[Προβολείς] Η φαντασίωση του απόλυτου
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Ποιος στ’ αλήθεια βρήκε το κουράγιο να διατρέξει τις τέσσερις χιλιάδες λέξεις αυτού του μεγαλόστομου ευχολογίου; Ποιος αναμετρήθηκε με αυτή τη συνθηματολογική διακήρυξη που μας παραδόθηκε ως «νέα προγραμματική συμφωνία»;
Δεν θα βρει κανείς σε αυτή ούτε ένα συγκεκριμένο μέτρο, ούτε μια σχεδιασμένη νομοθετική πρωτοβουλία. Ολόκληροι τομείς της κυβερνητικής δραστηριότητας αποσιωπούνται. Ούτε λέξη για το Περιβάλλον. Ούτε λέξη για τη Γεωργία. Μια φευγαλέα μόνο αναφορά στη Δικαιοσύνη.
Φως φανάρι: η προγραμματική συμφωνία δεν είναι προγραμματική. Το μόνο κυβερνητικό πρόγραμμα – καταστρωμένο, μετρημένο σε χρήμα και σε χρόνο – που γνωρίζει η ελληνική πολιτική ζωή είναι – φευ! – το Μνημόνιο. Μπορεί έτσι να το σκέφτηκαν και οι κυβερνητικοί εταίροι: τι να το κάνεις το πρόγραμμα, όταν σε δένουν τα προαπαιτούμενα; Τι να το κάνεις το πουκάμισο, όταν φοράς ζουρλομανδύα;
Μπορεί η προγραμματική συμφωνία να μην είναι προγραμματική, παραμένει ωστόσο κάτι πολύ σημαντικό: συμφωνία. Μια συμφωνία που σπανίζει στην ελληνική πολιτική ιστορία. Μια συμφωνία που επιτυγχάνεται ενάντια στην κουλτούρα της κομματικής καθαρότητας. Ενάντια σε εκείνη την κουλτούρα που καταγγέλλει τη συναίνεση ως ενδοτισμό και τον συμβιβασμό ως προδοσία.
Στον βιότοπο της ελληνικής πολιτικής, η συνεργασία είναι δειλία. Οι γενναίοι πολιτεύονται με το μαχαίρι στα δόντια. Καταδικάζουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους ως μιάσματα και φαντασιώνονται αμόλυντη, ανέλεγκτη αυτοδυναμία. Αυτοδυναμία που τη λένε – όχι τυχαία, όχι μονοσήμαντα – απόλυτη.
Σε μια χώρα που έχει κακοπάθει από την κομματική περιχαράκωση και τον συνακόλουθο πρωθυπουργικό συγκεντρωτισμό, η προγραμματική συμφωνία είναι ένα πρώτο βήμα. Ενα νηπιακό βήμα μπροστά.
Google news
