Σαχάρα, η έρημος του θανάτου

Κάτω από δένδρα, κάτω από τον καυτό ήλιο, μητέρες αγκαλιά με τα παιδιά τους, παιδιά μόνα τους. Πέθαναν από δίψα όταν τα οχήματα τα οποία υποτίθεται ότι θα τους μετέφεραν στην Αλγερία χάλασαν και οι οδηγοί τους εγκατέλειψαν στη μέση της Σαχάρας. Ολοι τους, με καταγωγή από τον Νίγηρα, αγνοούνταν από τα τέλη Σεπτεμβρίου, όταν έφυγαν από την πόλη Αρλίτ. Οι περισσότεροι νεκροί (92 έως χθες) είναι γυναίκες και μικρά παιδιά. Η 14χρονη Σάφα που κατάφερε να επιβιώσει, η μοναδική από την οικογένειά της, περιγράφει το χρονικό του αργού θανάτου.

Η μητέρα της, οι δύο αδελφές της και η Σάφα ταξίδευαν με προορισμό την Αλγερία για να επισκεφθούν συγγενείς – ή τουλάχιστον αυτό τους είχαν αφήσει να πιστεύουν οι οδηγοί τους. Μαζί τους, πάνω σε δύο οχήματα, επέβαιναν περισσότεροι από 100 άνθρωποι.

Η ΠΡΩΤΗ ΒΛΑΒΗ. Την πρώτη κιόλας ημέρα το ένα φορτηγό παρουσίασε μηχανική βλάβη. Πήρε ξανά μπρος έπειτα από περίπου 24 ώρες. Το νερό όμως είχε σωθεί ήδη. Επειτα από αγωνιώδη αναζήτηση κατάφεραν να εντοπίσουν ένα πηγάδι. Το νερό όμως δεν έφτανε ούτε για να ξεγελάσουν τη δίψα τους. Οι οδηγοί τους καθησύχασαν ότι θα πάνε οι ίδιοι να φέρουν νερό.

Μία νύχτα και μία ημέρα μετά παρέμεναν άφαντοι. Εκείνη τη δεύτερη κιόλας ημέρα του ταξιδιού, αποκαλύπτει η Σάφα, πέθαναν οι πρώτοι δεκαπέντε. Οι υπόλοιποι συνέχισαν την πορεία τους φορτώνοντας τα πτώματα στο φορτηγό – το δεύτερο όχημα μόλις είχε επιστρέψει με λίγο νερό. Πέρασαν σχεδόν απέναντι από τις αλγερινές δυνάμεις ασφαλείας. Οι οδηγοί άλλαξαν πορεία για να μην τους πιάσουν με το παράνομο «φορτίο». Την τρίτη ημέρα χωρίς νερό μια γυναίκα τόλμησε να διαμαρτυρηθεί. Οι οδηγοί απάντησαν με βία. Εκείνη την ημέρα πέθαναν πολλές γυναίκες και παιδιά. Νερό υπήρχε. Είχαν οι οδηγοί σε ένα μπιτόνι, αλλά το κρατούσαν για τον εαυτό τους.

Από εκεί «φορτώθηκαν» πάλι πίσω για τον Νίγηρα∙ πάντα χωρίς νερό, φαγητό, τσουβαλιασμένοι ανάμεσα σε πτώματα.

ΟΜΑΔΙΚΟΙ ΤΑΦΟΙ. Οταν έφθασαν, πρώτη δουλειά των οδηγών ήταν να θάψουν τους νεκρούς, πρώτα τις γυναίκες και από πάνω τα παιδιά τους. Σε όσους ήταν ακόμη σε θέση να κουνηθούν, δήλωσαν ότι θα τους επιστρέψουν πίσω στο χωριό τους. Στον δρόμο έμειναν από βενζίνη. Οι οδηγοί ζήτησαν χρήματα για να πάνε να φέρουν βενζίνη. Δεν γύρισαν ποτέ πίσω.

Δύο εξαντλητικές ημέρες μετά, στο έλεος της άνυδρης ερήμου, όσοι είχαν απομείνει βρήκαν το κουράγιο να περπατήσουν. Είχαν μείνει μόλις οκτώ. Ανάμεσά τους, η Σάφα, η μητέρα της και οι δύο αδελφές της. Κατάκοπες αναζήτησαν μια σκιά δένδρου για να πάρουν ανάσα. Εκεί ξεψύχησε μία από τις αδελφές της. Την έθαψαν επιτόπου. Μία ημέρα και αρκετά χιλιόμετρα μετά ξεψύχησε και η δεύτερη αδελφή της. Στο τέλος, και η μητέρα της. Η Σάφα τις έθαψε όλες με τα χέρια της. Στο τέλος, «παραδόθηκε» κάτω από ένα δένδρο, μέχρι που ένας περαστικός την πήρε μαζί του και την οδήγησε πίσω στο χωριό της, στους μοναδικούς συγγενείς της, τον παππού και τη θεία της.

3.000 ευρώ για να φτάσουν στη Μεσόγειο
Δεκάδες χιλιάδες μετανάστες από τη Δυτική Αφρική πληρώνουν έως και 3.000 ευρώ σε δουλεμπόρους, προκειμένου να τους οδηγήσουν από τον Νίγηρα στη Βόρεια Αφρική μέσω της ερήμου. Στόχος είναι πάντα η Ευρώπη