Ο βιονικός άνθρωπος με την ατσάλινη καρδιά

Κατά τη δεκαετία του 1970 αποτελούσε σενάριο επιστημονικής φαντασίας, μια ιδέα η οποία ανήκε στον κόσμο των κόμικς και μπορούσε να υλοποιηθεί μονάχα μέσω της χρήσης των ειδικών εφέ του κινηματογράφου. Σήμερα όμως ο «βιονικός άνθρωπος» αποτελεί πραγματικότητα. Μιλάει, ακούει, βλέπει, περπατάει, κουνάει τα χέρια του, έχει καρδιά, πνεύμονες και άλλα ζωτικά όργανα. Το μόνο που δεν κάνει είναι να σκέφτεται, τουλάχιστον προς το παρόν. Μοιάζει να είναι ζωντανός καθώς το πρόσωπό του είναι πανομοιότυπο με το πρόσωπο ενός ανθρώπου. Ωστόσο, ο πρώτος «βιονικός άνθρωπος» είναι καθ’ όλα τεχνητός, από το κεφάλι ώς τα πόδια. Αποτελείται από πλαστικό και ατσάλι, καλώδια, βίδες και μπουλόνια και η ύπαρξή του δεν αποσκοπεί πουθενά παρά μόνο στο να αποδείξει ότι οι άνθρωποι πλέον έχουν την ικανότητα να ανακατασκευάσουν τα περισσότερα, αν όχι όλα, από τα όργανά του ανθρώπινου οργανισμού, και να αναπαράγουν και να ενεργοποιήσουν τις περισσότερες, αν όχι όλες, από τις λειτουργίες του. Ο πρώτος «βιονικός άνθρωπος» του κόσμου ονομάζεται Ρεξ, η κατασκευή του κόστισε 1 εκατ. δολάρια και αποτελεί ένα πρωτότυπο συλλογικό δημιούργημα ειδικών από τους τομείς της ιατρικής και της υψηλής τεχνολογίας οι οποίοι φιλοδοξούν να δώσουν μια λύση στο πρόβλημα της φθοράς ή της αχρήστευσης οργάνων του ανθρώπινου σώματος.

Στην ουσία πρόκειται για το πιο εξελιγμένο ρομπότ που έχει κατασκευαστεί μέχρι σήμερα, καρπός πολυετούς εργασίας κορυφαίων επιστημόνων οι οποίοι εργάζονται σε 17 από τις πιο προηγμένες εταιρείες υψηλής τεχνολογίας του κόσμου. Ο «κηδεμόνας» του ονομάζεται Ρίτσαρντ Γουόκερ και είναι διευθυντής της εταιρείας Shadow Robot Company και επικεφαλής της ομάδας των επιστημόνων που τον «έφερε» στον κόσμο. Ωστόσο ο πραγματικός πατέρας του Ρεξ είναι ο Μπέρτολτ Μάγιερ, ένας 36χρονος Ελβετός, ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, ο οποίος γεννήθηκε δίχως το κάτω μέρος του αριστερού του χεριού. Η ιδέα για τη δημιουργία του Ρεξ υπήρξε δική του – «θέλαμε να αποδείξουμε ότι η σύγχρονη τεχνολογία μπορεί να προσφέρει αισθητικές προσθέσεις σε όλους όσοι έχασαν τμήματα του προσώπου τους, τη μύτη για παράδειγμα, εξαιτίας ενός ατυχήματος ή ενός όγκου» – ενώ δική του είναι και η φάτσα του Ρεξ καθώς δημιουργήθηκε με βάση μια τρισδιάστατη σάρωση του προσώπου του ελβετού ψυχολόγου.  

ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΑΙΜΑΤΟΣ. Παρόλο όμως που το πρόσωπό του έχει ανθρώπινα χαρακτηριστικά, ο Ρεξ παραμένει ένα ρομπότ. Εχει ύψος 1 μέτρο και 90 εκατοστά, τα άκρα του είναι μεταλλικά, ενώ τα όργανά του είναι όλα τεχνητά και σίγουρα δεν είναι ευπαρουσίαστος. «Οφείλω να παραδεχτώ ότι αισθάνθηκα μια ελαφριά δυσφορία όταν τον αντίκρισα για πρώτη φορά», παραδέχτηκε ο Μάγιερ. «Μου προξενούσε εντύπωση που έβλεπα το ίδιο πρόσωπο που βλέπω κάθε πρωί στον καθρέφτη, τοποθετημένο πάνω σε μια αποκρουστική κατασκευή».

Οσον αφορά τις υπόλοιπες ομοιότητες μεταξύ του Ρεξ και των ανθρώπων, αφορούν τις λειτουργίες του ανθρώπινου σώματος, 60 με 70 τοις εκατό από τις οποίες εντοπίζονται και στο «σώμα» του Ρεξ. Διαθέτει μια καρδιά η οποία, μέσω της χρήσης μιας ηλεκτρονικής αντλίας, χτυπά κανονικά και θέτει σε λειτουργία την κυκλοφορία του αίματος το οποίο είναι εξίσου τεχνητό αλλά εμπεριέχει οξυγόνο όπως ακριβώς και το ανθρώπινο αίμα. Διαθέτει επίσης ένα τεχνητό νεφρό το οποίο επιτελεί την ίδια λειτουργία που επιτελεί ένα μηχάνημα αιμοκάθαρσης. Ωστόσο το νεφρό αποτελεί μονάχα ένα πρωτότυπο, ενώ από τον «οργανισμό» του Ρεξ απουσιάζουν και άλλα βασικά όργανα του ανθρώπινου οργανισμού. Δεν διαθέτει πεπτικό σύστημα, ίσως διότι δεν είναι υποχρεωμένος να τρέφεται, ούτε συκώτι ούτε δέρμα. Και προφανώς λείπει και ο εγκέφαλος ο οποίος όμως θα μπορούσε σύντομα να αντικατασταθεί από έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή εφοδιασμένο με τα κατάλληλα λογισμικά.