[Ενστάσεις] Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Επειδή σας βλέπω μελαγχολικούς έπειτα από ένα γεμάτο υπερπατριωτισμό τριήμερο κι επειδή ξέρω ότι, προσηλωμένοι στη Θεσσαλονίκη, στον κύριο Τζιτζικώστα, στην παρέλαση, στον κύριο Αβραμόπουλο, στον κύριο Ψωμιάδη που, αν και οριστικά έκπτωτος περιφερειάρχης, κατάφερε και χώθηκε σε μια γωνίτσα στην εξέδρα, και στ’ άλλα παιδιά, πάλι τα φώτα της δημοσιότητας έφυγαν από τον κυριότερο αξιωματούχο της πόλης, τον μόνο που έχει την τιμή να διοικεί υπουργείο, τον λατρεμένο ΥΜΑΘ (ή ΜΑΚΘΡΑΚ), τον Θόδωρο τον Καράογλου.

Ε, ό,τι κι αν διαβάσετε στις άλλες σελίδες, εσείς πρέπει να κρατήσετε ένα μόνο. Οτι ο κύριος Καράογλου αυτές τις ημέρες ήταν ο πραγματικός πρωταγωνιστής. Με μεγάλο αγώνα για να εξαρθεί το αδούλωτο φρόνημα του ελληνισμού, το οποίο δεν το χαρίζουμε ούτε στους χρυσαυγίτες ούτε στον Φραγκούλη Φράγκο.

Κατ’ αρχάς, λοιπόν, ο αγαπημένος μου υπουργός κουράστηκε πολύ για να ετοιμαστεί η μεγάλη έκθεση «Το ’40 έτσι πολεμήσαμε» στο Διοικητήριο, το σημαντικότερο έκθεμα της οποίας, η στολή του αντιστράτηγου Παπάγου, αποδεικνύει ότι πατριωτισμός και φετιχισμός πάνε μαζί (που θα ‘λεγε κι ο Ρασούλης).

Κατά δεύτερον, μολονότι δεν γίνεται καμία σχετική αναφορά, εκείνος σεμνά και ταπεινά είχε εμφιλοχωρήσει στην πιο ποιητική εικόνα που παρήγαγε το εορταστικό τριήμερο: εκείνη στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, στην οποία ο Πρόεδρος Κάρολος Παπούλιας κάθεται, σαν βυζαντινός αυτοκράτορας, σε μια αυτοκρατορική καρέκλα, τοποθετημένη πάνω σε ένα περίτεχνο βυζαντινό χαλί που απεικονίζει έναν δικέφαλο αετό, ενώ πίσω του συνωθούνται «ναυάρχοι, φιλάνθρωποι παπάδες» (που ενδεχομένως θα ‘λεγε κι ο Σαββόπουλος) και στο πλάι αγέρωχη δεσπόζει η μορφή του Βαγγέλη Βενιζέλου. Ε, ο κύριος Καράογλου, σε μια γωνίτσα, είναι στη φωτογραφία αυτή ένα μικρό λαμπυρίζον πετράδι σε ένα μεγαλοπρεπές βυζαντινό στέμμα.  

Κατά τρίτον, ο κύριος Καράογλου είχε την ευτυχία να απονείμει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας το Χρυσό Αριστείο Ανδρείας. Η αναβίωση από τον αγαπημένο μου υπουργό του σπουδαίου ελληνικού παρασήμου, που μου λένε ότι ήταν η ανώτατη τιμητική διάκριση για ανδρεία και πολεμική αξία ώς το 1974, αποδεικνύει ότι άμα έχεις οράματα, τίποτα δεν μπορεί να σε σταματήσει.

Τέταρτον, δεν πρέπει να υποβαθμίσουμε τη συνέντευξη του υπουργού σε ένα έντυπο με τον τίτλο «Karfitsa», όπου επιτέλους μαθαίνουμε ότι «το ΥΜΑΘ αναδεικνύει την Ιστορία», ούτε το μήνυμά του που συνοψίζεται στα εξής:

«Χρόνια πολλά σε όλους τους Θεσσαλονικείς και σε όλους τους Μακεδόνες. Τα 101 χρόνια από την απελευθέρωση της πρωτεύουσας της Μακεδονίας σηματοδοτούν την απαρχή του δεύτερου αιώνα ελευθερίας της». Ασφαλώς από σεμνότητα ο αγαπημένος μας ΥΜΑΘ έκρυψε ότι ο αιώνας που μόλις ξεκίνησε είναι για τη Θεσσαλονίκη ο χρυσούς αιών του Καράογλου. Gloria in excelsis!