδη αρκετοί στην πιάτσα, ενημερώνω…).

– Με στόχο, πέρα από τον προφανή;

Δεν γνωρίζω πόση αλήθεια βρίσκεται σε όλα αυτά, αν και δεν μου φαίνονται για αρνητικά – αρχηγός της αντιπολίτευσης είναι. Θα προτιμούσα πάντως, πριν από όλα, να έλεγε και εδώ, κατά τη διάρκεια μιας τηλεοπτικής συνέντευξης ας πούμε, αυτά τα ωραία που δηλώνει στο εξωτερικό και φτάνουν σε εμάς από δεύτερο χέρι σαν να παίζουμε το σπασμένο τηλέφωνο…

Ας αναθεωρήσουν

Στην Ευρώπη πάντως, τα πράγματα δεν εξελίσσονται και τόσο θετικά – ειδικά στο σκέλος της υποψηφιότητάς του για την προεδρία της Κομισιόν. Οπως με ενημέρωσε ο πρίγκιπας των Βρυξελλών (δεν του αρέσει το άρχοντας) Μανώλης Σπινθουράκης χθες, εκείνος ο κύπριος κομμουνιστής, ο γραμματέας του ΑΚΕΛ Αντρος Κυπριανού, όχι μόνο δεν πέταξε τη σκούφια του από ενθουσιασμό για την πιθανότητα υποψηφιότητας του προέδρου Αλέξη, αλλά είπε και κάτι του είδους να υποβληθεί πρώτα η υποψηφιότητα και μετά θα δούμε. Αρα, τα δύο ελληνικά κόμματα που μετέχουν στη συμμαχία της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, το ΚΚΕ και το ΑΚΕΛ, δεν πρόκειται να τον στηρίξουν…

Το δεύτερο που μου είπε ο Μανώλης είναι ότι, όπως δείχνουν τα πράγματα, μάλλον στις εκλογές του Μαΐου δεν θα έχουμε υποψήφιους προέδρους της Ευρωπαϊκής Ενωσης αλλά επικεφαλής προεκλογικών εκστρατειών. Που σημαίνει ότι όσοι οραματίζονταν να παρουσιάσουν τον Αλέξη ως κάτι σαν «Σαράφης στα Τρίκαλα, Σαράφης στην Αθήνα και τώρα και στο Παρίσι», ενδεχομένως θα πρέπει να αναθεωρήσουν τους σχεδιασμούς. Ας βρουν κάτι άλλο. Τους εμπιστεύομαι…

Καρφιά από τον Μαζούχ

Αλλά δεν εμπιστεύομαι, καθόλου μάλιστα, όσους προσπάθησαν να μας πείσουν ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συνέστησε Εξεταστική Επιτροπή για να ασχοληθεί με τις καταστροφές που επέφεραν στον ευρωπαϊκό Νότο οι πολιτικές της τρόικας. Δεν αντιλαμβάνομαι τη σκοπιμότητα της διακίνησης αυτού του είδους της «ειδησεογραφίας», που παραπέμπει στη θεωρία του καλού μπάτσου και του κακού μπάτσου (καλή η ΕΕ, κακή η τρόικα). Οπως πληροφορήθηκα, δεν έχει συγκροτηθεί καμιά Εξεταστική. Αυτή απαιτεί την πρόταση του 1/4 των μελών του Ευρωκοινοβουλίου, ήτοι περίπου 180 υπογραφές, και κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει. Αυτό που έγινε, ήταν μια συζήτηση στο πλαίσιο της Επιτροπής Οικονομικών του Ευρωκοινοβουλίου, όπου εκ μέρους της τρόικας εμφανίστηκε εκείνος ο λεβέντης ο Κλάους Μαζούχ και κάτι «χαμηλόβαθμοι» υπάλληλοι της Κομισιόν, για να θυμηθώ και τον φίλο Πάκη (Προκόπη για τους άλλους) Παυλόπουλο. Τι είπε ο Μαζούχ; Περίπου το εξής: δεν λέμε ότι και εμείς δεν κάναμε λάθη στην Ελλάδα, διότι η πολιτική επιστήμη δεν είναι μετεωρολογία, αλλά τα περισσότερα λάθη τα έκαναν οι έλληνες πολιτικοί.

Σιγά το νέο, θα σημειώσω απλώς!

Απαίτηση του φαν κλαμπ

Οπως είναι φυσικό, σε αυτούς που έκαναν λάθη αυτοδικαίως δεν μπορεί να συμπεριληφθεί ο Γιώργος! (Εάν τον ρωτήσεις…)

Ο global Γιώργος λοιπόν, που αρχικά φάνηκε ότι ολοκλήρωσε την παγκόσμια τουρνέ που είχε ξεκινήσει πριν από περίπου ένα χρόνο (κάτι σαν την «365» τουρνέ των U2 εκείνου του Μπόνο!), αποφάσισε να παρατείνει την περιοδεία για μερικές εβδομάδες ακόμη – μετά την απαίτηση του fan club του!

Αυτή τη φορά μεταβαίνει στο Παρίσι, όπου ξεκινάει απόψε στη διάσημη Σχολή Πολιτικών Επιστημών της πόλης μια σειρά συνολικά πέντε εμφανίσεων, με θέματα που γνωρίζει καλύτερα παντός άλλου: κρίση στην ευρωζώνη, κρίση στην Ελλάδα, αγορές, συντηρητική Ευρώπη, έλλειψη αλληλεγγύης μεταξύ των χωρών-μελών της ΕΕ, δεξιό διευθυντήριο κ.ά.

Ο Γιώργος που είναι προφανές ότι είχε κουραστεί από την παγκόσμια περιοδεία του, αποφάσισε να εμφανιστεί για λίγες μόνο διαλέξεις διότι, όπως μας ενημέρωσε χθες με κείμενο που έγραψε προφανώς με τα χέρια του, «πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες Σχολές Πολιτικής Επιστήμης στην Ευρώπη, με διεθνές κύρος και ανοιχτούς ορίζοντες στην αναζήτηση νέων ιδεών  γεγονός που έπαιξε καθοριστικό ρόλο για τη συνεργασία του Γιώργου Παπανδρέου. Πολύ περισσότερο που η τρέχουσα πολιτική περίοδος χαρακτηρίζεται από το ορόσημο των ευρωπαϊκών εκλογών, οι οποίες θα πραγματοποιηθούν την άνοιξη.

Συγγνώμη δηλαδή, πάει ο Τσίπρας για υποψήφιος πρόεδρος της ΕΕ και όχι ο Γιώργος, που όσο να πεις «το ‘χει»; Μην τρελαθώ τώρα…