[Αγιογραφίες] Ακολουθίες

ΣΕ κατ’ ιδίαν συναντήσεις με πρόσωπα εξ Εσπερίας ο Αλέξης Τσίπρας θέλει να μάθει αν η Ευρώπη βλέπει να έρχονται νέα οριζόντια μέτρα. Σε δημόσιες δηλώσεις ο Πάνος Σκουρλέτης χαρακτηρίζει όνειρο θερινής νυκτός την εξάντληση της τετραετίας. Και ο εξ απορρήτων του προέδρου Νίκος Παππάς επιμένει σε Εξεταστική για τα Ναυπηγεία, βάζοντας τον Βαγγέλη Βενιζέλο όχι μόνο στο κάδρο αλλά σε ψηφοδέλτιο Επικρατείας της ΝΔ.

ΦΥΣΙΚΑ, κάποιος θα έπρεπε να τους πει να ασχοληθούν πρώτα με τον Γλέζο. Ή, να φροντίσουν να είναι στη γραμμή η Ζωή όταν ψηφίζει μετά τον Αλέξη για το κόψιμο στη χρηματοδότηση της Χρυσής Αυγής. Ή, να δουν τι θα κάνουν με τη συζήτηση για το αν πιθανή ήττα στις επόμενες εκλογές θέτει θέμα ηγεσίας στον ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά άμα είσαι νέος και έχεις φόρα ξεχνάς τη βασική αρχή της πολιτικής, που λέει ότι πρώτα μαζεύεις το σπίτι σου και μετά κυνηγάς τα μεγάλα. Ή, όπως το είχε πει ο Φρανσουά Μιτεράν και το εφήρμοσε παράλληλα με αυτόν το «ίνδαλμα» του Τσίπρα, δηλαδή ο Ανδρέας: πρώτα το κόμμα, μετά την Αριστερά, μετά την εξουσία. Αυτό που λείπει – για λόγους επικούς – είναι το ρήμα: «παίρνεις».

Η ακολουθία είναι κλασική και εξηγεί πώς δημιουργείται το πλειοψηφικό ρεύμα. Δεν χρειάζεται πολλή προσπάθεια για να πει κανείς ότι οι προεδρικοί του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν το κόμμα – οι μισοί, όπως λένε στο ΠΑΣΟΚ, είναι, κρίνοντας από τις απόψεις τους, με τον Λαφαζάνη χωρίς να το ξέρουν. Δεν έχουν ούτε για πλάκα την Αριστερά – ούτε, κρίνοντας από αυτά που λέει ο Κουτσούμπας, θα την έχουν ποτέ. Οσο για τον Κουβέλη αυτός θα τα βρει, αν θα τα βρει, μαζί τους μετά. Εκτός αν η Αριστερά είναι ο Αλέξης Μητρόπουλος. Την εξουσία όμως οι τσιπραίοι την έχουν ήδη στο τσεπάκι ενός χύμα σακακιού που το φορούν με την κομψότητα της νεότητας, χωρίς γραβάτα. Αντί να μαζέψουν το κόμμα και να δουν πώς θα γίνουν ποτάμι που θα αρδεύσει αναγκαστικά όλη την Αριστερά, η παρέα της Κουμουνδούρου ανοίγει μέτωπα. Και στήνει κρεμάλες – ενώ, εδώ που τα λέμε, υπάρχει Δικαιοσύνη που αυτή την περίοδο έχει και φούριες. Αρα; Μένει να φανεί αν τα Ναυπηγεία δεν θα είναι όπως η λίστα Λαγκάρντ, όταν η στοχοποίησή του από τον ΣΥΡΙΖΑ επέβαλε ως αρχηγό στο ΠΑΣΟΚ τον Βενιζέλο. Και αν τα οριζόντια μέτρα – που δεν θα έρθουν ποτέ ως τέτοια – θα κάνουν αυτό που δεν έκανε η απεργία των καθηγητών, την οποία ο Τσίπρας έσπευσε να καπελώσει. Δηλαδή, να επιταχύνουν τις πολιτικές εξελίξεις και να ρίξουν την κυβέρνηση.

ΟΛΟ το παιχνίδι του ΣΥΡΙΖΑ συνοψίζεται σε μία λέξη: χρόνος. Τι θα γίνει αν οι εκλογές γίνουν ακόμη και μετά την Προεδρική; Δηλαδή, στο τέλος της θητείας, εκεί τον Ιούνιο του 2016; Σίγουρο δεν είναι. Δεν είναι όμως και απίθανο. Τα ονόματα υποψήφιων προέδρων που κυκλοφορούν ήδη στην πολιτική αγορά είναι από αυτά που πιάνουν 180 ψήφους. Και Ευρωπαίοι, Αμερικανοί, διεθνείς αγορές και άλλοι έχουν κάθε λόγο να παρατείνουν τον βίο αυτής της κυβέρνησης. Τι σημαίνει αυτό για την Κουμουνδούρου; Είναι καλό ή κακό; Θεωρητικά, φθορά προκαλεί η εξουσία. Αλλά, σύμφωνα με το γνωστό καλαμπούρι, η έλλειψη εξουσίας προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη. Και αν έχουμε πόλεμο χαρακωμάτων στην ελληνική πολιτική – που έχουμε – απώλειες θα υπάρξουν και από τις δύο πλευρές.