«Ενα εκατομμύριο γυναίκες υποβάλλονται κάθε χρόνο σε άμβλωση στη Γαλλία. Το κάνουν σε επικίνδυνες συνθήκες εξαιτίας της παρανομίας στην οποία είναι καταδικασμένες, την ώρα που η επέμβαση αυτή, εφόσον πραγματοποιείται υπό ιατρικό έλεγχο, είναι από τις απλούστερες. Αυτά τα εκατομμύρια των γυναικών έχουν καταδικαστεί στη σιωπή. Δηλώνω πως είμαι μία από αυτές. Δηλώνω πως έχω κάνει άμβλωση».
Ετσι άρχιζε το «μανιφέστο των 343» που συνέταξε η Σιμόν ντε Μποβουάρ και δημοσίευσε στις 5 Απριλίου 1971 το Νουβέλ Ομπζερβατέρ. Ανάμεσα στις υπογράφουσες ήταν μεγάλα ονόματα, από την Κατρίν Ντενέβ έως τη Μαργκερίτ Ντιράς. Μία εβδομάδα αργότερα, η σατιρική εφημερίδα Σαρλί Εμπντό κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο σκίτσο που τα έβαζε με τους πολιτικούς και την ερώτηση: «Ποιος γκάστρωσε τις 343 salopes του μανιφέστου για την άμβλωση;» – όπου salope η τσούλα, το παλιοθήλυκο. Και εγένετο «το μανιφέστο των 343 salopes». Που συνέβαλε τα μέγιστα στην ψήφιση του Νόμου Βέιλ για τη νομιμοποίηση της άμβλωσης. Σαράντα δύο χρόνια αργότερα, το περιοδικό Κοζέρ δημοσιεύει ένα νέο «μανιφέστο των 343» – 343 salauds αυτή τη φορά, ελληνιστί καθαρμάτων. Τίτλος του: «Μην αγγίζεις την πουτάνα μου!», παράφραση θρυλικού γαλλικού αντιρατσιστικού συνθήματος. Με επικεφαλής τον συγγραφέα, κριτικό και αρχισυντάκτη του α λα Πλέιμποϊ περιοδικού Λουί, Φρεντερίκ Μπεγκντεμπέρ, οι υπογράφοντες, αρκετοί από αυτούς οπαδοί της επονομαζόμενης «νεοαντιδραστικής Δεξιάς», διαμαρτύρονται για νομοσχέδιο που κατέθεσε η κυβέρνηση Ολάντ προτείνοντας την ποινικοποίηση της αγοράς σεξουαλικών υπηρεσιών – την τιμωρία του πελάτη με πρόστιμο. «Θεωρούμε ότι καθένας έχει δικαίωμα να πουλάει ελεύθερα τα θέλγητρά του, ακόμα και να το απολαμβάνει. Και δεν δεχόμαστε να θεσπίζουν βουλευτές κανόνες στις επιθυμίες και στις απολαύσεις μας… Σήμερα η πορνεία, αύριο η πορνογραφία: τι θα απαγορεύσουν μεθαύριο;», ρωτούν καταδικάζοντας παρεμπιπτόντως «τη βία, την εκμετάλλευση και την εμπορία ανθρώπων».
Το νομοσχέδιο που προωθεί η γαλλική κυβέρνηση προκαλεί ποικίλες αντιδράσεις. Για κάθε επιχείρημα υπέρ του υπάρχει και ένα αντεπιχείρημα. Η ενδεδειγμένη αντιμετώπιση της πορνείας είναι μεγάλη, τεράστια συζήτηση. Αλλά η μόνη απάντηση που μπορεί να δώσει μια κοινωνία σεβόμενη τον εαυτό της στους 343 που δεν θέλουν να τους πειράξει κανείς τις πουτάνες «τους» είναι: ουγκ.