[Ανάλυση] Τα αποφάγια της Χρυσής Αυγής

Αν είσαι κολεγιόπαις σπουδασμένος στην Αμερική και προέρχεσαι από καλή οικογένεια της Θεσσαλονίκης, δεν τρως από τα αποφάγια στον μπουφέ. Αυτό όμως κάνει ακριβώς ο Απόστολος Τζιτζικώστας με τις δηλώσεις εξομοίωσης του ΠΑΣΟΚ με τη Χρυσή Αυγή καθώς και την πρόσκλησή της στην εξέδρα επισήμων της παρέλασης της 28ης Οκτωβρίου.

Βουλευτής ένα φεγγάρι – το 2007 – και περιφερειάρχης αντ’ αυτού – μετά την έκπτωση Ψωμιάδη – ο Τζιτζικώστας είναι από αυτούς τους φιλόδοξους φεγγαροπρόσωπους νεαρούς που είναι γόνοι όχι πρώτης αλλά δεύτερης κατηγορίας. Η πρώτη κατηγορία βγάζει αρχηγούς και πρωθυπουργούς. Η δεύτερη εξασφαλίζει μια καλή καριέρα πάνω από τον σωρό των βουλευτών, δηλαδή δίνει αξιώματα. Παρότι υπάρχουν εξαιρέσεις, δεν έχουν όλοι οι γόνοι πολιτικό μυαλό, αφού αυτό δεν πάει πακέτο με την «αριστοκρατική» καταγωγή.

Στην πραγματικότητα, ο Τζιτζικώστας έκανε χοντροκομμένα – ή απρόσεχτα – κάτι που επιχειρούν πολλοί: να φάνε από τα υπολείμματα της ΧΑ. Και ο μεν Τζιτζικώστας είναι σκληρός δεξιός της Θεσσαλονίκης με ιστορική οικογενειακή διασύνδεση με την άλλοτε βασιλική οικογένεια. Ο Θάνος Τζήμερος όμως ήταν η φρέσκια κομψευόμενη εκδοχή του ελληνικού νεοφιλελευθερισμού. Το «αιρετικό» τάχα κείμενό του για τους Ρομά – με αφορμή την υπόθεση της μικρής Μαρίας – στον ίδιο χώρο κατά βάση στοχεύει. Και στη δική του περίπτωση – έστω και με άλλους όρους – το χέρι του βρέθηκε μέσα στα αποφάγια.

Αν θέλουμε, πάντως, να είμαστε ψύχραιμοι, πρέπει να διαπιστώσουμε δύο πράγματα:

Το ένα είναι ότι η ΝΔ έχει ως κεντρικό στρατηγικό στόχο να ελέγξει πολιτικά τον εκ δεξιών της χώρο τώρα που η ΧΑ έχει πιστοποιηθεί ως υπόκοσμος. Είναι όμως άλλο να επιδιώκεται αυτό με μια προσπάθεια να γίνει κάτι για την παράνομη μετανάστευση – που μαζί με την ανεργία είναι βασικός τροφοδότης του δεξιού άκρου της ελληνικής πολιτικής. Και είναι άλλο να επιχειρείται με έναν πολιτικό λόγο που εξομοιώνει τη ΧΑ με το ΠΑΣΟΚ μερικά εικοσιτετράωρα μετά την προγραμματική συμφωνία που ήρθε να πλαισιώσει τη συμβίωση Σαμαρά – Βενιζέλου στην εξουσία. Φυσικά, η κίνηση Τζιτζικώστα είναι μια πρόγευση και του κλίματος αλλά και των 100% προσωπικών στρατηγικών που θα δούμε ενόψει αυτοδιοικητικών εκλογών του Μαΐου.

Το δεύτερο είναι – και δεν αποτελεί στοιχείο μικροπολιτικής – ότι η κοινωνία είναι τραπέζι που έχει μπατάρει προς τα δεξιά. Μια (ακρο)δεξιά ατζέντα αναδύεται μέσα από την κρίση και τραβάει τους πολιτευτές όπως η λάμπα-φρυγανιέρα τις μύγες του καλοκαιριού. Αυτή δεν είναι μόνο ελληνική ιδιαιτερότητα. Στη Γαλλία ο Φρανσουά Ολάντ έμπλεξε άσχημα με τη Λεονάρντα, τη νεαρή μαθήτρια από το Κόσοβο που απελάθηκε μέσα σε γενική κατακραυγή αφού συνελήφθη στο σχολικό λεωφορείο. Η κοινωνία και ο δημοφιλέστερος πολιτικός της κυβέρνησης – ο υπουργός Εσωτερικών Μανουέλ Βαλς – ήταν υπέρ της σκληρής γραμμής. Τα αριστερά χαρακτηριστικά του Σοσιαλιστικού Κόμματος όμως ενεργοποιήθηκαν και οι μαθητές βγήκαν στον δρόμο για να ζητήσουν το να γίνει το σχολείο άσυλο σε θέματα μετανάστευσης. Δηλαδή να υπάρξει ανοχή για όσους είναι κάτω από 18 ετών. Ο Ολάντ αφού το βασάνισε επί αρκετές ημέρες και προσπάθησε να ισορροπήσει, επέλεξε να ανακοινώσει ο ίδιος ότι η Λεονάρντα μόνο – όχι η οικογένειά της – μπορεί να επιστρέψει στη Γαλλία. Για να το αρνηθεί η ίδια σε ζωντανή σύνδεση.

Το συμπέρασμα: από το αριστερότερα Κουροπάτκιν, στο (ακρο)δεξιότερα Τζιτζικώστες.