[Στίγμα] «Με φιλικά αισθήματα»

Στην πολιτική μπορώ να τα καταλάβω όλα. Επειδή τα έχω δει όλα. Σαράντα χρόνια φούρναρης γαρ… Ως εκ τούτου δεν μου λένε τίποτε ούτε οι ευκαιριακές συμμαχίες, ούτε οι πρόσκαιρες αντιπαραθέσεις, ούτε τα υπόγεια χτυπήματα, ούτε οι τακτικισμοί. Τίποτε όμως. Διότι όλα αυτά δεν είναι τίποτε περισσότερο από το «αλάτι της γης». Παράδειγμα: έχω στα χέρια μου επιστολή απευθυνόμενη στον (αντιγράφω ως έχει) «Αντιπρόεδρο κ. Ευάγγελο Βενιζέλο Υπουργό Οικονομικών» με ημερομηνία 15 Δεκεμβρίου 2011 και αριθμό πρωτοκόλλου 250475. Ξεκινάει ιδιοχείρως: «Κύριε Αντιπρόεδρε, Αγαπητέ Βαγγέλη». Και αναφέρει:

«Η ψήφιση του κυρωτικού νόμου 3885/2010 αποτέλεσε νέο σταθμό στην προσπάθεια επίλυσης των μακροχρόνιων προβλημάτων της λειτουργίας των ΕΝΑΕ με τη συμβατική πρόβλεψη για την ολοκλήρωση των προγραμμάτων ναυπήγησης και παράδοσης των νέων υποβρυχίων, τη διασφάλιση της λειτουργίας των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά και των θέσεων εργασίας»…

Ακολουθεί ένα ιστορικό της υπόθεσης, το οποίο καλύπτει τα 3/4 της επιστολής (τα οποία και βαριέμαι θανάσιμα να αντιγράψω) και φθάνω στο τέλος, όπου αντιγράφω, με επιμέλεια επισημαίνω, τα ακόλουθα:

«Κατά συνέπεια οι συναρμόδιοι υπουργοί Οικονομικών και Αμυνας θα πρέπει να αποφασίσουν από κοινού τις επόμενες κινήσεις, όπως:

n την καταβολή των καθυστερημένων δόσεων και τους όρους οι οποίοι θα εξασφαλίσουν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα που δεν είναι άλλο από την έγκαιρη παραλαβή και επιχειρησιακή αξιοποίηση των 4 Υ/Β (για τους αδαείς, αλλά όχι για μένα που ήμουν του Ναυτικού, αυτό σημαίνει υποβρύχια) μέχρι το 2013

n τη διερεύνηση των όρων και των προϋποθέσεων για τις αναγκαίες ενέργειες, προκειμένου να διαμορφωθεί ένα πρόγραμμα εργασιών των ΕΝΑΕ με τη συμμετοχή της ΑDΜ (σημείωση δική μου πρόκειται για τον ιδιώτη που είχε αναλάβει τα ναυπηγεία) το οποίο θα εξασφαλίζει τη βιωσιμότητα της επιχείρησης στο πλαίσιο των αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής»!

Ποιος υπογράφει την επιστολή με όλα αυτά τα προφανώς σημαντικά, και τόσο ρεαλιστικά, θα επισημάνω; Γυρίζω σελίδα, και – ω, ναι – πρόκειται για τον τότε υπουργό Αμυνας, τον Δημήτρη «είμαι μια νότα κομψότητας στο Υπουργικό Συμβούλιο» Αβραμόπουλο. Ιδιοχείρως γράφει «με φιλικά αισθήματα» πριν υπογράψει την επιστολή, απόδειξη ότι ουδέποτε είχε την πρόθεση να δημιουργήσει πρόβλημα στον πρόεδρο Βαγγέλη, όπως σκοπίμως επιχείρησε να περάσει προς τα έξω ο ΣΥΡΙΖΑ.

Επιβεβαιώνω δε τα περί φιλικών αισθημάτων, διότι όταν τηλεφώνησα στον ευσταλή, ως εύζωνο στα Παλιά Ανάκτορα, υπουργό, αναφορικά με το ζήτημα που είχε προκύψει προ ημερών από τις απαντήσεις που έδωσε στη Βουλή στον πρόεδρο Αλέξη, μου είχε δηλώσει ότι «δεν έχει το παραμικρό πρόβλημα με τον Βαγγέλη». Και πως «όλα αυτά τα διακινούν εκείνοι που προσπαθούν να δημιουργήσουν ρήγμα στη – στενή υποθέτω – σχέση τους». Φυσικά τον πίστεψα. Και με βάση και την επιστολή που δημοσιεύω σήμερα, αισθάνομαι δικαιωμένος!..

