[Αγιογραφίες] Κορίτσια

ΕΧΕΙ  Ή δεν έχει τάση προς τα άκρα δεξιά η ελληνική κοινωνία; Η εκτίναξη της Χρυσής Αυγής σε διψήφια ποσοστά – αλλά και το γεγονός ότι ισορροπεί πάνω από το 5% – ακόμη και μετά την προφυλάκιση Μιχαλολιάκου, Παππά και Σία, έχουν δημιουργήσει μια συζήτηση – εδώ όπως και έξω – για το πού πάει η Ελλάδα. Είναι μια κουβέντα με διεθνή αντίλαλο. Στη Γαλλία περιμένουν το κόμμα της Μαρίν Λεπέν να έρθει πρώτο στις ευρωεκλογές. Στην Ολλανδία η Ακρα Δεξιά κάνει θραύση, στη Νορβηγία μπήκε στην κυβέρνηση, ενώ δεν λέει να εκριζωθεί από την Αυστρία. Με άλλα λόγια, δεν είμαστε μια απομονωμένη περίπτωση. Η Ελλάδα θα μπορούσε να αναζητά τη θέση της στην πολιτική μαυρίλα που έρχεται.  

ΕΙΝΑΙ όμως έτσι τα πράγματα; Ή μήπως αλλιώς φαίνονται και αλλιώς είναι; Μήπως δηλαδή η ελληνική κοινωνία έχει γίνει θολό ποτήρι οργής και απελπισίας λόγω της κρίσης και το μείγμα αυτό δεν σημαίνει αναγκαστικά βαθύτερες και διαρκείς μετατοπίσεις προς ακραίες πολιτικές ιδέες; Εντάξει, είναι μια αισιόδοξη ανάγνωση. Ιδίως αν θυμηθεί κανείς ποιους έβαλε η λαϊκή ετυμηγορία στη Βουλή το 2012 και τι πρεσβεύουν αυτοί. Ωστόσο, οι πολιτικοί – από ανασφάλεια ή επιπολαιότητα – καμιά φορά κάνουν τα πράγματα χειρότερα. Τα πάνε μερικά κλικ πιο κάτω.

Ο προβληματισμός αυτός έχει να κάνει με την περίπτωση της μικρής Μαρίας που βρέθηκε σε καταυλισμό Ρομά. Η δημόσια συζήτηση – με συμμετοχή πολιτικών και δημοσιογράφων – καθώς και η αντίδραση του κοινού έχουν κινηθεί στον άξονα της συγκίνησης για ένα χαμένο παιδί. Κανείς – κόμμα ή ΜΜΕ – δεν μπήκε στον πειρασμό να ιδεολογικοποιήσει το θέμα και να ενοχοποιήσει συνολικά τους Ρομά. Αυτό δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Στη Γαλλία, όπου η Λεπέν – παίζοντάς το κυριλέ – είπε ότι θα κάνει μήνυση σε όποιον χαρακτηρίσει το Εθνικό Μέτωπο ακροδεξιό κόμμα τύπου Χρυσής Αυγής – τόσο η Δεξιά όσο και οι Σοσιαλιστές έχουν μπει – και μάλιστα άγαρμπα – στο παιχνίδι τού να απομονώσουν την περίπτωση των Ρομά. Το έκανε ο Νικολά Σαρκοζί ήδη από το 2010 και το συνέχισε μετά ο υπουργός Εσωτερικών και δεξί του χέρι Κλοντ Γκεάν. Τα ίδια όμως έκανε πρόσφατα ο Μανουέλ Βαλς, υπουργός Εσωτερικών του Φρανσουά Ολάντ και εκ των δελφίνων του Σοσιαλιστικού Κόμματος. H απέλαση της Λεονάρντα – ενός κοριτσιού Ρομά που συνελήφθη στο σχολικό λεωφορείο! – στο Κόσοβο έχει προκαλέσει σάλο στη Γαλλία. Το να τα βάζει ένας Σοσιαλιστής υπουργός με τους Ρομά δείχνει πόσο έχει κουνηθεί στη βάση της η γαλλική κοινωνία. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Γκεάν, εκτός πολιτικής πλέον, υπενθύμιζε σε πρόσφατη συνέντευξή του ότι σχεδόν οι μισοί ψηφοφόροι του Εθνικού Μετώπου είναι εργάτες και ότι δεν πρέπει να τους χαρακτηρίζουμε φασίστες. Αν, φυσικά, το χρώμα είναι μαύρο κι εσύ δεν το βλέπεις μαύρο, τότε κάτι πάει λάθος μ’ εσένα…

ΟΛΑ αυτά στην Ελλάδα δεν τα ζήσαμε τα τελευταία 24ωρα. Η κριτική αφορά το αλαλούμ στο Δημόσιο και τα θέματα των επιδομάτων και ο κυρίαρχος λόγος δεν είναι ότι οι Ρομά είναι άρπαγες παιδιών και άλλα τέτοια. Μπορεί, τελικά, να μην είμαστε τόσο χάλια και να μην έχουμε ξινίσει οριστικά ως κοινωνία. Μπορεί επίσης – κι αυτή είναι η λιγότερο αισιόδοξη εκδοχή – η εξάρθρωση της Χρυσής Αυγής να έχει κάνει κάποιους να δαγκώσουν τις γλώσσες τους.