Μια δύσκολη σχέση

Αντιθέτως, δεν βλέπω να δικαιώνεται η… σχέση (σχέση να την πω;) του προέδρου Βαγγέλη με τον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα, η οποία έχει περάσει από σαράντα κύματα, και εξακολουθεί να παλεύει με αυτά.

Πληροφορήθηκα εγκύρως ότι κατά την προχθεσινή συνάντηση που είχαν στο Μαξίμου, παρόντος και του προέδρου Αντώνη, ο Στουρνάρας διαμαρτυρήθηκε – ήπιος… – στον πρόεδρο Βαγγέλη γιατί τον «άδειασε» μετά τα όσα είπε περί περικοπών συντάξεων.

 – Γιατί το κάνεις αυτό; τον ρώτησε. Εχεις καταλάβει ότι οι «έξω» μου ζητούν μέτρα, εσείς μέσα μου λέτε «όχι μέτρα», και εγώ είμαι στη μέση και πρέπει να ισορροπήσω και να βρω μια λύση. Αν με χτυπάς και εσύ, δεν μπορώ να δουλέψω…

Τι έκανε ο πρόεδρος Βαγγέλης; Μου λένε ότι αντιμετώπισε το «ξέσπασμα» του υπουργού με συγκατάβαση και ελαφρά χαμόγελα…

Προσβολή

Εστίασαν πολλοί και διάφοροι στην άρνηση της Ζωής «να ‘χει» Κωνσταντοπούλου να υπερψηφίσει την κατάργηση της χρηματοδότησης της Χρυσής Αυγής, αλλά ουδείς ασχολήθηκε με την ηχηρή απουσία από τη συζήτηση και την ψηφοφορία του Μανώλη Γλέζου. Το πράγμα θα περνούσε απαρατήρητο, αν δεν υπήρχε μια αναφορά στη χθεσινή «Αυγή», την οποία μου επισήμανε ο άνθρωπός μου στην Κουμουνδούρου. Κατά την εφημερίδα, κύκλοι του ΣΥΡΙΖΑ «έλεγαν ότι το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς δεν έχει εξηγήσει τη στάση του»!!

Ητοι, το περί τον πρόεδρο Αλέξη κονκλάβιο – μπορώ να φανταστώ μερικούς – απαιτεί από τον γηραιό αγωνιστή να εξηγήσει γιατί απουσίασε από την ψηφοφορία! Ειλικρινά δεν έχω ακούσει πιο γελοία απαίτηση. Και τόσο προσβλητική για τον άνθρωπο-σύμβολο του αντιφασιστικού αγώνα…

Επισημαίνω απλώς το ανακόλουθο της διαρροής με την πραγματικότητα: αυτοί που απαιτούν από τον Γλέζο «να εξηγήσει» τη στάση του, (οφείλουν να) γνωρίζουν ότι ο «παππούς» είχε αποστείλει σημειώματα με τη θέση να μην ψηφίσει ο ΣΥΡΙΖΑ την τροπολογία «όπου δει» – και προφανώς και στον πρόεδρο Αλέξη…

  Σε ό,τι αφορά τώρα το «λάθος» της Ζωής «να ‘χει», όπως μου εξήγησε ο Νίκος Βούτσης με τον οποίο συνομίλησα χθες, «ήταν πλήρως ενημερωμένη για τη θέση του κόμματος» και μάλιστα είχε μετάσχει στη σύσκεψη με τους συνταγματολόγους στην οποία καθορίστηκε η στάση του ΣΥΡΙΖΑ. Πού είναι το μυστικό; Οτι η Ζωή «να ‘χει» είχε από ημερών αφήσει να διαφανεί η στάση της: είχε αρνηθεί να προσυπογράψει τη σχετική τροπολογία που είχε καταθέσει ο ΣΥΡΙΖΑ για τη διακοπή της χρηματοδότησης της ΧΑ. Την υπέγραφαν οι τρεις κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι Γ. Δραγασάκης, Π. Λαφαζάνης, Π. Κουρουμπλής και ο γραμματέας της ΚΟ Ν. Βούτσης, αλλά όχι η Ζωή η οποία είναι υπεύθυνη του τομέα Δικαιοσύνης. Αλλά, τότε, δεν είχε δώσει κανείς σημασία. Τώρα που της τράβηξε το κόμμα το αυτί, το καταλάβαμε. Α, να μην το ξεχάσω, η «Αυγή», την αποδοκιμάζει και αυτή…

Οχι άλλους φόρους…

Τελειώνοντας για σήμερα, ανακοινώνω ότι δεν πρόκειται να υλοποιήσω την πρόθεσή μου να ακολουθήσω το παράδειγμα των συμπατριωτών μου εθνικών ευεργετών και να δωρίσω στο ελληνικό κράτος τα… ανεκτίμητης αξίας δεκατέσσερα στρέμματα χέρσας γης πλήρους πουρναριών και πετρών που διαθέτω στην ορεινή κοινότητα Κράψης Ιωαννίνων απ’ όπου κατάγομαι.

Οπως με ενημέρωσαν αρμοδίως, ακόμη και γι’ αυτό, πρέπει να πληρώσω φόρο – φόρο δωρεάς! Το οποίο σημαίνει ότι στη σημερινή Ελλάδα ούτε ευεργέτης δεν μπορείς να γίνεις! Ελεος…

Γραμμές και τείχη
Η σκληρή αντιπαράθεση μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ αναφορικά με το θέμα των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά λογικά θα έπρεπε να συνοδευτεί από τις… ευχαριστίες του προέδρου του ΠΑΣΟΚ προς την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Οχι μόνο γιατί η εμμονική στάση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντί του προκαλεί στους πολίτες αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Αλλά και γιατί στην πραγματικότητα ορθώνει ένα τείχος προς τα αριστερά του και κλείνει κάθε στρόφιγγα διαρροής. 
Κατά τη γνώμη μου, η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να στοιχειοθετήσει με το ζόρι κατηγορίες κατά του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, διανθισμένες με απειλές περί παραπομπής σε κάποιο δικαστήριο, έχει και μια άλλη σοβαρή παράμετρο. Δεδομένων των δημοσκοπικών ενδείξεων, είναι φανερό ότι στις επόμενες εκλογές και εφόσον δεν υπάρξουν ιλιγγιώδεις ανατροπές, οι οποίες σήμερα δεν φαίνονται πάντως, το αποτέλεσμα για τον ΣΥΡΙΖΑ θα είναι σχεδόν πανομοιότυπο με εκείνο των εκλογών του Ιουνίου. Το «σχεδόν» σχετίζεται με την πιθανή πρωτιά του. Αν λοιπόν κερδίσει την πρωτιά, με ποιον θα συγκροτήσει κυβέρνηση; Και εννοώ σοβαρή κυβέρνηση, όχι μια… ψεκασμένη συμμαχία με τον Καμμένο.
Με προοδευτικές δυνάμεις προφανώς. Αλλά πού θα τις βρει όταν τον μεν Κουβέλη τον υβρίζει ως «Καρατζαφέρη της Αριστεράς» και τον Βενιζέλο προσπαθεί να τον βάλει φυλακή με στοιχεία που δεν υπάρχουν;
Θεωρώ λοιπόν ότι είναι εντελώς λάθος η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ και σχεδόν αυτοκαταστροφική. Και ειλικρινά δεν βλέπω γιατί επιμένει σε αυτή…
Από την άλλη, για το ΠΑΣΟΚ είναι μεν εξαιρετικά θετικό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχτισε μόνος του πέτρα πέτρα το τείχος απέναντί του, αλλά τι θα κάνει με τη Νέα Δημοκρατία; Προς τα δεξιά του δεν πρέπει να τραβήξει μια γραμμή που να το οριοθετεί; Καλή και αναγκαία είναι η συνεργασία μαζί της για τη χώρα, αλλά πρέπει να αποκλεισθεί ο κίνδυνος να αφομοιωθεί από εκείνη. Και είναι κίνδυνος υπαρκτός, όχι στα λόγια. Γι’ αυτό η ηγεσία του οφείλει άμεσα, με κινήσεις και πρωτοβουλίες, να ξεκαθαρίσει ότι οι ιδεολογικοπολιτικές διαφορές με τη Δεξιά παραμένουν υπαρκτές…